Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және әлеуметтік белсенді Меридель Ле Суер (22 ақпан 1900, Мюррей, Айова – 14 қараша 1996, Хадсон, Висконсин) – 1930 және 1940 жылдардағы пролетариат әдебиеті қозғалысымен байланысты американдық жазушы. Меридель Уортон болып туған ол анасының екінші күйеуі, Солтүстік Дакота штатының Минот қаласының бұрынғы социалистік мэрі Артур Ле Суердің тегін қабылдады.
American writer and social activist
Meridel Le Sueur (February 22, 1900, Murray, Iowa – November 14, 1996, Hudson, Wisconsin) was an American writer associated with the proletarian literature movement of the 1930s and 1940s. Born as Meridel Wharton, she assumed the name of her mother's second husband, Arthur Le Sueur, the former Socialist mayor of Minot, North Dakota.
Өмір және мансап
Уильям Уинстон Уортон мен Мариан "Мэри Дел" Люсидің қызы Ле Сюэр, әлеуметтік және саяси белсенділер отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі протестант фундаменталистік тәртіпті ұстанушылар қозғалысын қолдаған, ал ол "популистер, фермерлер одағы және Wobblies, Әлемдік өнеркәсіп жұмысшылары сияқты радикалды шаруалар мен жұмысшы топтарының арасында өсті". Ле Сюэрге американдық индиан әйелдерінен естіген өлеңдер мен әңгімелер зор әсер етті. "Иллинойс штатының Чикаго қаласындағы Америкалық дене шынықтыру колледжінде би және дене тәрбиесінен бір жыл оқығаннан кейін Меридель Нью-Йоркке көшіп, Эмма Голдманмен бірге анархистік коммуналада тұрып, Америкалық драма өнері академиясында оқыды". Оның актерлық мансабы негізінен Калифорнияда өтті, ол Голливудта "Паулиннің қауіп-қатерлері" және "Мохикандардың соңғысы" фильмдерінде эпизодтық рөлдерде, нұсқаусыз фильмдерде каскадер ретінде, сондай-ақ жазушы және журналист ретінде жұмыс істеді. Джон Стейнбек, Нельсон Алгрен және Джек Конрой сияқты сол кезеңнің басқа жазушыларындай, Ле Сюэр де Ұлы депрессия кезінде жұмысшы табының күресі туралы жазды. Ол "New Masses" және "The American Mercury" журналдарында мақалаларын жариялады. Ол бірнеше танымал балалар кітабын жазды, соның ішінде "Wilderness Road-тан Нэнси Хэнкс", "Дейви Крокеттің тарихы", "Джонни Эпплсидтің тарихы" және "Sparrow Hawk" сияқты өмірбаяндық кітаптарды жазды. Оның ең танымал кітаптары – Миннесотаның халық тарихы "Солтүстік жұлдыз елі" (1945), "Көктемге салют" және 1930 жылдары жазылған, бірақ 1978 жылға дейін жарық көрмеген "Қыз" романы. 1950 жылдары Ле Сюэр коммунист ретінде қара тізімге енгізілді, бірақ 1970 жылдары оның беделі қайта жанданды, ол әйелдер құқықтарын қолдаған жазбалары үшін феминизмнің алға басушысы ретінде құрметке ие болды. 1970 жылдары ол көп уақытын Аризонадағы Навахо халқының арасында өткізді, ал жаз айларында өсіп келе жатқан туыстары мен достарына бару үшін Миннесотаға оралатын. Өмірінің соңғы жылдары ол Миннесотада туыстарымен бірге тұрды.
Le Sueur, the daughter of William Winston Wharton and Marian "Mary Del" Lucy, was born into a family of social and political activists. Her grandfather was a supporter of the Protestant fundamentalist temperance movement, and she "grew up among the radical farmer and labor groups like the Populists, the Farmers' Alliance and the Wobblies, the Industrial Workers of the World." Le Sueur was heavily influenced by poems and stories that she heard from Native American women. "After a year studying dance and physical fitness at the American College of Physical Education in Chicago, Illinois, Meridel moved to New York City, where she lived in an anarchist commune with Emma Goldman and studied at the American Academy of Dramatic Arts." Her acting career primarily took place in California, where she worked in Hollywood as an extra in The Perils of Pauline and Last of the Mohicans, as a stuntwoman in silent movies, and as a writer and journalist. Like other writers of the period such as John Steinbeck, Nelson Algren, and Jack Conroy, Le Sueur wrote about the struggles of the working class during the Great Depression. She published articles in the New Masses and The American Mercury. She wrote several popular children's books, including the biographies, Nancy Hanks of Wilderness Road, The Story of Davy Crockett, and The Story of Johnny Appleseed, and Sparrow Hawk, among others. Her best known books are North Star Country (1945), a people's history of Minnesota, Salute to Spring, and the novel The Girl, which was written in the 1930s but not published until 1978. In the 1950s, Le Sueur was blacklisted as a communist, but her reputation was revived in the 1970s, when she was hailed as a proto feminist for her writings in support of women's rights. In the 1970s, she spent much time living among the Navajo people in Arizona, returning to Minnesota in the summers to visit her growing extended family and friends. Late in her life, she lived with family in Minnesota.
"Бөбектердегі әйелдер"
1932 жылы жазылған "Нан тізбегіндегі әйелдер" атты қысқа шығармасы Ле Сюердің ең танымал пролетариаттық туындыларының бірі. Мұнда Ле Сюэр Ұлы Депрессия кезеңінде әйелдердің бастан өткерген қиындықтары мен олардың шектеулі рөлдерге қалай тығылып қалғаны туралы жазды. Бұл туындыдағы кейіпкерлердің көпшілігі жұмыс іздеп азап шеккен әйелдер болса, ал кейбіреулері "көшеде жұмыс істеуге" мәжбүр болған жағдайға түскендей бейнеленген. Осы және басқа да туындылары арқылы Ле Сюэр жеке мен саяси аражігін сарайтын, қарсыластыратын поэзия жазуды қалаған болашақ әйел суретшілерге есік ашты.
The short 1932 piece "Women on the Breadlines" is one of Le Sueur's most recognized proletarian works. Here, LeSueur wrote of the struggles that women faced during the Depression Era and how they were confined to limiting roles. While most of the characters presented in this work are struggling women searching for work, some are depicted as having nowhere to go but to "work in the streets." Through this and other works, Le Sueur opened the door for future female artists that wanted to write confrontational poetry, mediating the personal and the political.
Дәйексөздер
Егер жұмысшылар сені шақырып алса, онда сен өте жақсы екеніңді білесің. Кейде олар автобусқа билет алуға ақша жіберуші еді. "Жас жазушылар келіп тұрады, мен оларға: "Әрқашан бір дәптермен жүріңдер. Міне, радикалды жазушының құпиясы – осы. Барлығын болғанда жазып алыңыз" деймін."
"When the workers send for you, then you know you're really good. Sometimes they would send money to pay the bus fare." "I tell the young writers who visit: 'Carry a notebook. That is the secret of a radical writer. Write it down as it is happening.'"