Ричард Мюр: Ұлыбританияның танымал прокуроры және әйгілі сот процестерінің қатысушысы
Richard David Muir
Ричард Д. Мюр (1857-1924) – британдық прокурор, 20 ғ. басындағы сенсациялық сот істеріндегі рөлімен танымал. Криппен ісіндегі еңбегі ерекше. Тарих, құқық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Ричард Дэвид Мьюр (1857–1924) – британдық тәждің прокуроры, заманындағы ең көрнектісі саналған. Ол 20 ғасырдың басындағы ең сенсациялық соттардың көптегенінде белгілі бір рөл атқарды, ең әйгілісі – Хоули Харви Криппеннің ісі.
Sir Richard David Muir (1857–1924) was a prosecutor for the British Crown, widely regarded as the greatest of his time; he played a prominent role in many of the most sensational trials of the early part of the 20th century, most notably that of Hawley Harvey Crippen.
Өмірбаян
Мьюр 1857 жылғы 8 наурызда Шотландияда, Гринок қаласынан келген кеме брокері Ричард Мьюрдің ұлы болып дүниеге келді. Әкесі оның отбасылық бизнеске қосылатынына үміттенсе де, ол сахнаға шығуды ойлап, оңтүстікке, Лондонға сапар шекті. Бірақ ағасы оны заңгер болуға көндірді және ол «The Times» газеті үшін парламенттік тілші болып жұмыс істеу арқылы өзін ақшамен қамтамасыз етті. Сотқа қабылданғаннан кейін ол прокурор ретінде патшалыққа қызмет етті. Ол ешқашан «жебеге ілікпеді» (яғни патшаның кеңесшісі болып тағайындалмады), бірақ 1901 жылдан 1924 жылы қайтыс болғанға дейін Олд-Бейлидегі Орталық қылмыстық соттағы көптеген маңызды сот процестерінде патшалық мүддесін қорғады. Мьюр еңбекқор және әлеуметтік өмірге құштар емес адам ретінде танымал болды. Ол әдетте түнің жартысын істерін дайындауға жұмсап, түрлі-түсті қарындаштармен кішкентай карточкаларға жазбалар жасады – біреуі басты куәгерді тексеру үшін, екіншісі қарсы куәгерді тексеру үшін, және т.с.с. Осы карточкалар соншалықты кең таралғандықтан, оларды «Мьюрдің ойын карточкалары» деп атады. Ол өзінен дәлелдер жинаған Скотланд-Ярдтың клерктері мен офицерлері үшін қорқынышты болды, өйткені ол олардан өзінен де мұқият болуды талап етті. Ол көп жағдайда физикалық дәлелдерге сүйенді, ал куәгерлердің көрсетулеріне аса сенім артпады, егер олар нақты дәлелдерді нығайтатын болса ғана. Оның мұқияттығы мен еңбекқорлығы соншалық танымал болды, Криппен өзінің прокуроры Ричард Мьюр екенін білгенде: «Ең нашар нәрсе осы еді, басқа біреу болғанын қалаған едім» деді. Мьюрдің Криппенді тексеруі Англия мен Уэльстегі адвокаттар студенттері үшін міндетті оқу материалы болды және жалпы адвокаттық шеберлікті көрсету үшін пайдаланылды. Ол ешқашан патшаның кеңесшісі болып тағайындалмағандықтан, Мьюр патшалық соттың судьясы бола алмады. Алайда ол жазушы болуға құқылы еді. Лондонның рекордері лауазымына тағайындалмағанымен, ол сол кездегі ішкі істер министрі Уинстон Черчилль тарапынан Колчестердің рекордері болып тағайындалды, әсіресе Эдвард Майлиусқа қарсы қылмыстық істегі жұмысы үшін. Ол Орталық ғибадатхананың иесі болды және 1918 жылы рыцарь атағын алды. Сэр Ричард Мэри Беатрис Лейчестермен үйленді және олардың бір ұлы болды, ол да адвокат болды, бірақ 1918 жылғы 4 қарашада армиядағы қызметі кезінде тұмаудан қайтыс болды. Ол ұлының өліміне қатты қайғырды. Мьюр 1924 жылғы қаңтарда 66 жасында Кенсингтондағы Камден Хаус Корттағы үйінде кенеттен қайтыс болды және Кенсингтондағы Сент-Мэри Эбботс шіркеуіндегі қызметтен кейін Батыс Норвуд зиратына жерленді.
Muir was born on 8 March 1857 in Scotland, the son of Richard Muir, a shipping broker from Greenock. Although his father hoped he would join the family business, he travelled south to London, with thoughts of going on the stage. Instead, a brother persuaded him to become a barrister, which he funded himself by working as a Parliamentary reporter for The Times. After entering chambers he started working for the Crown as a prosecutor. While he never "took silk" (that is, appointed as a King's Counsel) he represented the Crown in many trials of note in the Central Criminal Court at the Old Bailey from 1901 until his death in 1924. Muir was known to be hard working with little need for conviviality. He usually spent half the night preparing for his cases, making notations on small cards with coloured pencils — one colour for examination in chief, one colour for cross examination, and so on. So ubiquitous were those cards that came to be known as Muir's "playing cards". He was rightfully feared by his clerks and officers from Scotland Yard who gathered his evidence from him, for he asked the same thoroughness from them as from himself. He depended a lot from physical evidence, while giving eyewitness testimony little credence, except if it would bolster existing, more concrete evidence. Such was his reputation for thoroughness and diligence that when Crippen learned that his prosecutor was Richard Muir, he remarked, "I wish it had been anybody else I fear the worst." Muir's cross examination of Crippen became standard reading material for Bar students in England and Wales and was used to illustrate advocacy skills in general. Because he was never appointed as King's Counsel, Muir was not eligible to become a judge of the King's Bench Division. He was, however, eligible to become a Recorder. Although he was passed over for the position of Recorder of London, he was appointed as Recorder of Colchester by the then Home Secretary, Winston Churchill, in particular because of his work in the Edward Mylius libel case. He was a Master of the Bench of the Middle Temple and received a knighthood in 1918. Sir Richard married Mary Beatrice Leycester and they had a son who also became a barrister, but who died on 4 November 1918 of influenza while on active service in the Army. His son's death left him heartbroken. Muir himself died suddenly in January 1924 aged 66 in his house in Camden House Court, Kensington and he was interred in West Norwood Cemetery after a service at St Mary Abbots, Kensington.