Кіріспе
Америкалық дәрігер Уильям Холмс Кросби (William Holmes Crosby Jr.) (1 желтоқсан 1914 - 15 қаңтар 2005) көптеген адамдар қазіргі гематологияның негізін қалаушылардың бірі санайды. Ол гематология саласында 450-ден астам рецензияланған мақала, сондай-ақ онкология, гастроэнтерология, темір метаболизмі, тамақтану және жалпы медициналық практика бойынша жариялаған. Одан бөлек, ол өнертапқыш және поэзияны аударған адам болды.
William Holmes Crosby Jr. (December 1, 1914 – January 15, 2005) is considered by many to be one of the founding fathers of modern hematology. He published more the 450 peer reviewed papers in the field, as well as those of oncology, gastroenterology, iron metabolism, nutrition and general medical practice. In addition he was an inventor and published translator of poetry.
Ерте өмір
Уильям Холмс Кросби кіші Уилинг қаласында, Батыс Вирджиния штатында дүниеге келді. Алты айдан кейін отбасы Пенсильвания штатының Оил-Сити қаласына көшті. Оның әкесі сәулетші болған. Анасы, Фрэнсис Ирен Форрестер, мектеп мұғалімі болған. Кросби ерте жасынан медицинаға қызығушылық танытты, 12 жасында ол қатысқан скаут лагеріндегі ерікті дәрігерлерге көмектесуге белсенді түрде қатысты. Орта мектепте ол екінші сыныптағы ағылшын тілі мұғалімі Дороти Маннның арқасында әдебиетке деген сүйіспеншілігін анықтады. Кросби Пенсильвания университетіне Пенсильвания заң шығарушы органының стипендиясы бойынша оқуға түсті. Осы кезеңде ол жергілікті аурухананың гематология зертханасында ерікті болып зерттеу жұмыстарын бастады.
Кросби - сарбаз және дәрігер
1936 жылы Кросби Пенсильвания университетінің медицина мектебіне түсті. Үшінші курста туберкулезден емделу үшін алты ай төсекте жатты. 1940 жылы бітіріп, армияға қабылданып, Уолтер Рид армиялық ауруханасында әскери стажировкасын бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Кросби Пенсильвания штатының Карлайл казармасындағы Армияның медициналық қызмет мектебінде екі жыл оқытушы болып жұмыс істеді. Кейін шетелде қызмет етуді сұрап, 1942 жылы 85-ші жаяу әскер дивизиясына қосылды. Осы кезеңде Кросби үнемі зерттеуге тақырып іздеп, орыс тілін оқыды. Сөздік карточкаларын қапшағында сақтап жүрді. Кросбидің майдандағы қызметі үшін қола жұлдыз және емен жапырағымен марапатталды. Кореядағы қызметі үшін тағы бір емен жапырағы қосылды. Соғыстан кейін Кросби Армияның медициналық қызмет мектебіне оқытушы болып оралды, енді ол Техас штатының Форт Сэм Хьюстон қаласына көшірілген еді. Содан кейін ол Брук ауруханасының ішкі медицина бөлімінде жаттықты. Ол сол кезде Техас штатында гематологиялық көмек жоқ екенін анықтады және осы салада өзіндік оқу курсына түсуге мәжбүр болды. Уильям Дамешек, сол кездегі АҚШ гематологиясының жетекшісі, Кросбидің гематологиялық пациенттерді емдеудегі шеберлігіне қатты әсер етті, сондықтан ол Кросбиге гематология бойынша ресми оқыту үшін сол кездегі бас хирургқа хабарласты. Біраз уақыттан кейін Кросби Пратт диагностикалық ауруханасына, кейіннен Нью-Англия медициналық орталығына гематологиялық феллоу ретінде ауыстырылды. 1950 жылы ол Лондонның Королева Александра әскери ауруханасына барып оралды. 