Сан-Францискодағы «Де Янг» көркемсурет мұражайы

Кіріспе

Сан-Францискодағы өнер мұражайы, АҚШ

Де Янг мұражайы, ресми түрде М. Х. де Янг еске алу мұражайы, Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында орналасқан көркем өнер мұражайы. Голден Гейт паркінде орналасқан бұл мұражай Сан-Франциско көркем өнер мұражайларының бір бөлігі болып табылады, сондай-ақ Легион құрметі мұражайын да қамтиды. Де Янг мұражайы Сан-Францисконың алғашқы газетшісі М. Х. де Янгтың құрметіне аталған. Мұражайға N Judah метро желісімен қоғамдық көлікпен баруға болады. Батысқа қарай 9-шы авеню және Ирвинг станциясы Де Янг мұражайынан шамамен 0,5 миль қашықтықта орналасқан. 44 O'Shaughnessy Muni автобусы және Golden Gate Park Free Shuttle мұражай кіреберісінде тоқтайды.

Қатысу

2022 жылы мұражайды 797 444 адам барып көрді, бұл 2021 жылғы көрсеткіштен 102 пайызға артық. 2022 жылы мұражай АҚШ-тағы ең көп келушілерді қабылдаған мұражайлар тізімінде он алтыншы орынды, ал әлемдегі ең көп келушілерді қабылдаған өнер мұражайлары тізімінде 68-орынды иеленді.

Тарих

Музей 1895 жылы 1894 жылғы Калифорнияның қысқы халықаралық көрмесі үшін салынған ғимараттардың бірінде ашылды (бұл көрме бұрынғы жылы Чикагода өткен Колумбия әлемдік көрмесінің үлгісімен ұйымдастырылған). Ол көрменің Көркем өнер ғимараты болған египеттік стильдегі құрылыста орналасқан. Ғимарат 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісінен ауыр зақымдар алды және жөндеу жұмыстары үшін бір жарым жылға жабылды. Біраз уақыттан кейін, мұражайдың қарқынды дамуы өсіп келе жатқан көрермендеріне жақсы қызмет ету үшін жаңа кеңістік қажет екенін көрсетті. Майкл де Янг бұл қажеттілікке 20-ғасыр бойы мұражайдың негізгі бөлігі болып табылатын ғимаратты жобалау арқылы жауап берді. 1915 жылғы Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесінің архитектуралық үйлестірушісі Луи Кристиан Мулгардт испан Платеск стиліндегі ғимаратты жобалады. Жаңа құрылыс 1919 жылы аяқталды және де Янг оны ресми түрде қалалық саябақтар комиссиясына тапсырды. 1921 жылы де Янг орталық бөлімін және мұражайдың айқын белгісіне айналған мұнарасын қосты, соның арқасында мұражай 2000 жылға дейін сақталған негізгі пішінін алды. Де Янгтың еңбегі құрмет ретінде мұражай атын М.Х. де Янг еске алу мұражайы деп өзгертуге әкелді. Тағы бір қосымша, батыс қанаты, де Янг қайтыс болған 1925 жылы аяқталды. 1929 жылы египет стиліндегі бастапқы ғимарат қауіпті деп танылды және бұзылды. 1949 жылы түпнұсқа ғимараттың құйма бетонмен жасалған әшекейлері қауіпті деп танылды және Тынық мұхитының тұзды ауасы тіреуші болатты тот бастырғандықтан алынып тасталды. 1972 жылы Сан-Францискодағы Көркем өнер мұражайларын құру туралы келісімнің аясында де Янгтың еуропалық өнер жинағы «Құрмет легионына» жіберілді. Қарсылық ретінде де Янг ұйымның антропологиялық жинағының көп бөлігін көрсету құқығын алды. Оларға Теотиуакан және Перудегі испандықтардан бұрынғы маңызды туындылар, сондай-ақ Сахарадан оңтүстік Африканың жергілікті тайпалық өнері кірді. 1989 жылғы Лома-Приета жер сілкінісі ғимаратқа ауыр зақым келтірді. Ол бұзылып, 2005 жылы ашылған жаңа ғимаратпен ауыстырылды. Ескі де Янгтың қалған жалғыз элементтері – Сиқырлы тоғанның жанында орналасқан вазалар мен сфинкстер. Ғимараттың алдындағы пальма ағаштары да осы жердің бастапқы элементтері болып табылады.

