Мацусима крейсері: Жапон флотының бірінші Қытай-Жапон соғысындағы маңызды кемесі. Жеңіл қаруланған, бірақ жылдам, стратегиялық мақсаттарға қол жеткізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мацусима (松島) – Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштерінің қорғалған крейсері. Оның аты, оның бауырларындай (жапондық крейсер Ицукусима және жапондық крейсер Хашидате), Жапонияның дәстүрлі үш көркемдігінің бірінен алынған, атап айтқанда Мияги префектурасындағы Сендай қаласының жанындағы Мацусима аралдарынан.
Matsushima (松島) was a protected cruiser of the Imperial Japanese Navy. Like her sister ships, (the Japanese cruiser Itsukushima and Japanese cruiser Hashidate) her name comes from one of the traditional Three Views of Japan, in this case, the Matsushima archipelago near Sendai in Miyagi prefecture.
Өмірбаян
Бірінші қытай-жапон соғысы кезінде Жапон императорлық теңіз күштерінің негізін құраған Мацусима класының крейсерлері француз әскери кеңесшісі және кеме жасаушы Луи Эмиль Бертин тарапынан ұсынылған Jeune École қағидалары негізінде салынды. Жапон үкіметінің Азиядағы әртүрлі шетелдік державаларға қарсы тұру үшін зымырандық кемелер флотын құруға жеткілікті ресурстары мен қаржысы болмады; оның орнына, Жапония жеңіл бронясы және кішкентай калибрлі, ұзақ қашықтыққа оқ атар қарулары бар, сондай-ақ үлкен бір Канет зеңбірегімен жабдықталған, кішкентай және жылдам кемелерді пайдаланудың радикалды теориясын қабылдады. Алайда, бұл жоба тиімсіз болып шықты, себебі алып зеңбіректің кері соққысы осындай кішкентай кеме үшін тым күшті болды, ал оны қайта зарядтау уақыты да тым ұзақ еді. Дегенмен, Мацусима класының крейсерлері нашар жабдықталған және нашар басқарылған Императорлық Қытай Бейян флотына қарсы өздерінің мақсатына лайықты қызмет етті. Мацусима Франциядағы Ла-Сейне-сюр-Мердегі Société Nouvelle des Forges et Chantiers de la Méditerranée кеме құрылыс компаниясында салынды.
Forming the backbone of the Imperial Japanese Navy during the First Sino Japanese War, the Matsushima class cruisers were based on the principles of Jeune École, as promoted by French military advisor and naval architect Louis Émile Bertin. The Japanese government did not have the resources or budget to build a battleship navy to counter the various foreign powers active in Asia; instead, Japan adopted the radical theory of using smaller, faster warships, with light armor and small caliber long range guns, coupled with a massive single Canet gun. The design eventually proved impractical, as the recoil from the huge cannon was too much for a vessel of such small displacement, and its reloading time was impractically long; however, the Matsushima class cruisers served their purpose well against the poorly equipped and poorly led Imperial Chinese Beiyang Fleet. Matsushima was built by the Société Nouvelle des Forges et Chantiers de la Méditerranée naval shipyards at La Seyne sur Mer in France.
Дизайн
Мацусима бауырлас кемелерінен негізінен бас қаруының орналасуымен ерекшеленді, ол мұңалдығының орнына кеме үстіне орналастырылған. Мацусиманың 94 дөңгелектері болаттан жасалған, екі қабатты түбі, су өткізбейтін бөлімдерге бөлінген, ал қабырғалар мен броня арасындағы кеңістік копрамен толтырылған. Кеменің мұрты теңізлік тараумен нығайтылған. Қазандықтар мен оқ-дәрі қоймалары сияқты маңызды жабдықтар, сондай-ақ қару ұстағыштары, нығайтылған болат бронясымен қоршалған. Басты қару-жарақ кеме үстіне орнатылған бір 320 мм-лік Канет зеңбірегінен тұрды, ол тиімді қашықтықта 450 кг бронебойғыш немесе 350 кг жарылғыш снарядтарды атуға қабілетті. Атудың максималды жылдамдығы сағатына екі оқ болды, ал кемеде 60 оқ тасымалданды. Екінші қару-жараққа он екі QF 4.7 дюймдік Gun Mk I–IV Armstrong зеңбірегі кірді, олардың максималды қашықтығы және ату жылдамдығы минутына 12 оқ. Он зеңбірек қақпақ палубасында, әр жағында бесеуден орналастырылған, ал қалған екі зеңбірек кеме мұртының екі жағындағы жоғарғы палуба амбразураларында орналасқан. Әр зеңбірек 120 оқпен жабдықталған. Үшінші қорғаныс – жоғарғы палубада орналасқан алты QF 6 фунттық Hotchkiss зеңбірегі, олардың максималды қашықтығы және ату жылдамдығы минутына 20 оқ. Әр зеңбірекке 300 оқ тиді. Сонымен қатар, әртүрлі жерлерде 11 QF 3 фунттық Hotchkiss зеңбірегі орнатылды, ату жылдамдығы минутына 32 оқ және әр зеңбірекке 800 оқ. Әр кемеде үш мұртта және біреуі кормада орналасқан төрт 356 мм торпедалық түтікше болды, жалпы кемеде 20 торпеда тасымалданды. Бұл қару-жарақтың салмағы конструкцияны қауіпті түрде ауыр етіп жасады, сондықтан салмақты азайту үшін бронядан бас тартылды. Кемені екі көлденең үш кеңейімді бу машинасы қозғалтты. Дизайнның теңізге лайықтылығы нашар болды және жобаланған жылдамдық сирек орындалды. Алайда, қытайлық "Чжэньюань" бронекемесінен атылған 305 мм снарядтарының екеуі Мацусимаға да тиді. Біреуі жарылмады және кеменің екі жағынан өтті. Екіншісі жарылып, зарядталып жатқан кезде No.4 120 мм зеңбірегін жойды, 28 экипаж мүшесі қаза тауып, 68 адам жарақат алды. Бұл жарылыстан