Британдық теміржол эксперименті: GER A55 Decapod локомотиві
GER Class A55
GER A55 локомотиві: Ұлыбританиядағы алғашқы 10 дөңгелекті локомотив. Электр жол құрылысын тоқтату мақсатымен салынған, жолсерік пойыздарды үдете алуға арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
GER A55 класы немесе Decapod – Джеймс Холденнің Ұлы Шығыс темір жолы үшін жобалаған 0-10-0T дөңгелекті схемасы бар эксперименталды бу локомотиві. Бұл Ұлыбританиядағы алғашқы он байланысқан дөңгелекті бу локомотиві болды.
The GER Class A55 or Decapod was an experimental steam locomotive with an 0 10 0T wheel arrangement designed by James Holden for the Great Eastern Railway. It was the first ten coupled steam locomotive in Great Britain.
Өмірбаян
Локомотив тек саяси мақсаттармен, парламентте жаңа электр теміржолы жобасының қабылдануын тоқтату үшін салынды. "Декапод" 1902 жылы GER бас суретшісі Фред Расселдің жобасы бойынша, бас инженер Джеймс Холденнің қадағалауымен құрастырылды. Мақсаты – пар локомотивінің электрлік пойыздарды және GER компаниясымен қысқа қашықтықта бәсекелес болған электр трамвайларын сияқты жылдамдықпен үдету мүмкіндігін көрсету болды. Бұл локомотив бұрын Ұлыбританияда ішкі қызмет үшін салынған барлық локомотивтерден әлдеқайда ірі болды. Оның 10 жетекші дөңгелегі болды, олардың әрқайсысының диаметрі 4 фут 6 дюймға тең, бұл жоғары тарту күшін қамтамасыз етті. Қажетті тарту күшін дамыту үшін екі цилиндрға жеткілікті орын болмағандықтан, үш цилиндр қолданылды, соның салдарынан қазандық қысымын арттыру қажет болды. Дегенмен, қажетті нәтижеге қол жеткізу үшін 200 psi (1,380 кПа) қысым қажет болды.
The locomotive was built for purely political purposes in order to block the passage through Parliament of a new rival scheme for an electric railway. The Decapod was built in 1902 to a design by the GER Chief Draughtsman, Fred Russell under the supervision of the Chief Superintendent, James Holden. The aim was to demonstrate the ability of a steam locomotive to accelerate passenger trains at a rate comparable to electric traction and the electric trams with which the GER was also in competition over short distances. The locomotive was far larger than any locomotive previously built in Britain for home service. It had 10 driving wheels for maximum grip and prevention of wheelspin, each of which was four foot six inches in diameter which gave high tractive effort. Three cylinders were used because there was insufficient room for two cylinders large enough to develop the required tractive effort without going up to a higher boiler pressure. Even so, it still had to have a pressure of 200 psi (1,380 kPa) to achieve the required result.
Техникалық мәліметтер
Қозғалтқышта үлкен Wootten оттық қорабы орнатылған. Үш жеке тор және күл жинағыш табақшалар болды, олардың әрқайсысы доңғалақ бағаналарының сыртында, ал үшіншісі олардың арасында орналасқан, жалпы ауданы 5 м² құрады. Артқы жетек доңғалақтарына бүйірлік орын ауыстыру мүмкіндігі берілді, байланыстырғыш таяқшалар шарлы буынмен жабдықталған. Үш цилиндрдің кривошиптері бір-біріне қатысты 120 градус бұрышпен орналасқандықтан, инерциялық бөліктердің толық тепе-теңдігі қамтамасыз етілді. Дөңгелектердің сырғанауын азайту үшін қысылған ауамен жұмыс істейтін құм себу құрылғылары орнатылды.
The engine was fitted with a large Wootten firebox. There were three separate grates and ash pans, one on each side outside the frames and a third between, giving an aggregate area of The trailing drivers were given a side play of , the coupling rods being fitted with ball and socket joints. As the cranks of the three cylinders were set at 120 degrees in relation to each other, perfect balancing of the reciprocating parts was secured. In order to minimise the drivers slipping, compressed air sanders were fitted.
