Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фоссано – Италияның солтүстігіндегі Пьемонт аймағындағы қала және коммуна. Бұл Кунео провинциясының Кунео, Альба және Брадан кейінгі төртінші ірі қаласы. Қала Туриннен Кунеоға және Савонаға бағытталған негізгі теміржол бағытында орналасқан, сондай-ақ Мондовиге дейін тармақ желісі бар. Қаланың негізгі өнеркәсіптеріне кондитерлік өнімдер (итальяндық Balocco және Maina компаниялары), химия, металлургия және тоқыма өнеркәсібі жатады.
Fossano is a town and comune of Piedmont, Northern Italy. It is the fourth largest town of the province of Cuneo, after Cuneo, Alba and Bra. It lies on the main railway line from Turin to Cuneo and to Savona, and has a branch line to Mondovì. Chief industries of the town include confectionery (with Italian industries Balocco and Maina), chemicals, metallurgy, and textiles.
Тарих
Фоссано 1236 жылы Гвельф қалаларының лигасымен құрылған коммуна ретінде пайда болды, бірақ 1251 жылы Астиге бас инуге мәжбүр болды. 1304 жылы Салуццо маркизатының меншігіне өтті. 1314 жылы ол ақыры Филиппо д’Акайяға бағынды, ал оның мұрагері оны Савой үйіне тапсырды.
Fossano appeared as a commune in 1236, founded by a Guelph league of cities, but in 1251 had to yield to Asti. In 1304 it was acquired by the Marquisate of Saluzzo. It finally surrendered in 1314 to Filippo d'Acaia, whose successor handed it over to the House of Savoy.
Этимология
Фоссано атауы римдік Фауций атты адамнан шыққан locus немесе fundus faucianus атауының өзгеруі болуы мүмкін, немесе пиемонт тілінде fossà сөзінен, ал одан fossan (қазандықтың тұрғыны) сөзі туындаған. Шындығында, төмендіктер сол төбеде пайда болған алғашқы қалалық елді мекенге тән еді. Тарихшылар "Чиоттоның үлкен арығы" туралы, диалектіде Ciot – шұңқыр немесе ойыс деп айтуға келіседі. Басқа бір болжам бойынша, атау латын тіліндегі fons sana (сау бұлақ) сөзінен шыққан, бұл ішуге жарамды су бұлағының бар екенін көрсетеді.
The name Fossano could be the transformation of the name locus or fundus faucianus, from the Roman first name Faucius, or derive from the word fossato (ditch), in Piedmontese fossà, from which fossan (inhabitant of the ditch). The sinkings are in fact characteristic of the hill on which the first city village rose. Historians agree speaking about "great ditch of the Chiotto" in dialect Ciot, hole or pit. An alternative hypothesis is that the name comes from the Latin fons sana (healthy spring), to indicate the presence in of a potable water spring.
Ескі қала
Фоссаноның ескі бөлігі қаланың жоғары жағында орналасқан. Ол екі боргоға (көне аудандарға) бөлінеді: Борго Пьяцца (Төртбұрышты аудан), 15-18 ғасырларда дамыған, және Борго Веккио (Ескі аудан), орта ғасырларға дейін сақталған. Ортағасырлық, Ренессанс және Барокко стиліндегі ғимараттарға толы бұл аудан, Рим көшесінің (ескі қаланың басты көшесі) екі жағында салынған ежелгі аркадалармен (портицилермен) және сондай-ақ Кавур, Гарибальди, Баротти, Муратори сияқты басқа көшелер бойындағы аркадалармен ерекшеленеді. Шығыс жағынан ескі қала viale Mellano көшесімен шектеледі, ол Ланге аймағына көрініс ашатын жаяу жүргіншілер жолы. Батыс жағынан Martiri dell'Indipendenza, viale Sacerdote және viale Bianco көшелері бойынан Оңтүстік-Батыс Альпы тауларына көрініс ашылады, олардың ең биік шыңы – Монвизо. Ескі қала қабырғаларының кейбір бөліктері бүгінге дейін сақталған.
The old section of Fossano lies in the high part of the town. It is divided in two borghi (ancient quarters): Borgo Piazza (Square Quarter), developed in the 15th through 18th centuries, and Borgo Vecchio (Old Quarter), dating from the Middle Ages. Rich in mediaeval, Renaissance and Baroque buildings, it is characterized by the ancient portici (arcades), built on both sides of via Roma (the main street of the old town) but also along other streets, such as via Cavour, via Garibaldi, via Barotti, via Muratori. On the Eastern side, the old town is delimited by viale Mellano, a pedestrian promenade with views of Langhe; on the Western side, along via Martiri dell'Indipendenza, viale Sacerdote and viale Bianco, there is a view of south western Alps, whose apex is Monviso. Some sections of the ancient town walls are still extant.
Ахая князьдерінің қамалы
1314 жылы Филиппо д’Акайя бастап, 1332 жылы аяқталған төрт биік мұнарасы бар қамал. Оның жоспары төртбұрышты, әр жағында төрт күшті мұнара орналасқан, олар тік бұрышты тіреулермен (мерлонмен) байланыстырылған. Бір ғасырдан кейін Савойяның Амадей VIII оны герцогтық резиденцияға айналдырды; Гаспар Солари жобалаған әдемі ішкі аула 15 ғасырдың соңында салынған. Түрме және казарма ретінде пайдаланылғаннан кейін, қамал қазір мәдени шаралар орталығы және аймақтық кітапханаға ие.
The castle with four high towers, begun by Filippo d'Acaia in 1314 and finished in 1332. It has a square plan with four powerful towers at each side, connected by passages with merlons. One century later Amadeus VIII of Savoy turned it into a ducal residence; the beautiful inner courtyard, designed by Gaspare Solari, is from the late 15th century. After serving as jail and barracks, the castle is now the seat of cultural events and houses a regional library.
Басқа көрікті жерлер
Собор XVIII ғасырдың соңында неоклассикалық стильде қайта жаңартылды, бұл бұрынғы XIII ғасырға дейінгі шіркеудің орнына салынған. Қалалық аурухана мен Тринита шіркеуі 18-шы ғасырда Франческо Галло жобалаған. Командир сарайы – XVII ғасырда салынған барокко стиліндегі ғимарат. Мұнда минералды су ванналары және егін шаруашылығы мен мал өсіру орталығы да бар.
The cathedral was reconstructed at the end of the 18th century in Neoclassical style, replacing the former 13th century church. The town's hospital and the Trinity Church were designed by Francesco Gallo in the 18th century. The Palazzo del Comandante is a Baroque building constructed in the 17th century. There are also mineral baths and a center for agriculture and cattle breeding.