Кіріспе

Американдық экономист, австралиялық-британдық экономист Роберт Эрнест "Боб" Холл (13 тамыз 1943 жылы туған) – американдық экономист, Стэнфорд университетінің экономика профессоры және Гувер институтының Роберт және Карол МакНил аға ғылыми қызметкері. Ол көбінесе макроэкономист саналады, бірақ өзін қолданбалы экономист деп сипаттайды. Холл Калифорния университетінде (Беркли) экономика бакалавры және Массачусетс технология институтында экономика докторы дәрежесін алды. Ол Роберт Солоудың ғылыми жетекшілігімен "Байлық теориясы бойынша эсселер" тақырыбында диссертация қорғады. Холл Ұлттық ғылым академиясының мүшесі, Америка өнер және ғылым академиясының және Эконометрикалық қоғамның мүшесі, сондай-ақ NBER мүшесі. 1978 жылдан бері ол АҚШ экономикалық рецессиясының басталу және аяқталу мерзімдерін анықтайтын Бизнес айналымын даталау комитетінің төрағасы қызметін атқарып келеді. Холл 2010 жылы Америка экономикалық қауымдастығының президенті болды және ұзақ жылдар бойы Брукингс экономикалық белсенділік жөніндегі комиссиясының мүшесі болып табылады.

Идеялар

Холлдың қызығушылықтары кең, оның ішінде технология, бәсекелестік, жұмыспен қамту және саясат. Холл ең танымал болуы мүмкін, ол Олвин Рабушкамен бірге біркелкі салықты әзірлегені үшін. Олар сол аттас кітаптың авторлары. Екеуі де Шығыс Еуропа елдеріне flat tax енгізуге кеңес берушілер ретінде жиі тартылады. 1978 жылы Холл рационалды күтулер жағдайында тұтынудың мартингейл болуы тиіс екенін көрсетіп, тұтыну зерттеулерінің бағытын өзгертті. Бұрын, Мильтон Фридманның тұрақты табыс гипотезасының адаптивті күтулерге әсерінен экономистер өткен табыстың адамдардың тұрақты табысы туралы күтулерін өзгерту арқылы қазіргі тұтынуға әсер ететінін күткен. Керісінше, Холлдың теориясы қазіргі тұтыну мен болашақтағы күтілетін табыс арасындағы байланысты көрсетті, бұл тұтыну тек табыс туралы күтпеген жаңалықтар болған кезде ғана өзгеруі керек екенін білдіреді. Бұл өз кезегінде тұтынудағы өзгерістердің болжауға келмейтіндігін білдіреді (статистикада бұл «мартингейл» қасиеті деп аталады). Холл макроэкономикалық қауымдастықты тұтынудың, шын мәнінде, болжауға келмейтініне дәлелдер келтіре отырып таң қалдырды. Кейінгі дәлелдер тұтынудың оның айтқаннан да болжамды екенін көрсетті, бірақ Холлдың жұмысынан бастап тұтыну туралы эмпирикалық зерттеулер мартингейл жағдайын негізге алып, мартингейл тұтынудан ауытқуларға қандай механизмдер әкелуі мүмкін екеніне назар аударады. 1982 жылы Холл тауарға негізделген, балама валюта ANCAP-ты ұсынды. Шегіндік шығындардың проциклдік екенін сипаттағанда, Холл нақты бизнес цикл теориясындағы өнімділік шоктарының шын мәнінде монополиялық биліктің нәтижесі екенін білудің маңызды екенін айтты. Монополиялар бағасы шегіндік шығыннан жоғары болған жерде сата алады, сондықтан оларда артық қуат болады. Сұраныс өскен сайын артық қуат азаяды және шегіндік шығын бағаға жақындап келеді, осылайша ол проциклдік болады. Бұл идея нақты өнімділік пен өнімділіктің өсуі арасындағы айырмашылықты көрсетеді; өнімділік жоғары болса да (аз ысырап болады), жұмысшылардың өнімділігі арта бермейді. Жапсырмалы жалақыны түсіндіру үшін Холл жұмыс берушілердің көтеретін шығындарының маңыздылығын атап өтті. Фирмалар жақсы уақытта пайда көреді, бірақ қиын уақытта жазаланады (себебі жалақы әдетте бекітілген) және олар жақсы қызметкер/жұмыс берушіге сай келуді іздеу үшін төлейді. Осылайша, жұмыс берушілер жұмысқа алуда тәуекелге барады және іздеуге қатысуға ынтасы азаяды. Сондықтан жұмыс берушілер нашар уақытта жұмысқа алмайды. Жұмысшылар төменгі уақытта төменгі жалақыға жұмыс істеуге дайын екенін ұжымдық түрде көрсете алмайтындықтан, жалақы жоғарылай береді. Ол сондай-ақ Рейганның салықты қысқартуын қолдады: «Егер біз салықты қысқартпасақ, ақшаны егеуқырдың тесігіне құюға одан да көп орын болады».