The museum opened in 1895 in one of the buildings originally constructed for the California Midwinter International Exposition of 1894 (a fair modeled on the Chicago World's Columbian Exposition of the previous year). It was housed in an Egyptian revival structure which had been the Fine Arts Building at the fair. The building was badly damaged in the 1906 San Francisco earthquake, and was closed for a year and a half for repairs. Before long, the museum's steady development called for a new space to better serve its growing audiences. Michael de Young responded by planning the building that would serve as the core of the de Young facility through the 20th century. Louis Christian Mullgardt, the coordinator for architecture for the 1915 Panama Pacific International Exposition, designed the Spanish Plateresque style building. The new structure was completed in 1919 and formally transferred by de Young to the city's park commissioners. In 1921, de Young added a central section, together with a tower that would become the museum's signature feature, and the museum began to assume the basic configuration that it retained until 2000. De Young's efforts were honored with the changing of the museum's name to the M. H. de Young Memorial Museum. Another addition, a west wing, was completed in 1925, the year de Young died. In 1929 the original Egyptian style building was declared unsafe and demolished. By 1949, the elaborate cast concrete ornamentation of the original de Young was determined to be a hazard and removed because the salt air from the Pacific had rusted the supporting steel. As part of the agreement that created the Fine Arts Museums of San Francisco in 1972, the de Young's collection of European art was sent to the Legion of Honor. In compensation, the de Young received the right to display the bulk of the organization's anthropological holdings. These include significant pre Hispanic works from Teotihuacan and Peru, as well as indigenous tribal art from sub Saharan Africa. The building was severely damaged by the 1989 Loma Prieta earthquake. It in turn was demolished and replaced by a new building, which opened in 2005. The only remaining original elements of the old de Young are the vases and sphinxes located near the Pool of Enchantment. The palm trees in front of the building are also original to the site.

Жинақтар

Де Янг мұражайы 17-шы ғасырдан 21-ші ғасырға дейінгі американдық өнерді, халықаралық қазіргі заманғы өнерді, тоқыма бұйымдар мен костюмдерді, сондай-ақ Америка, Океания және Африка өнерлерін көрсетеді. Де Янг мұражайында қарастырылатын коллекциялар: американдық өнер, африкалық өнер, мұхиттық өнер, Америка өнерлері, костюм және тоқыма өнері, графика, фотосурет және мүсік өнері. Коллекцияның бір бөлігі мұражайдың веб-сайтында және Google Arts and Culture арқылы онлайн қолжетімді.

