Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Морис де Салли (11 қыркүйек 1196 жылы қайтыс болды) 1160 жылдан 1196 жылы зейнетке шыққанға дейін Париж епископы қызметін атқарды. Ол Нотр-Дам соборының құрылысына жауапты болды.
Maurice de Sully (died 11 September 1196) was Bishop of Paris from 1160 until his retirement in 1196. He was responsible for the construction of the Cathedral of Notre Dame.
Өмірбаян
Ол XII ғасырдың басында Орлеан қаласына жақын Сули-сюр-Луарда (Солиакм) кедей отбасында дүниеге келді. 1140 жылдары Парижге келіп, діни қызметкерлік мансапқа дайындыққа кірісті. Көп ұзамай ол теология ғылымының білікті профессоры және шешен уағызшы ретінде танылды. Оның Бурж каноны болғаны жиі айтылады, бірақ оны растайтын жеткілікті дәлел жоқ. 1159 жылы ол Париж архидиаконы қызметін атқарды, ал 1160 жылдың 12 қазанында, негізінен Людовик VII-нің ықпалымен, Питер Ломбардтың орнын басып, осы қаланың епископтық тағына сайланды. Қазіргі Нотр-Дам соборы – оның епископтық басшылығының ескерткіші. Оның құрылысы оның кезінде басталды және дерлік толығымен аяқталды. 1163 жылы Папа Александр III осы сәулеттік шедеврдің іргетасын салды, ал 1185 жылы Иерусалим патриархы Гераклий толыққанды киелі орында діни рәсімдер өткізді. Сондай-ақ, ол 1182 жылы Франция королі Филипп II Париждегі еврейлерден тартып алған, қазіргі Эglise de la Madeleine шіркеуі орналасқан жердегі синагогты жаңартып, оны Мария Магдалинаға арналған шіркеу ретінде қасиеттеп берді. Морис де Салли епископ сарайын да қайта жаңартып, 1179 жылы Филипп II Августтың әкесі Людовик VII-мен бірге билеуші ретінде таққа отыруына қатысқан ақсүйектер мен дін қызметкерлерінің бас қосу орнына айналдырды. Ол екі билеушінің де сенімін қуып, 1162 жылы Людовикпен Сен-Жан-де-Лоснеде Фредерик Барбароссамен кездесуіне қатысты, сондай-ақ Үшінші крест жорығы (1190) кезінде патшалық қазынаның сақтаушыларының бірі болды. Томас Бекет пен Англия королі Генрих II арасындағы дауды шешуде ол бірінші жақты ынталы түрде қорғады және әлі сақталған үш хатында Александр III-ке оның мүддесін білдірді. Ол өз епархиясында Мүссіз Тұңғыш Күннің тойлануын тыйым салғанымен, кейбір күмәнданушы ақсүйектерге қарсы Киелі кітапқа (Әйүп, XIX, 25-27) сілтеме жасап, дененің қайта тірілуі туралы ілімді қатты қолдады. Епархиясын басқаруын жалғастырғанмен, өмірінің соңында Париждегі Сен-Виктор аббаттығына зейнетке шығып, сол жерде қайтыс болды.
He was born to poor parents at Sully sur Loire (Soliacum), near Orléans, at the beginning of the twelfth century. He came to Paris towards 1140 and studied for the ecclesiastical state. He soon became known as an able professor of theology and an eloquent preacher. It has been frequently asserted, but without sufficient proof, that he was a canon of Bourges. In 1159, he was mentioned as the Archdeacon of Paris, and on 12 October 1160, largely through the influence of Louis VII, he was elected to succeed Peter Lombard in the episcopal see of that city. The present Cathedral of Notre Dame stands as a monument to his episcopal administration. Its construction was begun and almost entirely completed under him. In 1163, Pope Alexander III laid the cornerstone of the magnificent edifice, and in 1185 the Patriarch of Jerusalem, Heraclius, officiated in the completed sanctuary. He also converted the synagogue that stood on the site of the now Église de la Madeleine when it was seized by Philip II of France from the Jews of Paris in 1182, and duly consecrated it as a church dedicated to Mary Magdalene. Maurice de Sully also rebuilt the episcopal palace in which the nobility and clergy met in 1179 at the coronation of Philip Augustus as joint ruler with his father Louis VII. He enjoyed in a high degree the confidence of both rulers, accompanied Louis to his meeting with Frederick Barbarossa at Saint Jean de Losne in 1162, and was one of the guardians of the royal treasury during the Third Crusade (1190). In the controversy between Thomas Becket and Henry II of England, he energetically defended the former and, in three letters still extant, pleaded his cause with Alexander III. He forbade the celebration of the feast of the Immaculate Conception in his diocese, but is said to have strongly supported by appeals to the Bible (Job, xix, 25 27) the doctrine of the resurrection of bodies, against some sceptical noblemen. Although he retained the administration of his diocese, he retired, late in life, to the Abbey of Saint Victor, Paris, where he died.
Шығармалары
Морис де Салли – Бурж қаласында қолжазба түрінде сақталған Миссаның қағидалары туралы трактаттың авторы. Оған көптеген уағыздар жатқызылады, олардың кейбіреуі латын тілінде, ал қалғандары халық тілінде. Латын тілінде жазылғандары тікелей халыққа арналмаған, олар дін қызметкерлерінің пайдалануы мен зерттеуі үшін жазылған. Француз тіліндегі уағыздар қазіргі күйінде Морис де Саллидің түпнұсқа еңбегі деп есептелмейді; олар көбінесе шіркеу қызметкерлері оның латын жинағынан жасаған көшірмелер саналады. Осы уағыздардың ғылыми басылымы әлі жарық көрген жоқ; оның Александр III-ге жазған үш хаты P. L., CC, 1419–22, ал кейбір ресми құжаттары (CCV, 897–914) жарияланған.
Maurice de Sully is the author of a treatise on the Canon of the Mass, preserved in manuscript at Bourges. Numerous sermons, some in Latin, others in vernacular, are also attributed to him. Those written in the Latin tongue were not directly destined for the people, but rather for the use and study of the clergy. The French sermons do not seem to be in their present form the original work of Maurice de Sully; they are more commonly considered as reproductions made by ecclesiastics from his Latin collection. No critical edition of these sermons has yet been published; his three letters to Alexander III are printed in P. L., CC, 1419–22, as are also some of his official documents (CCV, 897 914).