Аргонн орманы: Францияның солтүстік-шығысындағы таулы аймақ. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қақтығыстардың іздері, орманның географиясы және флорасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мёз-Аргон шабуылының орны
Site of Meuse Argonne Offensive
Аргон орманы (aʁɡɔn) – Францияның солтүстік-шығысында, Париждің шамамен шығысында орналасқан ұзын, таулы және жабайы орманды аймақ. Орманның ұзындығы шамамен, ал ені – шамамен, көптеген кішкентай төбелермен және Эйр мен Эна өзендерінен ағып түскен судың әсерінен пайда болған терең шатқалдармен толы. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін орманның ландшафты түгелдей өзгерді, траншеялық соғыс салдарынан орманның бір бөлігінде адамдар жасаған терең траншеялар мен жарылғыш заттардан пайда болған кратерлер пайда болды. Орман батысында Мёз өзенімен, ал шығысында егістік жерлермен және кішкентай арналармен шектеседі. Орманның көп бөлігін емен, каштан және қарағай ағаштары құрайды, ал орман төңірегін көптеген папоротниктер жабады. Орманның жануарлар дүниесіне жабайы шошқа, қызыл бұғы, қара бұғы, қоян, түлкі және жабайы мысық кіреді.
The Forest of Argonne (aʁɡɔn) is a long strip of mountainous and wild woodland in northeastern France, approximately east of Paris. The forest measures roughly long and wide filled with many small hills and deep valleys formed by water run off from the Aire and Aisne rivers rarely exceeding more than 650 feet (198 m) in elevation. Following the First World War, the landscape of the forest was forever changed as trench warfare led to parts of the forest being riddled with deep human made trenches along with craters from explosives. The forest is bordered by the Meuse River on the west and rolling farmland and creeks to the east. The forest is largely oak, chestnut, and pine trees, and ferns cover much of the forest floor. Common animal life consists of wild boar, red deer, roe deer, hares, rabbits, foxes, and wildcat.
Тарих
1792 жылы Шарль Франсуа Дюморие Валми шайқасы алдындағы орманды Брансуик герцогінің басқыншы әскерлерін оқпандап жеңді. Бірінші дүниежүзілік соғыста орман тағы да қарқынды әскери қимылдар ошағына айналды. 1914 жылдың күзі мен қысында, 1915 жылдың жазында және 1918 жылдың күзінде неміс және одақтас әскерлері арасында қатыгез шайқастар өтті. 1918 жылғы Мёз-Аргон шабуылы кезінде бірнеше АҚШ армиясының сарбаздары «Құрмет медалімен» марапатталды, олардың ішінде полковник Нельсон Майлз Холдерман, майор Чарльз Уайт Уитлси, сержант Алвин С. Йорк, капрал Гарольд В. Робертс және Уильям Генри Джонсон (қарапайым тілде "Қара Өлім" деп аталған), олардың көпшілігі "Жоғалған батальон" құрамында болды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған Монфокон американдық ескерткіші – бостандықтың символы болып табылатын мүсінмен көмкерілген үлкен граниттік дори колоннасынан тұрады. Ескерткіш Верден қаласының солтүстік-батысына қарай 32 шақырым жерде, Мёз-Аргон американдық зираты мен ескерткішінен көп алыс емес орналасқан.
In 1792, Charles François Dumouriez outmaneuvered the invading forces of the Duke of Brunswick in the forest before the Battle of Valmy. During World War I, the forest again became the site of intense military action. Bitter fighting between German and Allied units took place here in fall and winter 1914, summer 1915, and fall 1918. During the Meuse–Argonne offensive (1918), several United States Army soldiers earned the Medal of Honor there, including Colonel Nelson Miles Holderman, Major Charles White Whittlesey, Sergeant Alvin C. York, Corporal Harold W. Roberts and William Henry Johnson (a. k. a. "Black Death"), most of them part of the "Lost Battalion". The World War I Montfaucon American Monument consists of a large granite Doric column surmounted by a statue symbolic of Liberty. The monument is located 20 mile (32 km) northwest of Verdun, not far from the Meuse–Argonne American Cemetery and Memorial.