Кіріспе

Ағылшын инженер-құрылысшысы (1812–1900)

Питер Шейлер Бруфф (23 шілде 1812 – 24 ақпан 1900) – ағылшын инженер-құрылысшы және жерді дамытушы, 1840-шы және 1860-шы жылдар аралығында Шығыс Англия теміржол желілерін құруға қосқан үлесімен есімдері сақталған. Оның аймақтың инфрақұрылымы мен дамуына қосқан үлесі теміржолдардан әлдеқайда артық болды, оған Колчестер сумен жабдықтауын жаңарту (1851–1880 жж.) және Ипсвич кәріз жүйесін (1881 ж. аяқталды) салу, Харвич қаласын және Эссекс курорттары – Уолтон-он-де-Нейз және Клактон-он-Сиді (бос жатқан егістік жерден гүлденген теңіз жағалау қаласына айналдырған) дамыту кірді. Сонымен қатар, ол 1880 жылы сатып алған Шропширдегі Коулпорт фарфор зауыдының соңғы викториялық дәуірде қайта жандануына да үлкен үлес қосты.

Ерте мансап

Брауф Плимут-Докта дүниеге келген. Ол 1838 жылы «Инженерлік далалық жұмыстар туралы трактатын», оның ішінде теміржолдар үшін практикалық жер өлшеу және т.б. жариялады. 1840 жылы кеңейтілген басылыммен және 1842 жылы екінші бөлігі жарық көрді. 19 мамыр 1840 жылы Азаматтық инженерлер институтының мүшесі болып сайланды. Бастапқы станция орны жақсы аулаға айналды, ал бұл орын тұрғын үйлер салу үшін қайта жаңартылғанда, жаңа көшелердің арасында «Бруфф Роуд» көшесі пайда болды. Ипсвич және Бюри теміржол компаниясының қолдауымен Бюриге дейінгі жол салынды. 1847 және 1849 жылдар аралығында Бруфф Шеппел виадугын салды, ол Эссекс округындағы Колн аңғары арқылы Судбери тармағын өткізеді. Оның биіктігі өзеннен 24 метр, 32 аркасы және ұзындығы 325 метр. Виадукта 4,5 миллион кірпіштен тұрады. 1852 жылы ол № 14,096 патент алуға өтініш берді, ол «Теміржол, трамвай немесе басқа да жолдардың тұрақты жолдарын салуды жақсарту және оларда қолданылатын жылжымалы құрам немесе құрал-жабдықтарды жақсарту» үшін берілді.

Колчестер сумен жабдықтау

1851 жылы Бруфф Уильям Хокинспен серіктесіп, инвестициялық мақсатта Колчестер су құбылы компаниясын сатып алды, себебі сумен жабдықтау мен халық денсаулығы арасындағы байланыс туралы білім артып келе жатқан еді. 1852 жылы ол ескі су құбылы орнында артезиандық құдық қазды, ол Колчестердің батыс жағындағы су көлемін тез арада екі есеге арттырды, бірақ 1858 жылы халық тығыз қоныстанған шығыс жағында әлі де жеткілікті су болмады. Екі жыл өткен соң, ол Шейпен шаруашылығының жанында сапалы бұлақ тапты және одан Балкерн төбесіне су жеткізді, алайда бұл да жеткіліксіз болды. 1880 жылы Колчестер қалалық әкімшілігі жеке су құбылын сатып алып, Шейпен шаруашылығындағы су көзін жапты: одан кейін көп ұзамай Жумбо су мұнарасы салынды (осы жобаны қала инженері Чарльз Клегг жасады).

Ұстаздықтағы Уолтон

Ipswich желісінде жұмыс істеп жүргенде, 1855 жылы Бруфф Эссекс графтығының Фринтоннан солтүстікке қарай орналасқан Уолтон-он-Назе ауылында үй сатып алды. Ол Уолтонды одан әрі дамыту жұмысын бастады және осы мақсатта Ипсвич желісін аяқтағаннан кейін 1867 жылы Уолтонға дейінгі желіні салды. Питер Бруффтың Уолтондағы пирсі 1881 жылы дауылдан қираған бұрынғы, кішірек пирстің орнына салынды. Бруфф Marine Terrace, South Terrace (Екінші дүниежүзілік соғыста бомбалаудан қираған) және Клифтон моншаларын (қазіргі Пирс қонақ үйі) салуға да жауапты болды.

