Кіріспе

Биохимиялық процесте майдың түзілуіне қатысты

Биохимияда липогенез – май қышқылдары мен глицериннің майға айналуы, немесе ацетил-КоА-ның майда сақталу үшін триглицеридке өзгеруі. Липогенез май қышқылдары мен триглицеридтердің синтезін қамтиды, соның ішінде май қышқылдары глицеролға этерификацияланып, өте төмен тығыздықты липопротеинге (VLDL) жиналғанға дейін жүретін процесс. Май қышқылдары жасуша цитоплазмасында ацетил-КоА-ға екі көміртек бірлігін қосып, қайталап түзіледі. Ал триацилглицерол синтезі жасушалардың эндоплазмалық торлы мембранасында үш май қышқылы молекуласы глицерол молекуласына байланыстырылып өтеді. Бұл екі процесс негізінен бауыр және майлы тіндерде жүреді. Дегенмен, ол ішек және бүйрек сияқты басқа тіндерде де белгілі бір деңгейде кездеседі. 2008 жылы Лопез және Видал Пуиг мидағы липогенез туралы шолу жариялады. Бауырда VLDL-ге жиналғаннан кейін пайда болған липопротеин перифериялық тіндерге жеткізу үшін тікелей қанға бөлінеді.

Май қышқылдарының синтезі

Май қышқылдарының синтезі ацетил-КоА-дан басталады және екі көміртек бірлігін қосу арқылы ұзарады. Май қышқылдарының синтезі жасушалардың цитоплазмасында жүреді, ал тотығу арқылы ыдырау митохондрияда өтеді. Май қышқылдарының синтезіне қатысатын көптеген ферменттер май қышқылдарының синтетазасы деп аталатын мультиферменттік кешенге біріккен. Май қышқылдарының синтезінің басты орындары – майлы тіндер және бауыр.

Триглицеридтер синтезі

Триглицеридтер май қышқылдарын глицеринге этерификациялау арқылы синтезделеді. Әрбір глицерин молекуласына үш май қышқылы тізбегі байланысады. Глицериннің үш OH тобының әрқайсысы май қышқылы тізбегінің карбоксил тобымен (COOH) әрекеттеседі. Су шығарылып, қалған көміртек атомдары дегидратациялық синтез арқылы О байланысымен біріктіріледі. Майлы тіндер мен бауыр триглицеридтерді синтездеуге қабілетті. Бауырда түзілгендер өте төмен тығыздықты липопротеиндер (VLDL) түрінде бөлінеді. VLDL бөлшектері тікелей қанға шығарылады, онда олар дене ішінде түзілген липидтерді шеткі тіндерге жеткізуге қызмет етеді.

Гормоналды реттеу

Инсулин – бұл пептидтік гормон, ол организмнің метаболизмін басқаруда маңызды рөл атқарады. Инсулин қандағы қант деңгейі көтерілген кезде ұйқы безінен бөлінеді және қантты сіңіру мен сақтауды, соның ішінде липогенезді ынталандыратын көптеген әсерлерге ие. Инсулин липогенезді негізінен екі ферменттік жолды белсендіре отырып күшейтеді. Пируват дегидрогеназасы (PDH) пируватты ацетил-КоА-ға түрлендіреді. Ацетил-КоА карбоксилазасы (ACC) PDH арқылы түзілген ацетил-КоА-ны малонил-КоА-ға айналдырады. Малонил-КоА ірі май қышқылдарын құруға қажетті екі көміртекті құрылымдық элементті қамтамасыз етеді. Липогенезді инсулинмен ынталандыру майлы тіндердің глюкозаны сіңіруін арттыру арқылы да жүзеге асырылады. Гормон липогендік гендердің экспрессиясына ұзақ мерзімді әсер ететіні де анықталды. Бұл әсер инсулин мен SREBP 1 арасындағы байланыс арқылы, глюкокиназа генінің экспрессиясына алып келетін SREBP 1 транскрипциялық факторы арқылы жүзеге асады деп болжанады. Глюкоза мен липогендік гендердің экспрессиясы арасындағы өзара әрекеттесу глюкокиназаның активтілігі арқылы белгісіз глюкоза метаболитінің концентрациясының артуымен реттеледі деп есептеледі. SREBP 1 жолы арқылы липогенезге әсер ететін тағы бір гормон – лептин. Ол глюкозаның сіңірілуін шектеу арқылы май жиналуын азайтады және басқа майлы метаболизм жолдарына кедергі келтіре отырып, процеске қатысады. Май қышқылдарының тотығуын ынталандыру және липогенезді тежеу арқылы лептин майлы тіндерден сақталған глюкозаның шығарылуын бақылайды. Гормонның әрекет ету механизмі ретінде өсу гормондары инсулин сигналдауға әсер етеді, осылайша инсулинге сезімталдықты төмендетеді және май қышқылдарының синтезін реттейді деген гипотеза бар. Тағы бір ұсынылған механизм өсу гормондарының STAT5A және STAT5B транскрипциялық факторларымен фосфориленуі мүмкін екенін көрсетеді, бұл факторлар Сигналды транскрипциялау және активатор (STAT) отбасының құрамына кіреді. Ацилирлеуді ынталандыратын белоктың (АСБ) майлы жасушаларда триглицеридтердің жинақталуын күшейтетінін көрсететін деректер де бар. Триглицеридтердің осы жинақталуы триглицеридтердің синтезін арттыру арқылы жүзеге асырылады.