Өнер көрсету
Анықтама бойынша локомотивтің 30 секунд ішінде пойызды тоқтаған жерден жылдамдатуы қажет болды, бұл секундына 1,46 фут үдеуге тең. Аронс айтқандай, "Холденнің локомотиві 335 тонна салмақтағы он сегіз вагоннан тұратын жаңа пойызды қатты желде секундына 1,4 фут жылдамдықпен үдетті". Шанақтың жүктемесі 16,75 тонна (17 тонна) шамадан аспады, бірақ доңғалақ базасының бір метрге шамалы салмағы өте жоғары болды және осы локомотивтер класын пайдалану үшін көпірлерді күшті күшейту қажет болар еді. Осылайша, жобаланған мақсаттарға жетілгенімен, тәжірибеден ешқандай нәтиже шықпады.
The specification required that the locomotive should accelerate a train from a stand to in 30 seconds, an acceleration of 1.46 feet per second per second. According to Ahrons, "Holden's engine actually accelerated a new train of eighteen coaches, weighing 335 tons, at a rate of 1.4ft. per second per second in very windy weather." Axle load at 16.75 tons (17 tonnes) was not excessive, but weight per foot run of wheelbase was very high and using a class of these engines would have necessitated considerable strengthening of bridges. Thus whilst it achieved its design aims, nothing resulted from the experiment.
Қайта құрылған
Локомотив қажеттіліктерге артық болғандықтан, 1906 жылы қайта жаңартылып, 0-8-0 жүк вагондарына арналған локомотивке айналдырылды. Жаңартуға Belpaire оттықпен жаңа қазандық және стандартты GE жоғары қабырғалы жүк локомотивінің тендері кірді. №20 Марш ауданына көмір пойыздарын тасымалдауға жіберілді, бірақ G58 класындағы локомотивтерден нашар болды. Сондықтан бұл үлгі қайталанбады, және локомотив GER-дің жалғыз сегіз дөңгелекті локомотиві болып қалды. Қысқа қызмет мерзімінен кейін 1913 жылы стандартты емес деп танылып, жарамсыз деп жарияланды.
As the locomotive was therefore surplus to requirements, it was rebuilt in 1906, and converted into an 0 8 0 freight tender engine. The rebuild included a new boiler with a Belpaire firebox and a standard GE high sided goods locomotive tender. Number 20 was then assigned to March district for hauling coal trains, but proved no more capable than the Class G58 locomotives. The design was therefore not repeated, and the locomotive remained the only eight coupled engine of the GER. It was scrapped in 1913 as nonstandard after a short working life.
0-10-0 дамуы
Мидленд темір жолы 1919 жылы екінші 0-10-0 локомотивін, MR 0-10-0 Lickey Banker-ді шығарды. Дегенмен, үшінші он дөңгелекті локомотив 1943 жылға дейін күткен болатын, ол Соғыс министрлігімен салынған 2-10-0 локомотивтерінің класы, яғни Austerity 2-10-0 түрінде пайда болды. 1954 жылы олардан кейін британдық он дөңгелекті локомотивтердің соңғы класы, BR Standard Class 9F пайда болды.
The Midland Railway produced the second 0 10 0 locomotive in 1919 with its MR 0 10 0 Lickey Banker. The third ten coupled engine however would not appear until 1943 in the guise of a class of 2 10 0s built by the War Department, the Austerity 2 10 0. These were followed in 1954 by the last class of British ten coupled engines, the BR Standard Class 9F.
Шығармашылықта
2017 жылғы "Томас және достары: Содордан тыс саяхат" фильміндегі "Ураган" кейіпкері осы локомотивтің қайта жаңартылуына дейінгі нұсқасына негізделген.
In the 2017 film, Thomas & Friends: Journey Beyond Sodor, the character Hurricane is based on this engine before it was rebuilt.