Фотостудия: тарихы, фотографтар қызметі, 1840 жылдардан бастау. Суреттерді жасау және сату, жарықтандыру ерекшеліктері. Фотоагенттіктер туралы да біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фотостудия көбінесе бір немесе бірнеше фотографқа тиесілі және олардың өкілдігін жасайтын, көмекшілер мен оқушылары болуы мүмкін, өздерінің және кейде басқалардың фотосуреттерін жасап сататын кәсіпорын болып табылады.
A photographic studio is often a business owned and represented by one or more photographers, possibly accompanied by assistants and pupils, who create and sell their own and sometimes others’ photographs.
Тарих
20 ғасырдың басында фотостудиялардың бизнес-функциялары көбінесе фотоагенттіктер деп аталатын болды, ал "фотостудия" термині негізінен жұмыс кеңістігін білдіретін болды. Фотостудиялар мен фотография тарихы 1840 жылдарға дейін, Генри Фокс Талбот пен Луи Дагердің камералық суреттерді жазу процестерін ойлап табуымен басталады. Алғашқы фотостудиялар фотосуреттер жасау үшін табиғи күн сәулесін пайдаланды. Суретшілер де қолданғандай, тікелей күн сәулесі түспейтін солтүстік жарық артықшылықты болды. "Флэш" алғаш рет 1839 жылы Левет Лэндон Боскавен Иббетсонның өте кішкентай нысандарды суретке түсіру үшін лайм жарығын қолдануымен пайда болды. Лайм жарығы – оксиводород отында әк бөлігін жағу арқылы алынатын жарық. Фотостудиялар 1840 жылдан бастап флэштерді қолдана бастады, ал 1864 жылы келесі технологиялық жетістік – магний сымы жаңа жасанды жарық көзіне айналды. Дегенмен, олардың құны жоғары және қауіпті болғандықтан, барлығына қолжетімді болмады. Бұл флэштер "қыздырылған шамдар" деп те аталатын, жарылуы мүмкін еді. 1860 жылдары олар кәсіби студияларда кеңінен қолданылатын. "Тунстрен шамдары" немесе "қыздырылған шамдар" да қолданыста болды. 1870 жылдары тіпті кішкентай студиялар да флэш шамдар мен стробтарға қол жеткізе бастады. Фотографиядағы түрлі қиындықтарды жеңу үшін студия құрғанда адамдар әр түрлі тәжірибелер жасады. Алайда, жарықтандыру үлкен қиындық тудырды. Флэш ұнтағы – фильмнің әсерін жазу үшін жеткілікті жарықтылықты қамтамасыз ететін жасанды жарықтандырудың алғашқы құралы болды. Дегенмен, бұл сала жылдам дамыды. Камера линзалары, жарықтандыру және басқа да техникалар мен жабдықтардың жетілуімен студиялық фотография кеңінен таралды және студияда суреттер түсіру оңайырақ болды. Фотографияның алғашқы коммерциялық қолданылуы портреттерді жасау болды. 1840 жылдардан бастап фотография сурет салуды толығымен ығыстырды, толық жабдықталған студиялар пайда болды. Сурет салуға қарағанда фотография процесі әлдеқайда қысқа және қарапайым болды, онда суретке түскен адам да, суретші де қиындықтарға тап болатын. Фотостудия ашу салыстырмалы түрде оңай және арзан болды, сондықтан 1870 жылдары Еуропа мен Америкада мыңдаған портрет студиясы болды. Осыған қарамастан, студиялардың өте азы бүгінгі күнге дейін танылатын күйінде сақталған. 1840 жылдары "калотипия" процесі енгізілді. Калотипия енгізілгеннен кейін негативтерді жасау фотографтарға клиенттің қажеттілігіне қарай көп дана басып шығаруға мүмкіндік берді, осылайша студиялардың негізін нығайтты. 1850 жылдары "амбротиптер" деп аталатын кішкентай портреттер жасалды. Экспозиция уақыты 2 және 20 секунд аралығында ауытқып отырды, ал 1826 жылы алғашқы тұрақты портреттік фотосурет түсірілгенде 8 сағатқа созылған.
Since the early years of the 20th century the business functions of a photographic studio have increasingly been called a photographic agency leaving the term "photographic studio" to refer almost exclusively to the workspace. The history of photographic studios and photography dates back to the 1840s with the invention of processes for recording camera pictures, by Henry Fox Talbot and Louis Daguerre. The earliest photographic studios made use of natural daylight to create photographic portraits. As already used by artists, a northern light with no direct sunlight was favoured. The first use of a "flash" dates back to 1839 when Levett Landon Boscawen Ibbetson used limelight to photograph very small objects. Limelight was produced by placing a piece of lime into a flame fuelled with oxy hydrogen. Photographic studios started using flashes in 1840 and in 1864 the next technological breakthrough, magnesium wire, became the new artificial light source. However, not everyone could afford it as they were quite expensive and dangerous. These flashes were also known as 'hot lights' and could have exploded. By 1860s they were in common use in professional studios. 'Tungsten Lights' or 'Hot Lights' were still in use. Around the 1870s even smaller studios got access to flash lights or strobes. People tried many things from time to time when setting up studios to cope up with different hurdles in photography. However, lighting was a big hurdle. Flash powder was the first means of artificial lighting that allowed to produce sufficient brightness to capture the action of the film. However, this industry developed at a faster rate. With advancement in camera lenses, lighting and other techniques and equipment, studio photography gained hold and it became quite easier to produce images within a studio. The first commercial use of photography was in the production of portraits. Photography replaced painting almost completely from the 1840s, with fully equipped studios in existence. The photography process was much shorter and simpler compared to painting, in which the subject and even the painter used to suffer. It became relatively easy and cheap to set up a photographic studio, so by the 1870s there were many thousands of portrait studios in Europe and America. Despite this, remarkably few of the studios have survived to this day in a recognisable form. The 'calotypes' process was introduced in 1840s. With the introduction of calotypes the production of negatives enabled the photographers to print as many copies as customer required, hence strengthening the very base for the studios. In 1850s small portraits called 'ambrotypes' were being produced. The exposure time varied between 2 and 20 seconds in comparison to 8 hr long exposure when the first still portrait photograph was taken in 1826.