Жақындық аурулары (энтезопатия) – шеміршектердің сүйекке бекітілуіндегі бұзылыстар. Қабыну болса, энтезит деп аталады. Ретке келтіру жолдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Энтезопатия - бұл суырдың немесе буындардың сүйекке жалғануын қамтитын ауру. Бұл жалғау орны энтезис (көп. энтездер) Егер аурудың қабынушылық түрі белгілі болса, оны энтезит деп атауға болады.
An enthesopathy refers to a disorder involving the attachment of a tendon or ligament to a bone. This site of attachment is known as the enthesis (pl. entheses). If the condition is known to be inflammatory, it can more precisely be called an enthesitis.
Себептер
Энтездердің жалпыланған әсері, мысалы, X байланысы бар гипофосфатикалық рахитпен ауыратын адамдарда, суыр мен буын инсерцияларының және буын капсулаларының кальцификациясы анықталды.
Generalized involvement of the entheses with calcification of tendon and ligament insertions and of joint capsules has been found for example in people with X linked hypophosphatemic rickets.
Диагностика
Негізінен бұлшықет әрекетіне қарсы әрекет ету арқылы клиникалық тексеру және қоздырғышты сынақтар арқылы.
Mainly by clinical examination and provocative tests by counteracting the muscle action.
Емдеу
Екі жиі кездесетін энтезопатияның (плантарлы фасцит пен бүйірлік эпикондилит) табиғи тарихы бір жыл бойы емдеусіз жойылады. Бұл энтезопатияларды емдеудің ауруды өзгертетін әдістері жоқ. Басқаша айтқанда, кез келген емдеу патофизиологияны (мұкоидтық дегенерация) немесе симптомдардың ұзақтығын өзгерте алатынына эксперименттік дәлел жоқ. Белсенділікті өзгерту аурудың табиғи тарихын өзгертеді деген дәлел жоқ. Қазіргі кезде барлық емдер паллиативтік әдістермен жүргізіледі. Дәлелдерге сүйенсек, емдеудің көпшілігіне ерекше емес әсерлер әсер етеді (мысалы, плацебо әсері, орташа көрсеткішке регрессия, симптомдардың өзін- өзі шектеу). Кортикостероидты инъекциялау, тромбоциттерге бай плазма, дің жасушалары және экстракорпоральді соққы толқыны терапиясы эксперименталды дәлелдермен расталмаған және талқылауға ашық емделу үлгілері болып табылады. Паллиативтік емдеулер созу, анальгетиктер мен төсемдерден (мысалы, тамыры fasciitis үшін төсенішпен аяқ кию), шпалдан (мысалы, теннисші шынтақ белбеу) және басқа да емдеулерден тұрады. Кальцийленген жапсырманы хирургиялық жолмен алып тастау деген түсінік өте талас тудырады, өйткені бұл кальцийлеу энтезопатияның тұрақты бөлігі болып табылады.
The natural history of the two most common enthesopathies (plantar fasciitis and lateral epicondylitis both mislabeled as inflammatory) is resolution over a period of about one year without treatment. There are no known disease modifying treatments for these enthesopathies. In other words, there is no experimental evidence that any treatment can alter the pathophysiology (mucoid degeneration) or the duration of symptoms. There is no evidence that activity modification alters the natural history of the disease. To date, all treatments are palliative. The evidence suggests that most treatments have non specific effects (e. g. placebo effect, regression to the mean, self limiting course of symptoms). Injection of corticosteroid, platelet rich plasma, stem cells, and extracorporeal shockwave therapy are examples of treatments that are not supported by experimental evidence and remain open to debate. Palliative treatments consist of stretching, analgesics, and padding (e. g. cushioned foot wear for plantar fasciitis), splints (e. g. tennis elbow strap), and other treatments. The concept that a calcified attachment can be removed surgically is highly debatable as these calcifications are a regular part of an enthesopathy.