Клэктон-он-Си

Брауф Клэктон-он-Си курортын, Эссекс ауыл шаруашылығы жерінде, төменгі жартастармен шектесетін аймақта, Үлкен және Кіші Клэктонның ескі ауылдарына жақын жерде дамытты. 1864 жылы Бруфф, қазіргі Пирс екі жағындағы және Розмари Роудқа дейінгі аумақты шамамен 10 000 фунт стерлингке сатып алды. 1870 жылы құрылыс жұмыстары басталды және 1872 жылы ол ресми түрде қала ретінде тіркелді. 1871 жылы "Таймс" газеті (батыл түрде) "Бұл толығымен жаңа құрылыс, ескі қаланың бейімделуі емес, сондықтан ескі суарналарға тән жамандықтардың ешқайсысына жол берілмейді. Мұнда шалаптар болмайды, көзге жаман көрінетін ештеңе де болмайды" деп мәлімдеді. Пирс ашылуы және Лондоннан демалыс кемелерінің келуі қаланың дамуына серпін берді, сондай-ақ 1882 жылы Торп-ле-Сокеннен Бруфф желісі арқылы Уолтонға дейінгі теміржол тармағы да пайда болды. Бруфф 1872 жылы Корольдік қонақ үйді салдырды (әлде жобалаған болса керек) және қала орталығын жоспарлады, бұрынғы ауылдық жолдар мен Wash Lane сияқты жолдарды қосты. Ол сондай-ақ Пирс даңғылында қоғамдық зал салды (ол 1939 жылы өрттен қирады). Бруффтың құрметіне аурухана бөлімшесі мен тұрғын үй көшесі аталды.

Ипсвич канализациялық құрылыстары

1880-1881 жылдары Бруфф, Ипсвич корпорациясының инженер-консультанты ретінде, өзінің көмекшісі және шәкірті Томас Миллер кенжесімен, М.И.С.Е., Ипсвич қаласының кәріз жүйесін екі жарым мильге созылған бас кәріз құрылысы арқылы толығымен жаңартты. Бұл кәріз көп жылдар бойы Оруэлл өзеніне әртүрлі жерлерден ағызылып келген кішігірім кәріздерді тосқауылдайтын. Содан кейін, канализациялық сулар қаладан шамамен бір жарым шақырым қашықтықта салынған кең ауқымды су тазарту станциясына жіберілді. Мұнда 6 миллион галлонға дейін канализациялық және жаңбыр суы сақтауға мүмкіндік болды, сондай-ақ, толқын кезінде шығару тесігі жабылатындай етіп құрылған. Кәріз және станция құрылысына 50 000 мен 60 000 фунт стерлинг аралығында қаражат жұмсалды. 1881 жылы станцияны пайдалануға беруге арналған салтанатты кешкі ас су тазарту станциясының шығару камерасында өткізілді.

Көміржай қышқылы

Уильям Пью 1875 жылы қайтыс болғаннан кейін, Шропширдегі Джон Роуз және Ко компаниясының Коалпорт қыш құмыралары жабылды, ал бизнесті 1880 жылы Питер Бруфф сатып алды. Ол оны 1889 жылы ұлы Чарльз Кларк Бруфтың басқаруына беріп, "Coalport China Company" жауапкершілігі шектеулі компаниясы ретінде қайта құрды. 1900 жылы Питер Бруфф қайтыс болғаннан кейін Чарльз директор болып тағайындалды, ол өзінің немере інісі Артур Бруф Гарретті басқаруға тартты және 1902 жылы құмыраларды алғашқы орнында қайта салды. Оның көрегендігі мен еңбегінің арқасында, оның бұрынғы даңқы жаңарып келді. 1920 жылдары ол қайтадан қаржылық қиындықтарға тап болды және 1925 жылы Стаффордширдегі Шелтон қаласындағы Cauldon Potteries, Ltd. компаниясы оны өз иелігіне алды.

Қорытынды

Брауф 1900 жылдың 24 ақпанында Ипсвич қаласында қайтыс болды және сол қаладағы ескі муниципалды зиратқа жерленді. Оның әйелі Харриетт Д. Бруфф 1907 жылы сол жерге қойылды. Оның қызы Кейт Гаррет (1860 жылы Ньюсон Гаррет (кіші) дегенмен үйленген, ол Олдебургтен Ньюсон Гарреттің ұлы және Элизабет Гаррет Андерсон мен Миллисент Гаррет Фосеттің бауыры болған) 1924 жылы сол зиратқа жерленді.