Халықаралық қазіргі заманғы

1988 жылы Көркемсурет мұражайлары халықаралық қазіргі заманғы өнерді жинауға міндеттелді. Дәстүрлі медиадағы туындылардан өзге, бұл міндеттеме музейлердің жаңа немесе бірнеше медиадағы туындыларын – инсталляциялар мен тұжырымдамалық жұмыстар, видео және басқа да уақытқа негізделген медиа, фотосурет және линзаға негізделген медиа сияқты – кеңейтті, қазіргі заманғы өнер практикасын дәлірек бейнелеу үшін. Қазіргі заманғы сатып алынған туындылардың ішінде Шон Скаллидің «Жарық қабырғасының көкжиегі» (2005) және Чжан Ванг пен Корнелия Паркердің есімді мүсіндері бар. Жинақтың күші Калифорниямен байланысты суретшілерде: Пиотр Абразевски, Кристофер Браун, Скик Карнуат, Джим Кристенсен, Роберт Колескотт, Хунг Лю, Брюс Науман, Рейчел Нойбауэр, Эд Руша және Масами Тераока. Линзаға және уақытқа негізделген медиа жұмыстарына Найджел Пур, Кэтрин Вагнер, Ребека Боллинджер, Алан Рат, Propeller Group, Firelei Baez, Carrie Mae Weems және Lisa Reihana кіреді. Музейлер Аниш Капур, Одд Нердрум, Готфрид Хельнвейн, Дорис Сальседо, Дэвид Нэш, Роза Б. Симпсон, Барбара Хепворт, Ричард Дикон және Фрэнк Боулинг сияқты суретшілердің туындыларын да сатып алды. Svane Family Foundation-нан алған 1 миллион долларлық грант арқасында 2023 жылы Көркемсурет мұражайлары 30 Bay Area суретшісінің, оның ішінде Wesaam Al Badry, Rupy C. Tut, Woody D. Othello және Chelsea Ryoko Wong-тың туындыларын сатып алды. 2023 жылы де Янг мұражайында көрсетілген «Радикалдылықты жасау: Сване сыйлығынан Bay Area суретшілері» көрмесі, KQED хабарлағандай, сыйлықтан алынған жұмыстарды көрсетіп, жергілікті сәтке назар аударады. Де Янг сондай-ақ 2020 жылы феминистік өнердің алғашқы өкілі Джуди Чикагоның алғашқы ретроспективасын ұйымдастырды. 2021 жылы де Янгта ұйымдастырылған «Uncanny Valley: Being Human in the Age of AI» көрмесі – қазіргі заманғы өнер көзімен бұл мәселені қарап, интеллект, табиғат және жасампаздық туралы ойлаудың жаңа жолдарын ұсынатын алғашқы ірі көрме болды. FRIEZE журналы оны жылдың үздік 10 көрмесінің бірі деп атады. 2021 жылы де Янг суретші Хунг Людің «Алтын қақпа» (金門) атты жеке көрмесін ұйымдастырды, ол Калифорниядағы иммигранттар мен көшпенділердің өміріне арналған. Кехинде Уайлидің «Үнсіздік археологиясы» көрмесі, алғаш рет 2022 жылы Венеция биенналесінде көрсетілді, 2023 жылдың ақпанында де Янгте ашылды. Көрменің АҚШ-тағы тұсаукесері FAMSF-тің интерпретация директоры Джексон Абрамс басқаратын инклюзивті және сезімтал түсіндіру тәсілімен ерекшеленді. Көрмеге келушілер үшін демалыс алатын бөлме құрылды. Сонымен қатар, қоғамдық серіктестермен бірлесіп қайғы-қасірет туралы семинарлар сияқты арнайы іс-шаралар ұйымдастырылды.

In 1988, the Fine Arts Museums made a commitment to collect international contemporary art. In addition to works in traditional media, this commitment has expanded the museums’ holdings of works in new or multiple media––including installation and conceptual works, video and other time based media, and photography and other lens based media––to more accurately reflect contemporary art practice. Contemporary acquisitions include Wall of Light Horizon (2005), by Sean Scully and signature sculptures by Zhan Wang and Cornelia Parker. The strength of the collection lies in artists associated with California, including
Piotr Abraszewski, Christopher Brown, Squeak Carnwath, Jim Christensen, Robert Colescott, Hung Liu, Bruce Nauman, Rachel Neubauer, Ed Ruscha and Masami Teraoka. Lens based and time based media works include those by Nigel Poor, Catherine Wagner, Rebeca Bollinger, Alan Rath, the Propeller Group, Firelei Baez, Carrie Mae Weems, and Lisa Reihana. The museums have also acquired works by artists such as Anish Kapoor, Odd Nerdrum, Gottfried Helnwein, Doris Salcedo, David Nash, Rose B. Simpson, Barbara Hepworth, Richard Deacon, and Frank Bowling. With a $1 million grant from the Svane Family Foundation, in 2023 the Fine Arts Museums acquired works by 30 Bay Area artists, including Wesaam Al Badry, Rupy C. Tut, Woody D. Othello, and Chelsea Ryoko Wong. The exhibition Crafting Radicality: Bay Area Artists from the Svane Gift, on view at the de Young museum in 2023, displays works from the gift, “captures the local moment, as reported by KQED”