1951 жылы қайтып келгеннен кейін Кросби Уолтер Рид армиялық ауруханасында гематология және онкология мамандықтарын құрды және 1965 жылға дейін осы лауазымды иеленді. Осы кезеңде ол ұзақ жылдар бойы медициналық зерттеуші болып жұмыс істеуді бастады. Ол гематология және темір метаболизмі саласында маңызды еңбектер жазды. Ол және оның әріптестері көбінесе өздері зертханалық тышқандар ретінде жұмыс істеді, ерікті түрде темір тапшылығынан туындаған анемия, тері астына сүйек трансплантациясы және радиоактивті темірді қабылдау сияқты процедуралардан өтті. 1952-1953 жылдары ол Кореяға ерікті түрде барып, Мобильдік армиялық хирургиялық аурухана бөлімшесін басқарды. Ол сол кезде жарақат алғаннан кейін қан құюдың әртүрлі аспектілерін зерттеді және жариялады. Осы кезеңде ол MASH бөлімінен өткен кейбір сарбаздардың целиакия ауруынан зардап шеккенін білді. Сонымен қатар ол қан құю әдістерін және қол жетімді қанның сапасын зерттеді және осы процедуралардың қауіпсіз және тиімді екеніне көз жеткізді. Кореядан оралғаннан кейін ол Уолтер Ридке қайтып, Пуэрто-Рикода "Спрау тобын" құрып, ұсақ ішек ауруын зерттеді. Ішектің жағдайын одан әрі түсінуге тырысып, Кросби Кросби капсуласын жасады, бұл дәрігерлерге жұқа ішек тінінің үлгілерін инвазивті емес жолмен алуға мүмкіндік берді. Бұл құрылғы әлі күнге дейін жас пациенттерде қолданылады. Туалас гемолитикалық анемия немесе Кросби синдромы 1950 жылы Кросби сипаттаған. Гематолог ретінде ол қызыл қан жасушаларының маңызды құрауышы темірдің метаболизмін зерттеуді жалғастырды. Бұл темірдің артық жүктемесінен туындайтын гемохроматоз ауруын зерттеуге әкелді. Ол бұл ауруға өмір бойы қызығушылық танытып, бидай өнімдерін темірмен күшейтудің дұрыстығы туралы FDA-мен жылдар бойы күресті, сондай-ақ осы аурудың жоғары деңгейі туралы медициналық хабардарлықты арттырды, өйткені бұл ауру жақында ғана сирек деп есептелген. 1965 жылы 25 жылдан астам қызмет еткеннен кейін ол армиядан зейнеткерлікке шығып, Бостондағы Тюфтс Нью-Ингланд медициналық орталығында Уильям Дамешектің орнын басты. Жеті жылдан кейін ол Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Скриппс клиникасы мен зерттеу қорына көшіп, гематология-онкология бойынша оқу бағдарламасын құрды. Осы кезде ол армиядан "Ерлік орденімен" марапатталды. 1979 жылы 65 жасқа толғанда Армия хатшысы оны қайтадан белсенді қызметке шақырды. Ол Уолтер Ридте тағы төрт жыл қызмет етті және Миссури штатының Джоплин қаласында жеке практика ашып, өмірінің соңына дейін әртүрлі тақырыптар бойынша мақалалар жазуды жалғастырды. 1983 жылы доктор Кросби Ветерандар басқармасының бүкіл ел бойынша орналасқан 11 еңбекті профессорларының бірі болуға шақырылды. Ол екі жылдан кейін осы лауазымнан кетіп, Джоплинде жеке практикасын ашты, онда ол өмірінің соңына дейін қызмет етті. Доктор Кросби 500-ге жуық ғылыми мақалалар жазды және 12 медициналық журналдың редакциялық алқасының мүшесі болды. Ол сонымен қатар көптеген комитеттерде жұмыс істеді және көптеген медициналық ұйымдардың мүшесі болды.
Кросби аудармашы ретінде
1974 жылы гематология бойынша оқулық үшін көкбауыр туралы тарау дайындап жатқанда, ол Бауделердің "Көкбауыр" поэмасының бір шумағын аударып, сөзді "ашу мен қайғының мүшесі" деген түпнұсқа мағынасымен енгізді. 1978 жылы ол Бауделерді қайтадан аударуға кірісті және келесі он төрт жыл бойы "Зұлымдықтың гүлдері және Париж көкбауыры" деген туындысы үшін жұмыс істеді. Бұл аудармалар Бауделердің бастапқы ырғағы мен ұйқас схемасын сақтауымен ерекшеленді. Жинақ 1991 жылы Boa Editions баспасында "Зұлымдықтың гүлдері және Париж көкбауыры" деген атпен жарық көрді. Басылым Кросбидің ұлы Дэвид салған түпнұсқа ағаш кескіндерімен толықтырылды. Кросби Катуллды аударған, бірақ ол жарияланбады.