PDH дефосфорилирлеу

Инсулин пируват дегидрогеназа фосфатазасының активтілігін күшейтеді. Фосфатаза пируват дегидрогеназадан фосфатты алып тастап, оны белсендіреді де, пируваттың ацетил-КоА-ға түрленуіне жағдай жасайды. Бұл механизм осы ферменттің катализ жылдамдығын арттырып, ацетил-КоА деңгейін жоғарылатады. Ацетил-КоА деңгейінің артуы май синтезі жолымен ғана емес, лимон қышқылы циклы арқылы да зат алмасу ағынын күшейтеді.

Ацетил-КоА карбоксилаза

Инсулин ПДГ-ге ұқсас түрде АСК-ге әсер етеді. Ол PP2A фосфатазасының белсенділігі арқылы оның дефосфорилирленуіне алып келеді, ал бұл фосфатазаның белсенділігі ферменттің қосылуын қамтамасыз етеді. Глюкагон кері әсер етеді және фосфорилирлеуді, деактивацияны күшейтеді, соның салдарынан АСК-ны тежейді және май синтезін баяулатады. АСК-ге әсер ету ацетил-КоА-ның малонил-КоА-ға айналу жылдамдығына әсер етеді. Малонил-КоА деңгейінің артуы биосинтез арқылы май қышқылдарының өндірісін ұлғайтуға тепе-теңдікті итереді. Ұзын тізбекті май қышқылдары АСК-ның теріс аллостериялық реттегіштері болып табылады, сондықтан жасушада жеткілікті ұзын тізбекті май қышқылдары болған жағдайда, олар АСК-ның белсенділігін тежейді және май қышқылдарының синтезін тоқтатады. Жасушаның АМФ және АТФ концентрациялары жасушаның АТФ қажеттіліктерін өлшеуге мүмкіндік береді. АТФ азайғанда 5'АМФ деңгейі көтеріледі. Бұл көтерілу АМФ-активті протеинкиназаны белсендіреді, ол АСК-ны фосфорилирлейді және осылайша май синтезін тежейді. Бұл энергия деңгейі төмен болған кезде глюкозаның сақталу жолына бұрылмауын қамтамасыз етудің пайдалы тәсілі. АСК цитратпен де белсендіріледі. Егер жасуша цитоплазмасында май синтезі үшін жеткілікті ацетил-КоА болса, онда синтез тиісті жылдамдықпен жүреді.

Транскрипциялық реттеу

SREBP-лер тамақтану немесе гормоналды әсерлер арқылы липогендік ген экспрессиясына қатысады. Егешкілердің бауыр жасушаларында SREBP 1a немесе SREBP 1c-нің артық экспрессиясы бауыр триглицеридтерінің жиналуына және липогендік гендердің экспрессия деңгейінің жоғарылауына алып келеді. Бауырдағы глюкоза және инсулин арқылы липогендік ген экспрессиясы SREBP 1 арқылы реттеледі. Глюкоза мен инсулиннің транскрипциялық факторға әсері әртүрлі жолдармен жүзеге асуы мүмкін; инсулиннің май жасушалары мен гепатоциттерде SREBP 1 мРНК экспрессиясын күшейтетіні туралы мәліметтер бар. Сондай-ақ, гормон мРНК деңгейінің өзгеруіне қарамастан, MAP киназаға тәуелді фосфорилирлеу арқылы SREBP 1 транскрипциялық белсенділігін арттырады делінеді. Инсулин глюкозамен бірге SREBP 1 белсенділігі мен мРНК экспрессиясын да күшейтеді.