туған өрт басқа үш зеңбіректі де істен шығарды, ал бір офицердің униформасын жарықтарға тығып тастауы ғана өрттің оқ-дәрі қоймасына таралуын болдырмады. Мацусимаға кішкентай калибрлі артиллериядан да көптеген соққылар тиді, оның түтін шығаратындары, мачталары мен палуба жабдықтарына зақым келтірілді, нәтижесінде ол шайқастан шығуға мәжбүр болды. Барлығы Мацусима шайқаста 57 адамын (соның ішінде үш офицер) және 54 жарақаттанғанды (соның ішінде төрт офицер) жоғалтты – бұл бүкіл шайқас кезіндегі жапондық жаралылардың жартысынан астам бөлігін құрады. Адмирал Ито Мацусима жөндеу үшін Куре теңіз арсеналына оралғандықтан, өзінің штаб-квартирасын Хашидатеге көшіруге мәжбүр болды. Экипаж тәулік бойы жұмыс істегеннен кейін Мацусима 26 күннен кейін қайтадан активті қызметке кірісіп, Лушункоу шайқасына және Вэйхайвэй шайқасына қатысты. Вэйхайвэй портының құрлық бекіністерін бомбалау кезінде Мацусима қорғаушылардан екі снарядқа түсті. Бір снаряд оның карталық бөлмесін қиратты және түтін шығаратынын зақымдады, ал екіншісі палуба бронясында жарылып, екі экипаж мүшесін жарақаттады. Шайқас аяқталғаннан кейін Бэйян флотының өкілдері Мацусима палубасына келіп, капитуляция құжаттарына қол қойды. Мацусима 1895 жылы Тайваньға жасалған жапон флотының шабуылына қатысты және 3 маусымда 1895 жылы Килун портындағы қытайлық жағалау бекіністерін бомбалауда қатысты.
Matsushima differed from her sister ships primarily in the location of her main gun, which was situated behind the superstructure instead of in the bow. Matsushima had a steel hull with 94 frames constructed of mild steel, and a double bottom, divided into waterproof compartments, with the area between the bulkheads and armor filled with copra. The bow was reinforced with a naval ram. The vital equipment, including boilers and ammunition magazines, were protected by hardened steel armor, as were the gun shields. The main armament consisted of one breech loading 320 mm Canet gun mounted in behind the superstructure of the ship, which could fire 450 kg armor piercing or 350 kg explosive shells at an effective range of The maximum rate of fire was two rounds per hour, and the ship carried 60 rounds. Secondary armament consisted of twelve QF 4.7 inch Gun Mk I–IV Armstrong guns, with a maximum range of and maximum rate of fire of 12 rounds/minute. Ten were mounted on the gun deck, five to each side, with the remaining two guns located in upper deck embrasures on either side of the bow. Each gun was equipped with 120 rounds. Tertiary protection was by six QF 6 pounder Hotchkiss mounted in sponsons on the upper deck, with a maximum range of and rate of fire of 20 rounds/minute. Each gun had 300 rounds. In addition, eleven QF 3 pounder Hotchkiss were mounted at various locations, with range of rate of fire of 32 rounds/minute and 800 rounds per gun. Each ship in the class also had four 356 mm torpedo tubes, three in the bow and one in the stern, with a total of 20 torpedoes carried on board. The weight of this weaponry made the design dangerously top heavy, and armor was sacrificed in an attempt to lower the weight. The ship was driven by two horizontal triple expansion steam engines. The seaworthiness of the design was poor, and the designed speed of was seldom possible. However, two of the 305 mm shells from the ironclad Chinese ironclad Zhenyuan also struck Matsushima. One failed to detonate, and passed through both sides of the hull. The other exploded, destroying the No.4 120 mm gun on the gun deck as it was being loaded, killing 28 crewmen and wounding 68 others. The fire from this explosion knocked three other guns out of commission, and only the quick action by a non commissioned officer who stuffed his uniform into cracks in a bulkhead prevented the fire from spreading to an ammunition magazine. Matsushima also took numerous hits from smaller caliber artillery, damaging her smokestack, masts, and deck equipment, forcing her withdrawal from combat. In all, Matsushima lost 57 men (including three officers) and 54 wounded (including four officers) in the battle – more than half of the Japanese casualties during the entire battle. Admiral Itō was forced to transfer his flag to Hashidate as Matsushima returned to Kure Naval Arsenal for repairs. With crews working around the clock, Matsushima was able to return to active duty after 26 days, participating in the Battle of Lushunkou and the Battle of Weihaiwei. While engaged in shore bombardment of the land fortifications of Weihaiwei harbor, Matsushima was hit by two shells from the defenders. One shell destroyed her chart house and damaged her smokestack, and the other exploded on her deck armor, wounding two crewmen. At the end of the battle, representatives from the Beiyang Fleet arrived on the deck of Matsushima to sign documents of surrender. Matsushima was among the Japanese fleet units that took part in the invasion of Taiwan in 1895, and saw action on 3 June 1895 at the bombardment of the Chinese coastal forts at Keelung.