Кіріспе

Ағылшын драматургі, актер және журналист

Марк Равенхилл (7 маусым 1966 жылы туған) – ағылшын драматургі, актер және журналист. Равенхилл – ХХ ғасырдың соңы мен ХХІ ғасырдың ағылшын театрындағы ең көп қойылған драматургтердің бірі. Оның маңызды пьесалары: «Шопинг және секс» (1996 жылы алғаш рет қойылды), «Кейбір ашық суреттер» (1999), «Mother Clap’s Molly House» (2000), «The Cut» (2006), «Shoot Get Treasure Repeat» (2007) және «The Cane» (2018). 1999 жылы ол Корольдік театрға (Сара Кейн, Джез Баттерворт, Конор МакФерсон, Мартин МакДонагпен бірге) V Еуропа сыйлығының «Театрлық шындықтар» аталымын алғандардың бірі болды. Ол 2005 жылы Эдинбург фестивалінің шеңберінде өзінің жеке монологы «Өнімде» кәсіби актерлік дебютін жасады.

Ерте өмір

Равенхилл – Тед пен Анжела Равенхиллдің екі ұлының ағасы. Ол Англияның Батыс Сассекс округінде өсті және ерте жасынан театрға қызығушылық танытып, сегіз және жеті жастағы кезде інісімен бірге қойылымдар қойды. 1984 жылдан 1987 жылға дейін Бристоль университетінде ағылшын тілі мен драманы оқыды, содан кейін тәуелсіз режиссер, шеберлік сабақтарын өткізуші және драма пәнінің мұғалімі болып жұмыс істеді. 1990 жылдардың ортасында Равенхиллге ВИЧ оң нәтижесі анықталды, ал оның 1990 жылдардың басындағы серігі ЖИТС салдарынан қайтыс болды.

