Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық жазушы және баспагер (1941–2021)
Italian writer and publisher (1941–2021)
Роберто Калассо (30 мамыр 1941 – 28 шілде 2021) – итальян жазушысы және баспагер. Ана тілінен өзге, Калассо француз, ағылшын, испан, неміс, латын және ежелгі грек тілдерін еркін меңгерген. Ол санскритті де оқыған. Оның туындыларының негізгі тақырыбы – миф пен қазіргі сананың қалыптасуы арасындағы байланыс.
Roberto Calasso (30 May 1941 – 28 July 2021) was an Italian writer and publisher. Apart from his mother tongue, Calasso was fluent in French, English, Spanish, German, Latin and ancient Greek. He also studied Sanskrit. The fundamental thematic concept of his œuvre is the relationship between myth and the emergence of modern consciousness.
Өмірбаян
Калассо 1941 жылы Флоренцияда Тоскананың жоғарғы санаттағы отбасында дүниеге келді, ол замандастарының ішіндегі көрнекті итальяндық зиялыларымен байланыста болды. Оның шешесінің әкесі Эрнесто Кодигнола Флоренция университетінде философия профессоры болған. Кодигнола Флоренцияда «La Nuova Italia» атты жаңа баспа үйін құрды, дәл сол сияқты оның досы Бенедетто Кроче Бариде «Laterza» баспа үйін құрған болатын. Калассоның інісі Тристано Кодигнола Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде партизан болды, содан кейін жаңа республиканың саяси өміріне қатысып, біраз уақыт Білім министрі қызметін атқарды. Оның анасы Мелисенда үш баласын тәрбиелеу үшін академиялық мансабынан бас тарды, ол неміс әдебиетінің маманы болды және Гүлдерлиннің грек ақыны Пиндардың аудармалары бойынша жұмыс істеді. Калассоның әкесі Франческо заң профессоры болды, алдымен Флоренция университетінде, содан кейін Римде, ол факультет деканы болды. Джованни Джентильді өлтіргеннен кейін ол фашистік милициямен тұтқындалды және жаза ретінде өлім жазасына кесілді, бірақ анасының жағынан отбасы байланыста болған Джентильдің достарының араласуымен және неміс консулы Герхард Вольфтің көмегімен құтқарылды. Ол 1983 жылы Итало Кальвиноның жоғары бағалаған «Каштың қирауы» кітабымен басталған қазіргі заман мәдениеті туралы ой-толғауларын жалғастырған, аты аталмаған бір туындының авторы болды. Француз мемлекет қайраткері Тальеранға арналған бұл кітап 1988 жылы «Кадмус пен Гармонияның үйлену тойы» деп аталды, онда Кадмус пен оның әйелі Гармонияның оқиғасы грек мифологиясының ұлы аңыздарын қайта айтуға және грек мәдениетінің қазіргі оқырмандар үшін қабылдануын зерделеуге мүмкіндік берді. «Ка» (1996, онда сюжет индустар мифологиясына арналған) кітабында әлемнің тағы бір өркениеті зерттелді. «K» назарын бір авторға, Франц Кафкаға шоғырландырды; бұл тенденция «Il rosa Tiepolo» кітабымен жалғасты, ол Прусттың Тиеполоның картиналарында қолданған қызғылт түстің реңін сипаттау үшін қолданған сөзінен шабыттанды. «La folie Baudelaire» кітабында Калассо өзінің ауқымын кеңейтіп, XIX ғасырдың екінші жартысындағы Париж, Бодлерден Валериге дейінгі пост-романтикалық жазушылар мен суретшілердің өмірі мен шығармаларын қайта қарастырып, бүкіл өркениетті суреттейді. Өзінің соңғы еңбектерінің бірі «Ardore» (2010) кітабында автор Ведалық құрбандықтардың теориясы мен практикасын және оның постмодерн эпистемологиядағы маңызын жан-жақты талдау үшін Үндістанға оралды. Оның өліміне дейін серияға кіретін жазбалар: «Аспандық аңшы», «Атауға болмайтын қазіргі уақыт», «Барлық кітаптардың кітабы» және «Тағдыр тақтасы». Оның еуропалық заманауилыққа қатысты эсселері Пьер Клоссовский мен оның әйеліне арналған «I quarantanove gradini» («Қырқ тоғыз қадам») жинағында жинақталған; «Әдебиет және құдайлар» (2002) (Оксфордтағы Вайденфельд лекцияларына негізделген, батыс өнеріндегі пұтқа табынушылық бейнелерінің құлдырауы мен қайта оралуы туралы) және «La follia che viene dalle ninfe» («Нимфалардан келетін ақымақтық»), Платонның «Федорынан» Набоковтың «Лолитасына» дейінгі осыған байланысты эсселер жинағы. Калассо Кафканың шығармаларын талдаушы ретінде танымал болғанмен, Орталық Еуропа әдеби мәдениетінің түсінігін қайта жаңғыртуда және жандандыруда көптеген эсселерде белсенділік танытты. Ол сондай-ақ халықаралық Александр Лернет Холения қоғамының президенті болып қызмет етті, ол осы көп жанрлы австриялық жазушының жариялануын, аудармасын және зерттеуін және оның кейіпкерлерінің императорлық Австрия мен Орталық Еуропамен келіспейтін жекелік дағдарысына назар аударды. Калассо 2021 жылдың 28 шілдесінде кешке Миланда 80 жасында, оның екі жаңа кітабы «Bobi» мен «Memè Scianca» жарық көруінен бір күн бұрын қайтыс болды.