The de Young also organized the first ever retrospective of Feminist Art pioneer Judy Chicago in 2020, forty years after her landmark installation The Dinner Party (1974–79) made its debut in San Francisco. Uncanny Valley: Being Human in the Age of AI organized at the de Young in 2021 was the “first major exhibition to unpack this question through a lens of contemporary art and propose new ways of thinking about intelligence, nature, and artifice.” FRIEZE magazine named it one of the top 10 exhibitions of the year. In 2021, the de Young organized artist Hung Liu's solo show, Golden Gate (金門), an exhibition that centered on the immigrant and migrant experience in California. Kehinde Wiley: An Archaeology of Silence, which was first seen at the 2022 Venice Biennale, opened in February 2023 at the de Young. The US debut of the exhibition was notable for its inclusive, sensitive interpretative approach, spearheaded by FAMSF's Director of Interpretation Jackson Abrams. A particularly notable aspect was the creation of a “respite room” where visitors could pause after visiting the exhibition. The presentation also included special programming with community partners, such as workshops on grief.

Тоқыма және киімдер

"Fine Arts Museums" тоқыма коллекциясында әлемнің түкпір-түкпірінен 13 000-нан астам тоқыма және костюмдер бар. Бұл АҚШ-тағы ең ірі және ең толық жинақтарының бірі. Ол костюмдер мен костюмдік аксессуарларды; тоқыма тоқымаларды; тоқымасыз маталарды; және негізгі безендірулері бұғаз және кестелеу сияқты әдістер арқылы жасалған бұйымдарды қамтиды. The de Young 1930 жылдан бері Диор, Баленсиага, Мадам Грес, Ив Сент-Лоран, Шанель, Ральф Руччи және Кайсик Вонгтың киімдерін көрмеге қойып келеді. Сонымен қатар, 18-19 ғасырлардағы еуропалық желдеткіштердің таңғажайып коллекциялары, керемет данғалар коллекциясы, еуропалық шіркеу киімдері мен жиһаздарының тамаша тобы және қазіргі заманғы киілетін өнердің өсіп келе жатқан коллекциясы бар. 2017 жылдың тамызында "The Summer of Love Experience: Art, Fashion, and Rock & Roll" де Янг мұражайында тағы бір ерекше оқиға болды. Көрмеде Музейдің тұрақты коллекциясынан және Сан-Франциско аймағының тәуелсіз дизайнерлерінен алынған 60-жылдардың аяғындағы сәнді киімдер көрсетілді. Көрмеге 270 000 адам келді. 2018 жылдың күзінде де Янг "Қазіргі заманғы мұсылмандық мода" көрмесін ұйымдастырды. Көрмеде мыңжылдықтың басында басталған түрлі қауымдастықтардың, мәдениеттердің және діни түсініктердің мұсылман әйелдерінің киім үлгілері зерттелді. Бұл өнер институтында осы тақырыпты кең көлемде зерттеудің алғашқысы болды және оған Еуропа, Таяу Шығыс, Оңтүстік-Шығыс Азия және АҚШ-тың жаңадан пайда болған және қалыптасқан дизайнерлері мен суретшілері қатысты. Көрме 2019 жылдың көктемінде Франкфурттағы Ангеванте Кунст мұражайына жол тартады.