Мансап

Оның алғашқы қысқа пьесасы "Бес" ("Fist") "Out of Joint Theatre Company" театрының көркемдік директоры Макс Стаффорд Кларктің назарын аударды, ол келесі пьесасын көруді сұрады. Равенхилл өзінің атымен танымал болатын "Сатып алу және Жігітпен бірге" пьесасын аяқтады. Бұл пьеса көбінесе жас, квир достар тобының арасындағы оқиғаны көрсетеді және бір буынның жыныстық қатынас, есірткі, танымал мәдениет және терапия арқылы тарихтың, құндылықтардың және саяси міндеттемелердің негізгі жетіспеушілігін толтыру әрекетін бейнелейді. Пьеса екі рет Royal Court театрында, содан кейін Вест-Эндте көрсетілді, әлемдік турға шықты. Бұл пьеса жаңа буын режиссерлер, жазушылар және көрермендерді тәрбиелеу үшін неміс театрлары таңдаған британдық пьесалардың бірі болды. Равенхилл осыдан кейін "Сатып алу және Жігітпен бірге" пьесасының панк, гендерлік квир агрессиясын бөлісетін бірнеше пьесалар сериясын жазды, соның ішінде "Faust Is Dead" (1997), "Handbag" (1998), "Some Explicit Polaroids" (1999). Пьесалар кейіпкерлерінің көзқарастарымен міндетті түрде сәйкес келмеді және зорлық-зомбылық пен қарқындылықтың астында ирониялық түсініктемелерді қамтыды. "Faust is Dead" кейбір постмодернистік идеяларды зерттеді, Жан Бодриллардқа сілтеме жасады; "Some Explicit Polaroids" 1970-жылдармен байланысты эпикалық солшыл театр стилі "Ұлттың жағдайы" пьесасының кейбір ерекшеліктерін қабылдады. Әр пьеса бір мезгілде олар жұмыс істеп жатқан интеллектуалдық стильдер мен қозғалыстарды қолдады және сынға алды. "Handbag" Оскар Уайльдтың "Асық болудың маңыздылығы" пьесасына жауап ретінде жазылды, қазіргі заманғы жеке тұлғаның ұзақ тарихпен байланысын ашық көрсетті. Бұл "Mother Clap's Molly House" пьесасында одан да айқын болды, ол 18-ғасырдағы Молли үйінде орналасқан және гейлер мен квирлер дәуірінен бұрынғы диссиденттік сексуалдықтарды зерттейтін гендерлік конформсыздықтарды бейнелейді. Пьесаны Ник Хайтнер режиссерлік етті, ол келесі жылы Ұлттық театрдың көркемдік директоры болды және Равенхиллді негізгі кеңесші ретінде шақырды. 2000 жылдары Равенхилл натурализмнен алыстап, стильдер мен формаларды үнемі өзгертті. Оның "The Cut" пьесасы Пинтерлік аумаққа кіреді, пьесадағы жақын болашақтағы қоғамның белгісіз хирургиялық процедураға ("кесу") негізделген метафоралық бейнесі либералды авторитаризмнің аллегориясы болды. "Shoot Get Treasure Repeat" 2007 жылы Эдинбург фестивалінде таңертеңгілерде бірінен соң бірі орындалатын қысқа (әдетте 20 минуттық) пьесалар сериясы ретінде басталды, ол "Рейвенхиллмен таңертеңгілік" деп аталды (оны үшін ол "Фриндж рухы" сыйлығын алды). "Shoot Get Treasure Repeat" деп қайта аталған пьесалар Лондонның әр түрлі театрларында, атап айтқанда "Gate" театры, Корольдік соты, Ұлттық театр, "Paines Plough" және басқаларында қойылды. "Product" (2005), оның екі адамға арналған монологы (екінші актер үнсіз) Голливудты және 9/11-ден кейінгі терроризмге қатысты көзқарасты сатиралады. "pool (no water)" физикалық театр компаниясы "Frantic Assembly" үшін жазылды және табысты әріптесінің өлімін жоқтап, тойлайтын өнерпаздар тобы туралы болды; мәтін фрагменттерде жазылған, жас британдық суретшілердің сөйлеу үлгілерін және көркемдік бәсекелестіктің екіжүзділігін бақылайды. Бұл мәтіндердің әрқайсысы қазіргі заманның тікелей бейнелеуінен аулақ болып, абстрактілірек, минималистік, метафоралық нәрсеге қарай қозғалады. Ол пантомима, "Дик Уиттингтон" (2006), Барбикан театры үшін; траг-артист Бетт Борнға арналған, оның өмірі туралы және оның орындауындағы "A Life in Three Acts" (2009); және жастарға арналған пьесалар сериясы: "Totally Over You" (2003), "Citizenship" (2005) және "Scenes from Family Life" (2007) сияқты көптеген шығармалар жазды. 2000 жылдардың соңында Равенхилл Рамин Греймен бірге өзінің "Over There" пьесасын, Берлин қабырғасымен бөлінген егіздер туралы эксперименталды пьесаны және спектакльді Корольдік соты үшін режиссерлік етті. Ол сондай-ақ музыкалық театрда жұмыс істеді, Монтевердидің "Поппеаның тажы" операсына либреттолар жасады және Марк Алмондқа жазылған жаңа музыкалық театрлық "Он оба" (2011) шығармасын жазды. Корольдік Шекспир компаниясының резидент жазушысы ретінде ол Брехттің "Галилеоның өмірі" пьесасының жаңа аудармасын және Вольтердің "Кандид" романына драмалық бейнесін және жауап берді (екеуі де 2013 жылы). Онжылдықтың соңында ол Робби Уильямс пен Гай Чемберспен Дэвид Уоллиамның "Күйеу жігіт" (2019) романына музыкалық бейімделу жасады. 2012 жылы Лондон гей ерлер хоры оны хорының 21 жылдығына арналған шығармаға тапсырды. Конор Митчеллдің музыкасы бар "Shadow Time" атты шығарма Хор өмірінде гомосексуализмге қатысты менталитеттің дамуын зерттейді және 2012 жылдың мамыр айында Корольдік фестиваль залында Хордың жазғы концерті кезінде көрсетілді: "A Band of Brothers". 2018 жылы ол "The Cane" пьесасын Royal Court театрында қойды, ол мектеп мұғалімі туралы, оның өткендегі дене жазалау әкімі ретіндегі тарихы оның беделін, отбасын және тіпті өмірін қауіпке тігеді. Ол Гари Жанеттимен бірге ITV ситкомын "Vicious" жасады, ол 2013 және 2016 жылдар арасында көрсетілді, ал 2014 жылы "Big Finish" үшін "Doctor Who" аудио әңгімесін "Of Chaos Time The" жазды. 2021 жылы Равенхилл 2022 жылға арналған "King's Head Theatre" театрының көркемдік директоры болып тағайындалды. 2021 жылғы Бенджамин Йеоменімен сұхбатта Равенхилл өзінің квир және ЛГБТҚ+ жұмыстарын бағдарламалауға көбірек бағытталғанын айтты. 2023 жылдың қыркүйегінде "Royal Central School of Speech and Drama" мектебі Равенхиллдің "Writing for Performance BA" бакалаврлық бағдарламасына қонақ лекторы және оқытушы болып келетінін хабарлады. "Ben and Imo" пьесасы, 2024 жылдың 21 ақпанында Стратфорд-апон-Эйвондағы "Swan Theatre" театрында ашылады, ол 2013 жылғы радиолық пьеса "Imo and Ben" пьесасының 2024 жылға бейімделген және сахналаған нұсқасы болып табылады. 1953 жылы орналасқан бұл пьеса екі композитор, Бенджамин Бриттен және Имоген Холст арасындағы ынтымақтастық пен қақтығысты зерттейді.