Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Париждегі ең көне кофеханалардың бірі – Café de Flore (kafe də flɔʁ). Бұл кофехана Париждегі ең көне кофеханалардың бірі болып есептеледі және бұрынғы кездердегі көрнекті жазушылар мен философтар сияқты танымал клиенттерімен әйгілі. Ол 6-шы округтегі Сен-Жермен-де-Пре аймағында, Сен-Жермен бульвары мен Сен-Бенуа көшесінің қиылысында орналасқан. Ең жақын метро станциясы – Париж метросының 4-ші желісінде қызмет ететін Сен-Жермен-де-Пре станциясы. Кофехана бүгінгі күнге дейін атақты адамдардың сүйікті орны болып табылады және оның мәртебесі көптеген туристерді қызықтырады.
One of the oldest coffeehouses in Paris
The Café de Flore (kafe də flɔʁ) is one of the oldest coffeehouses in Paris, celebrated for its famous clientele, which in the past included high profile writers and philosophers. It is located at the corner of Boulevard Saint Germain and Rue Saint Benoît, in Saint Germain des Prés in the 6th arrondissement. The nearest underground station is Saint Germain des Prés, served by line 4 of Paris Métro. The coffeehouse still remains a popular hang out spot for celebrities and its status attracts numerous tourists.
Тарих
Кафе 1880 жылдары Үшінші республика кезінде ашылған. Атауы бульвардың қарама-қарсы жағында орналасқан Флораның мүсінінен алынған, ол Рим мифологиясында гүлдер мен көктем құдайы. Авторлары Йорис Карл Гюйсманс және Реми де Гурмонт алғашқы танымал тұрақтыларының екеуі болды. XIX ғасырдың соңында Шарль Мауррас өзінің «Флораның белгісі» атты кітабын кафедің бірінші қабатында жазды, ал 1899 жылы «Revue d'Action Française» басылымы да осы жерде құрылды. «Флоре» кафесі атақты жазушылар мен философтардың танымал орталығына айналды. Жорж Батай, Роберт Деснос, Леон Поль Фарг, Реймонд Кену, Пабло Пикассо және тағы басқалар оның тұрақты қонақтары еді. Қытай премьер-министрі Чжоу Энлай 1920 жылдары Францияда болған жылдары «Café de Flore» кафесіне жиі келіп тұратын. Классикалық арт-деко интерьері – қызыл орындықтары, магони ағашы және айналары Екінші дүниежүзілік соғыстан бері көтеріңкі өзгеріске ұшырамады. «Les Deux Magots» сияқты басты бәсекелесі ретінде, ол соғыстан кейінгі жылдары көптеген француз зиялыларының жиналатын орны болды. Американдық жазушы Адам Гопник «Екі кафе туралы әңгіме» атты эссесінде және «Париж Айға» атты кітабында «Флоренің» 1990 жылдардың соңында «Les Deux Magots» кафесінен неге әлдеқайда сәнді және танымал болғанының себептерін қарастырды, әсіресе соңғы кафе Жан-Поль Сартр, Симона де Бовуар, Альбер Камю және 1940-1950 жылдардың басқа да танымал ойшылдарымен байланысты болғандықтан. Румындық ойшылдар лигасы да осы орынға жиі келіп тұратын, олардың ішінде Эмиль Чиоран, Эжен Ионеско және эссеші Бенджамин Фондан есімдері бар. 1994 жылы Фредерик Бейгбедер ұйымдастырған «Prix de Flore» әдеби сыйлығы жыл сайын «Café de Flore» кафесінде табыс етіледі.
The café was opened in the 1880s, during the Third Republic. The name is taken from a sculpture of Flora, the goddess of flowers and the season of spring in Roman mythology, located on the opposite side of the boulevard. Authors Joris Karl Huysmans and Remy de Gourmont were two of the first well known regulars. In the late 19th century, Charles Maurras wrote his book Au signe de Flore on the café's first floor, where in 1899 the Revue d'Action Française was also founded. The Café de Flore became a popular hub of famous writers and philosophers. Georges Bataille, Robert Desnos, Léon Paul Fargue, Raymond Queneau were all regulars, as was Pablo Picasso. Chinese Premier Zhou Enlai was known to be a frequent patron of Café de Flore during his years in France in the 1920s. The classic Art Deco interior of all red seating, mahogany and mirrors has changed little since World War II. Like its main rival, Les Deux Magots, it has been frequented by numerous French intellectuals during the post war years. In his essay "A Tale of Two Cafes" and his book Paris to the Moon, American writer Adam Gopnik mused over the possible explanations of why the Flore had become, by the late 1990s, much more fashionable and popular than Les Deux Magots, despite the fact that the latter café was associated with Jean Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Albert Camus, and other famous thinkers of the 1940s and 1950s. A Romanian thinkers league also frequented the place, notably Emil Cioran, Eugene Ionesco and essayist Benjamin Fondane. The Prix de Flore, a literary prize inaugurated by Frédéric Beigbeder in 1994, is awarded annually at the Café de Flore.