Кіріспе

Ортаңғы юраның төртінші және соңғы кезеңі. Геологиялық уақыт шкаласында Каллов кезеңі – 165,3 ± 1,1 млн жыл бұрын және 161,5 ± 1,0 млн жыл бұрын аралығында болған Ортаңғы юраның дәуірі мен кезеңі. Бұл Батон кезеңінен кейін және Оксфорд кезеңінен бұрынғы Ортаңғы юраның соңғы кезеңі.

Стратиграфиялық анықтамалар

Каллов кезеңін алғаш рет француз палеонтологы Альсид д'Орбиньи 1852 жылы сипаттады. Оның атауы Англияның Уилтшир графтығындағы Чиппенхамнан солтүстік-шығысқа қарай 3 шақырым жерде орналасқан Келлавейс көпірінің латыншаланған атауынан шыққан. Калловтың негізі – аммониттер тұқымдасы Кепплериттердің стратиграфиялық бағанада алғаш рет пайда болатын жері, ол Макроцефалит гервей биозонының негізімен анықталады. 2009 жылы базаға арналған жаһандық анықтамалық профиль (ЖЖПП) әлі бекітілмеген. Калловтың жоғарғы шегі (Оксфорд кезеңінің бастамасы) – амониттер түрінің Brightia thuouxensis алғашқы пайда болуымен белгіленеді.

Палеогеография

Каллов кезеңінде Еуропа оншақты ірі аралдан тұратын архипелаг болды. Аралдардың арасында кең континенттік шельф аймақтары орналасқан. Осының салдарынан, Ресейде және Беларусьтен Польша, Германия арқылы Франция, Испанияның шығысы мен Англияның көп бөлігінде кең таралған, қалыңдығы аз теңіздік Каллов шөгінділері кездеседі. Бұрынғы аралдардың жағалауларында көбінесе құрлықтан келген шөгінділер табылады. Мысалы, Шотландияның батысында оларды кездестіруге болады. Мексика шығанағындағы Луан тұзы мен Оңтүстік Кампеше тұзының қазіргі Мексика аумағы арқылы Тынық мұхитының еніп кіруінен пайда болғандығы болжанып жүр.