Африка, Океания және Америка

Шығыс Суданнан, Гвинея жағалауынан, Батыс және Орталық Африкадан, Шығыс және Оңтүстік Африкадан, сондай-ақ континенттің басқа да аймақтарынан алынған 1400-ден астам көрнекті мысалдар де Янг көркемсурет музейлерінің африкалық өнер коллекциясына кіреді. Африка өнерінің коллекциясы географиялық емес, тақырыптық принцип бойынша ұйымдастырылған, өнердің эстетикалық және көркемдік қасиеттерін баса назарға алады. Океания коллекциялары де Янгтің алғашқы коллекцияларының бірі болды, олардың негізі 1894 жылы Голден Гейт паркінде өткен Калифорнияның қысқы халықаралық көрмесінде қаланды. Кейіннен Океания өнерінің мүсіндері, тоқу өнімдері, тапа, керамика және тас өнімдері қосылды, осылайша коллекцияда 3000-нан астам туынды жинақталды. Коллекцияның ерекше туындыларына Папуа – Жаңа Гвинеядағы Сепик өзенінің Иатмул халқына тиесілі 3 метрлік үй тірегі, Жаңа Ирландиядағы маланган рәсімдерінде қолданылатын жарқын боялған мүсіндер тобы, Санта-Крус аралындағы Нинду аралынан алынған қауырсын ақшаның орамасы, Полинезияның Маркиза аралдарынан келген сыпырғыш, Микронезияның Каролина аралдарынан табылған сирек кездесетін навигациялық фигура және Жаңа Зеландияның маори халқы жасаған күшті ағаш оюлары жатады. Америка өнері коллекциясы өнер тарихы, антропология және әлем тарихы үшін ұлттық маңызы бар және де Янгты мәдени зерттеулер мен оқу орталығы ретінде орнатуға көмектесті. Ежелгі американдық және американдық өнердің кең коллекциясы Мезоамерика, Орталық және Оңтүстік Америка, сондай-ақ Солтүстік Американың батыс жағалауынан алынған 2000-ге жуық өнер туындыларын қамтиды. Америка құрлығының жергілікті мәдениеттерінің өнері мұражайдың алғашқы коллекциясының маңызды бөлігі болды және одан әрі дамуда. Мексиканың ежелгі заттарына, соның ішінде Теотиуаканның қабырға суреттерінің ерекше топтамасына арналған жеке галереялар бар.

Сәулет

Қазіргі ғимаратты архитекторлар Жак Герцог, Пьер де Мерон және Фонг + Чан аяқтады және 2005 жылғы 15 қазанда ашылды. Құрылымдық, азаматтық және геотехникалық инженерияны Rutherford & Chekene ұсынды; Arup механикалық және электрлік инженерияны қамтамасыз етті. Herzog & de Meuron 1999 жылғы қаңтарда өткен бәйгеде Тадао Андо мен Антуан Предокты жеңіп, конкурсты ұтты. Сан-Францискодағы жер бедері мен сейсмикалық белсенділік Herzog & de Meuron және бас архитекторлар Фонг & Чан үшін қиындықтар тудырды. Болашақ жер сілкіністеріне төтеп беру үшін “[ғимарат] шарлы сырғанамалы пластиналар және кинетикалық энергияны сіңіріп, оны жылуға айналдыратын тұтқыр сұйықтық демпферлері жүйесі арқылы 91 сантиметрге (үш футқа) дейін жылжи алады”. Қалалық саябақтың ортасында орналасқан жаңа мұражай құрылысы бастапқыда қырқыс пікір тудырды. Сан-Францисколық сайлаушылар жаңа мұражай жобасын қаржыландыруға бағытталған облигациялық шараларды екі рет қабылдамады. Екінші жеңілістен кейін мұражай қаржылық ауданға көшуді жоспарлады. Алайда, жомарт қолдаушылардың күш-жігері арқасында мұражай Голден Гейт паркінде қалды. Дизайнерлер ғимараттың табиғи ортадағы сыртқы түріне ұқыпты қарады. Ландшафт архитектор Уолтер Худ (Окленд қаласы) мұражайдың жаңа бақтарын жобалады. Сыртқы жағы мыспен қапталған, ол тотығу нәтижесінде жасыл түске енеді және жақын жердегі эвкалипт ағаштарының текстурасын қайталайтын ерекше беткейге ие болады деп күтілуде. Қоршаған ортамен одан да үйлесімді болу үшін, жоғары жағынан 48 ағаш отырғызылған баулар мен аулаларды ашып көрсету үшін пішіндер кесілді, мұражай кіреберісінің фондық бөлігін құрайтын алып папоротниктер ерекше әсерлі. Сонымен қатар, 20 700 шаршы метр (5,12 акр) жаңа ландшафт абаттандырылды, 344 көшеттелген ағаш және 69 тарихи тас орнатылды. Ғимарат түрлі деңгейде тесілген және дөңгелектелген мыс пластиналармен қапталған, оның патинасы элементтерге ұшырағанда бірте-бірте өзгереді. Бұл сыртқы қасбетті Zahner компаниясының инженерлері жасап, құрастырды. 44 метрлік (144 фут) бақылау мұнарасы келушілерге Голден Гейт паркінің Музыкалық алаңының көп бөлігін көруге мүмкіндік береді (қараңыз төменде) және парктің ағаштарынан биік көтеріліп, Алтын қақпа мен Марин Хедлендстерін тамашалауға мүмкіндік береді. 44 метрлік (144 фут) бұралақ мұнара ерекше ерекшелік болып табылады және Сан-Францисконың көптеген аудандарынан Голден Гейт паркінің үстінен көтеріліп тұрады. Мұражайда екі қабатты музей дүкені, вестибюльге және мұнараға тегін кіру, сондай-ақ Ошер мүсін бағында сыртқы отыру орындары бар толық қызмет көрсететін кафе орналасқан.

