Кіріспе
Чарльз А. Бирдтің 1913 жылғы «Америка Құрама Штаттары Конституциясының экономикалық тұрғыдан түсіндірілуі» кітабы – американдық тарихшы Чарльз А. Бирдтің еңбегі. Онда АҚШ-тың алғашқы тарихы таптық күрестің бағытында қарастырылып, Америка Құрама Штаттары Конституциясы елдің негізін қалаушы әкелеріне экономикалық пайда әкелу мақсатымен жасалған деген тұжырым келтіріледі.
An Economic Interpretation of the Constitution of the United States is a 1913 book by American historian Charles A. Beard. It interpreted the early history of the United States from the lens of class conflict, arguing that the Constitution of the United States was structured to financially benefit the Founding Fathers.
Қорытынды
Америка Құрама Штаттары Конституциясының экономикалық тұрғыдан түсіндірілуі, АҚШ Конституциясының құрылымы негізінен Құрылтайшы Әкелердің жеке қаржылық мүдделерімен қозғалғандығын көрсетеді. Беард "Федералистік қағаздардың" авторларының өзі мүдделі топтың өкілдері болғанын айтады. Нақтырақ айтқанда, Беард Конституциялық конвенцияға осындай "бірлескен" элита қатысқандығын, демек Конституцияны олар жазғандығын, олардың жеке мүліктерін (әсіресе федералдық облигацияларды) және экономикалық жағдайларын қорғауға ұмтылғандарын мәлімдейді. Беард конвенция мүшелерінің кәсіптері мен мүліктік иеліктерін салық және халық санағының тізімдері, сол заманғы жаңалықтар есептері және өмірбаяндық дереккөздер арқылы зерттеді, Конституцияның әртүрлі ережелерінен әрбір мүшенің қаншалықты пайда көретінін көрсетті. Мысалы, Беард Джордж Вашингтонның елдегі ең бай жер иесі болғанын және Америка революциясына маңызды қаржылық көмек көрсеткенін атап көрсетті. Беард жаңа құрылған мемлекеттің қарыздарын төлеуіне қатысты Конституциялық кепілдікті Вашингтон сияқты несие берушілердің шығындарын қайтару тілегімен байланыстырады.
Тарихнама
Тарихшы Карл Л. Беккер «Нью-Йорк провинциясындағы саяси партиялар тарихы» (1909) еңбегінде Америка революциясының прогрессивті түсіндірмесін жасады. Ол екі төңкеріс болғанын айтты: бірі – Ұлыбританияға қарсы, өз билігін алу үшін, ал екіншісі – кім билік жүргізу керек екенін анықтау үшін. Чарльз А. Берд «АҚШ Конституциясының экономикалық түсіндірмесі» (1913) және «Джефферсон демократиясының экономикалық шығу тегі» (1915) еңбектерінде Беккердің тезисін 1800 жылға дейін сыныптық қақтығыс тұрғысынан кеңейтті. Берд үшін Конституция – бай облигация иелері (облигациялар – «жеке меншік») құрған қарсы төңкеріс болды, ол фермерлер мен плантаторларға (жер – «нақты меншік») қарсы бағытталған. Бердтің пікірінше, Конституция қарапайым халық, әсіресе шаруалар мен борышкерлер (байларға қарызы бар адамдар) арасындағы революцияның тудырған радикалды демократиялық тенденцияларды кері қайтару үшін жасалған. 1800 жылы плантациялардағы құл иелері бастаған шаруалар мен борышкерлер капиталистерді құлатып, Джефферсон демократиясын орнатты. Басқа тарихшылар сыныптық қақтығысты түсіндіруді қолдап, мемлекеттердің лоялистердің үлкен жартылай феодалдық жерлерін тәркілеп, оларды қарапайым шаруаларға шағын бөліктерге бөлгенін атап өтті. Уильям Говард Тафт сияқты консерваторлар прогрессивті түсіндірмеден қорқып, ол Конституцияны төмендеткендей көрінді. Дегенмен, тарих профессоры оны көбінесе қабылдады және 1930 жылға қарай олардың арасында дәуірдің стандартты түсіндірмесіне айналды, бірақ заңгерлер қауымы оған көп мән бермеді. 1950 жылдан бастап тарихшылар прогрессивті түсіндірме фактілік тұрғыдан дұрыс емес деп дәлелдеді; олар Чарльз А. Баркер, Филип Кроул, Ричард П. Маккормик, Уильям Пул, Роберт Томас, Джон Манро, Роберт Э. Браун және Б. Кэтрин Браун, әсіресе Форрест Макдональд басшылығында болды. Макдональд «Біз халықпыз: Конституцияның экономикалық шығу тегі» (1958) еңбегінде Берд Конституцияны жазудағы экономикалық мүдделерді дұрыс түсінбегенін айтты. Екі мүдде – жер иелері мен саудагерлер – қақтығысқа түскенін айтпағаннан гөрі, Макдональд делегаттарды келісімге мәжбүрлеген үш ондаған анықталатын мүдделер бар екенін мәлімдеді. Пікір-таласты бағалай отырып, тарихшы Питер Новик былай деп қорытындылады: Дәуірдің прогрессивті түсіндірмесі көбінесе идеялардың, әсіресе республикашылдықтың, революцияны ынталандырудағы күшін баса назар аударатын интеллектуалды тарих көзқарасымен ауыстырылды. Роберт МакГайр және оның студенттері Берд пен Макдональдтың түсіндірмелерін қайта бағалап, екеуіне де өзгертулер мен сын-пікірлер енгізді. Дауыс беру үрдістерінің статистикалық талдауын қолдана отырып, МакГайр құрылтайшылар мен ратификациялаушылардың сыныптық мүдделері шынымен маңызды болғанын, Макдональдтың түсіндірмесіне қайшы келетінін дәлелдеді. Алайда, бұл соңғы нәтижеге әкелген факторлардың бірі ғана болды, ал басқа факторлар, соның ішінде идеологиялық нанымдар, сайлаушыларға әсер ету және қаржылық және экономикалық мәселелердің неғұрлым түзу және таралған болуы да рөл атқарды.
The Progressive interpretation of the era was largely replaced by the intellectual history approach that stressed the power of ideas, especially republicanism, in stimulating the Revolution. Robert McGuire and his students re evaluated both Beard and McDonald's interpretations and have produced modifications and criticisms of both. Deploying statistical analyses of voting patterns, McGuire has argued that the class interests of the founders and ratifiers did indeed matter, contrary to the McDonald interpretation. However, these were but one factor that led to the eventual outcome, and other factors, including ideological beliefs, the effects on constituents, and more nuanced and distributed financial and economic concerns also played a role.