Calasso was born in Florence in 1941, into a family of the Tuscan upper class, well connected with some of the great Italian intellectuals of their time. His maternal grandfather Ernesto Codignola was a professor of philosophy at Florence University. Codignola created a new publishing house called La Nuova Italia, in Florence, as his friend Benedetto Croce had done in Bari with Laterza. Calasso's uncle, Tristano Codignola, was a partisan during World War II who after the war joined the political life of the new republic, and was for a while Minister of Education. His mother Melisenda – who gave up an academic career to raise her three children – was a scholar of German literature, working on Hölderlin's translations of the Greek poet Pindar. Calasso's father Francesco was a law professor, first at Florence University and then in Rome, where he eventually became dean of his faculty. He was arrested by the fascist militia after the assassination of Giovanni Gentile and sentenced to be killed in reprisal, but was saved both by the intervention of friends of Gentile, with whom the family had connections on the maternal side, and by the German consul Gerhard Wolf. He was the author of an unnamed ongoing work reflecting on the culture of modernity, which began with The Ruin of Kasch in 1983, a book admired by Italo Calvino. Dedicated to the French statesman Talleyrand, it was followed in 1988 by The Marriage of Cadmus and Harmony, in which the tale of Cadmus and his wife Harmonia becomes a pretext for re telling the great tales of Greek mythology and reflecting on the reception of Greek culture for a contemporary readership. Another world civilization is surveyed in Ka (1996, where the subject of the re telling is Hindu mythology). K restricts the focus to a single author, Franz Kafka; this trend continues with Il rosa Tiepolo, inspired by an adjective used by Proust to describe a shade of pink used by Tiepolo in his paintings. With La folie Baudelaire, Calasso once more broadens his scope to fresco a whole civilisation, that of Paris in the latter half of the 19th century, reconsidering the lives and works of the post romantic generation of writers and artists from Baudelaire to Valéry. In one of his more recent works, Ardore (2010), the author returns to India for an exhaustive analysis of the theory and practice of Vedic sacrifice and its significance for post modern epistemology. Further entries in the series up to the time of his death include: The Celestial Hunter, The Unnamable Present, The Book of All Books, and The Tablet of Destiny. His more narrowly focused essays relating to European modernity are collected in I quarantanove gradini (The Forty nine Steps), addressed to Pierre Klossowski and his wife; Literature and the gods (2002) (based on his Weidenfeld Lectures at Oxford, on the decline and return of pagan imagery in the art of the west), and La follia che viene dalle ninfe (The Madness that Comes from the Nymphs), a collection of related essays ranging from Plato's Phaedrus to Nabokov's Lolita. Along with his status as a major analyst specifically of the works of Kafka, Calasso was, more broadly, active in many essays in retrieving and re invigorating the notion of a Central European literary culture. He also served as the president of the International Alexander Lernet Holenia Society, which promotes the publication, translation and study of this multi genre Austrian writer and his focus on the identity crisis of his characters at odds with postimperial Austria and Central Europe. Calasso died in Milan on the evening of 28 July 2021, at the age of 80, a day before his two new books Bobi and Memè Scianca were released.
Қабылдау
"Сыншылар да, оны жақсы көретіндер де Калассоны 'нео-гностик', құпия білімнің шебері деп атады", - деп жазды Лила Азам Зангане Калассо туралы Paris Review журналындағы мақаласында, сонда ол оны "бір адамдық әдеби институт" деп те атады. Терри Уиндлинг "Кадмустың және Гармонияның үйлену тойы" атты кітаптың ағылшыл тіліне аудармасын 1994 жылғы ең жақсы фантастикалық кітаптардың бірі деп таңдап, оны "Батыс ойлауының бастауларын зерттеу үшін ежелгі грек мифологиясын қолданатын күрделі және интеллектуалды тұрғыдан таң қалдыратын роман" деп сипаттады.
"Both critics and admirers have called Calasso a 'neo gnostic', a master of secret knowledge", wrote Lila Azam Zanganeh of Calasso in a Paris Review article, where she also referred to him as "a literary institution of one". Terri Windling selected the English translation of The Marriage of Cadmus and Harmony as one of the best fantasy books of 1994, describing it as "a complex and intellectually dazzling novel using ancient Greek mythology to explore the origins of Western thought".