The current building was completed by architects Jacques Herzog, Pierre de Meuron and Fong + Chan and opened on October 15, 2005. Structural, civil and geotechnical engineering was provided by Rutherford & Chekene; Arup provided mechanical and electrical engineering. Herzog & de Meuron won the competition in January 1999 beating out other short listed architects Tadao Ando and Antoine Predock. The terrain and seismic activity in San Francisco posed a challenge for the designers Herzog & de Meuron and principal architects Fong & Chan. To help withstand future earthquakes, “[the building] can move up to three feet (91 centimeters) due to a system of ball bearing sliding plates and viscous fluid dampers that absorb kinetic energy and convert it to heat”. A new museum structure located in the middle of an urban park was initially controversial. San Francisco voters twice defeated bond measures that were to fund the new museum project. After the second defeat, the museum itself planned to relocate to a location in the financial district. However, an effort led by generous supporters arose and kept the museum in the Golden Gate Park. The designers were sensitive to the appearance of the building in its natural setting. Walter Hood, a landscape architect based in Oakland, designed the museum's new gardens. The entire exterior is clad in of copper, which is expected to eventually oxidize and take on a greenish tone and a distinct texture to echo the nearby eucalyptus trees. In order to further harmonize with the surroundings, shapes were cut into the top to reveal gardens and courtyards where 48 trees had been planted, the giant tree ferns that form a backdrop for the museum entrance are particularly dramatic. 5.12 acres (20,700 square meters) of new landscaping were planted as well, with 344 transplanted trees and 69 historic boulders. The building is clad with variably perforated and dimpled copper plates, whose patina will slowly change through exposure to the elements. This exterior facade was developed and fabricated by engineers at Zahner. A 144 ft. (44 m) observation tower allows visitors to see much of Golden Gate Park's Music Concourse (see below) and rises above the Park's treetops, providing a view of the Golden Gate and Marin Headlands. The twisting 144 foot (44 m) tall tower is a distinctive feature, and can be seen rising above the canopy of Golden Gate Park from many areas of San Francisco. The museum offers a two floor museum store, free access to the lobby and tower, and a full service cafe with outdoor seating in the Osher Sculpture Garden.