Қасиетті Фиакк – Ирландияның Лейнстер епископы, ақын және екі шіркеудің негізін қалаушы. Өмірі, шығармашылығы және христиан дініне қосқан үлесі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ақын және Ирландияның Ленстер епископы, қасиетті Фиак (шамамен 415 – 520 ж.ж.) – ақын, Ленстердің бас епискобы және екі шіркеуді құрған адам.
Poet and first Bishop of Leinster, Ireland
Saint Fiacc (c. 415 520) was a poet, the chief bishop of Leinster, and founder of two churches.
Өмір
Оның әкесі Макдара, Ирландиядағы Карлоу маңындағы Уи-Байрше руының басшысы болған. Оның анасы Дубтах мокку Лугаирдің қарындасы, Ирландияның бас Олламы, Патриктің Тарадағы алғашқы ізбасары және елшінің өмір бойғы досы болды. Фиакк өзінің інісінен діни білім алды және көп ұзамай христиан дінін қабылдады. Кейіннен Патрик Ленстерге келгенде, Дубтахтың Уи Циннселайгтегі үйінде уақытша тұрып, Дубтахтың ұсынысымен Фиаккты Ленстердің жаңа мүміншілдері үшін епископ етіп тағайындады. Фиакк сол кезде жесір еді, әйелі жақында қайтыс болып, оған Фиакр есімді бір ұлы қалған еді. Патрик оған өз қолымен жазылған әліпби сыйлады, ал Фиакк епископтық лауазымға қажетті білімді тамаша жылдамдықпен меңгерді. Патрик оны қасиетті қызметкер етіп бекітті, содан кейін провинцияның бас епископы етіп тағайындады. Фиакк Барроу өзенінің шығысында Домнах Фих шіркеуін салды. Осы жерде көп жылдар бойы қатал өмір сүргеннен кейін, Фиакк періштелердің бұйрығымен Барроу өзенінің батысына көшті, себебі ол онда "өзінің қайта тірілу орнын табар еді". Аңыз бойынша, ол өзінің дұға үйін (ораториясын) елік кездесетін жерде, ал тамақханасын шошқа кездесетін жерде салуға тиіс еді. Ол Патрикпен кеңесіп, Патрик оның жаңа шіркеуінің орнын Карлоудан бір жарым шақырым солтүстік-батысқа қарай, "Биік жер" аталған Слеттиде белгіледі. Бұл негіз сақталмаған, бірақ ортағасырлық шіркеу және әшекейленбеген екі крест бар. Ол мұнда үлкен монастырь салып, оны аббат ретінде басқарды, сонымен қатар епископ ретінде айналасындағы аймақты басқарды. Оның Драм Коблай үңгіріне жыл сайынғы Ұлы ораза кезеңіндегі шегінісі және күл қосылған бес арпа нанымен ұстаған қатаң оразасы Джоселин Фурнесс оның өмірінде айтылған. Ол көп жыл бойы ауыр аурудан зардап шекті, ал Патрик оның ауруына аянып, оған епархияны аралау үшін көлік және бір жұп жылқы жіберді. Ол өте ұзақ өмір сүрді, ал оның алпыс ізбасары одан бұрын қайтыс болды. Ол Слеттидегі шіркеуінде жерленді, ал оның ұлы Фиакр, Патрик діни қызметкер етіп тағайындаған, сол қабірге бірге жерленді. Олар бірнеше күнтізбелерде бірнеше шіркеулерде бірге құрметтеледі деп көрсетілген. "Audite virginis laudes" әні кейде оған жатқызылды, бірақ бұл туралы жеткілікті дәлел жоқ.
His father, MacDara, was prince of the Uí Bairrche in the country around Carlow, Ireland. His mother was sister of Dubhthach moccu Lughair, the Chief Ollam of Ireland, the first of Patrick's converts at Tara, and the apostle's lifelong friend. Fiacc was a pupil to his uncle in the bardic profession and soon embraced the Faith. Subsequently, when Patrick came to Leinster, he temporarily stayed at Dubhtach's house in Uí Ceinnselaig and selected Fiacc, on Dubhtach's recommendation, to be dedicated bishop for the converts of Leinster. Fiacc was then a widower; his wife had recently died, leaving him one son named Fiacre. Patrick gave him an alphabet written with his own hand, and Fiacc acquired with marvellous rapidity the learning necessary for the episcopal order. Patrick consecrated him, and in after time appointed him chief bishop of the province. Fiacc founded the church of Domnach Fiech, east of the Barrow. After many years of austere life in this place, Fiacc was led by angelic command to remove to the west of the Barrow, for there "he would find the place of his resurrection". The legends state that he was directed to build his oratory where he should meet a hind, his refectory where he should find a boar. He consulted Patrick, the latter fixed the site of his new church at Sletty "the highland"—a mile and a half northwest of Carlow. This foundation does not survive, but a medieval church and two undecorated crosses do. Here he built a large monastery, which he ruled as abbot while at the same time he governed the surrounding country as bishop. His annual Lent retreat to the cave of Drum Coblai and the rigours of his Lenten fast, on five barley loaves mixed with ashes, are mentioned in his life by Jocelyn of Furness. He suffered for many years from a painful disease and Patrick, commiserating his infirmity, sent him a chariot and a pair of horses to help him in the visitation of the diocese. He lived to a very old age; sixty of his pious disciples were gathered to their rest before him. He was buried in his own church at Sletty, his son Fiacre, whom Patrick had ordained priest, occupying the same grave. They are mentioned in several calendars as jointly revered in certain churches. A hymn on St. Brigid, "Audite virginis laudes", has been sometimes attributed to him, but on insufficient grounds.