Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші Джованни Баттиста ди Якопо (8 наурыз 1495 – 14 қараша 1540), итальян тілінде "Флоренциялық қызылша" деген мағына беретін Россо Фиорентино немесе Ил Россо ("Қызылша") атымен белгілі, майлы бояу және фрескада жұмыс істеген итальяндық маньеризм суретшісі, Флоренция мектебінің өкілі болған.
Italian painter
Giovanni Battista di Jacopo (8 March 1495 – 14 November 1540), known as Rosso Fiorentino (meaning "Florentine Redhead" in Italian) or Il Rosso ("The Redhead"), was an Italian Mannerist painter who worked in oil and fresco and belonged to the Florentine school.
Өмірбаян
Флоренцияда туған, қызыл шашымен танымал болған Россо алғашқыда Андреа дель Сартоның шеберханасында, өзінің замандасы Понтормомен бірге оқыды. Оның ерте туындыларына Киелі отбасы және Жас Жақия Баптист (Уолтерс өнер галереясы), Лютамен ойнайтын кируб (Уффизи) және Жас Жақия Баптист (жеке коллекция) жатады, бәрі шамамен 1521 жылы жасалған. 1523 жылдың соңында Россо Римге көшті, онда Микеланджело, Рафаэль және басқа да Ренессанс суретшілерінің туындыларымен танысты, нәтижесінде оның көркемдік стилі өзгерді. 1527 жылғы тонаудан кейін Римнен қашқан Россо Францияға барып, 1530 жылы Франциск I сарайында қызметке орналасты және өмірінің соңына дейін сонда қалды. Франческо Приматиччомен бірге Россо «Фонтенблоның бірінші мектебі» құрамында Шато-Фонтенблода жұмыс істеген маңызды суретшілердің бірі болды, өмірінің көп бөлігін сонда өткізді. 1540 жылы қайтыс болғаннан кейін (Вазаридің расталмаған мәлімдемесі бойынша, бұл өзіне-өзі қол салу болған), Франческо Приматиччо Фонтенблодағы көркемдік бағытты өз қолына алды. Россоның беделі, басқа стильдегі кеш Ренессанс Флоренциялықтарымен салыстырғанда, көбінесе табиғи және нәзік замандастарынан кем бағаланды, бірақ соңғы онжылдықтарда жаңадан жанданды. Оның шедеврі туристік маршруттан алыс, кішкентай қалада орналасқандығы, әсіресе фотографияның пайда болуына дейін, осыған себеп болды. Оның поздалары сөзсіз қиын, кейде оның кейіпкерлері шаршаған және жіңішке көрінеді, бірақ оның туындыларында зор күш бар.
Born in Florence with the red hair that gave him his nickname, Rosso first trained in the studio of Andrea del Sarto alongside his contemporary, Pontormo. His early works include Holy Family with the Infant Saint John the Baptist (Walters Art Gallery), Cherub Playing a Lute (Uffizi) and The Infant Saint John the Baptist (private collection), all produced around 1521. In late 1523, Rosso moved to Rome, where he was exposed to the works of Michelangelo, Raphael, and other Renaissance artists, resulting in the realignment of his artistic style. Fleeing Rome after the Sacking of 1527, Rosso eventually went to France where he secured a position at the court of Francis I in 1530, remaining there until his death. Together with Francesco Primaticcio, Rosso was one of the leading artists to work at the Chateau Fontainebleau as part of the "First School of Fontainebleau", spending much of his life there. Following his death in 1540 (which, according to an unsubstantiated claim by Vasari, was a suicide ), Francesco Primaticcio took charge of the artistic direction at Fontainebleau. Rosso's reputation, along those of other stylized late Renaissance Florentines, was long out of favour in comparison to other more naturalistic and graceful contemporaries, but has revived considerably in recent decades. That his masterpiece is in a small city, away from the tourist track, was a factor in this, especially before the arrival of photography. His poses are certainly contorted, and his figures often appear haggard and thin, but his work has considerable power.
Айқышқа шегелену
Оның шедеврі ретінде Крестен түсіру немесе Крестен алып түсу алтарі жалпы алғанда есептеледі, ол Пинакотека Коммунале ди Вольтеррада сақталған (алғашқыда Дуомо үшін салынған). Басқа Крестен түсіру суреттеріндегі мұңды тоңғандай бейнеленген қайғыдан өзгеше, бұл сурет асығыс және күрделі операция сияқты көрінеді, ал төмендегі тұлғалардың бет-әлпеттерінде қарапайым, бірақ күшті, тыныш қайғының көрінісі бар, ал жасырын жүздерде күшті сезімдер сезіледі. Аспан көңілсіз. Үш баспалдақ пен Мәсіхті төмен түсіріп жатқандардың жағдайы осал көрінеді. Мәсіхтің өзі сарғыш. Бұл қозғалысқа толы, жел соққан көріністі сол тақырыптағы, дерлік бір замандас флоренциялық манерші Понтормоның дағдылы, бірақ көбірек ұсталып салынған композициясымен салыстырыңыз. Россо Сансеполькродағы Сан-Лоренцо шіркеуі үшін екінші, қараңғырақ және көбірек адамдармен толған Крестен түсіру алтарін салды.
His masterpiece is generally considered to be the Deposition or Descent from the Cross altarpiece in the Pinacoteca Comunale di Volterra (initially painted for the Duomo). In contrast to the frozen grief of other depositions, this one appears as a hurried and complicated operation, while the figures below have simple and forceful expressions of quiet grief, with powerful expressions hinted at by hidden faces. The sky is somber. The three ladders and those carrying down Christ appear precarious. Christ himself is sallow. Contrast this frenetic, windswept scene with the equally complex, but more restrained composition on the same theme by the near contemporary Florentine Mannerist Pontormo. Rosso would go on to paint a second, darker and more crowded Deposition altarpiece for the church of San Lorenzo in Sansepolcro.