Кіріспе
Horonuku Te Heuheu Tukino IV (1821–1888), сондай-ақ Patātai (сонымен қатар Patatai немесе Pataatai деп те аталады) ретінде белгілі, Жаңа Зеландияның орталық Солтүстік аралында орналасқан маори тайпасы – Нгати Туваретоаның бас басшысы болды. Оның туған есімі Пататай еді; 1846 жылы оның ата-анасы жер сілкінісінен қаза тапқаннан кейін ол Хоронуку деген атқа ие болды, бұл «жер көшкіні» деген мағынаны білдіреді. Ол Корольдік билік тарапынан үй қамауына алынып, 1887 жылы Тонгариро ұлттық паркін құру үшін Руапеху, Тонгариро және Нгарухо тауларын беруге мәжбүр болды. Хоронукудың әкесі Манануи Те Хеухью Тукино II – тайпаны көптеген соғыстарда сәтті басқарған белгілі батыр болған. Манануидің бойы екі метрден асып, денесі мықты болған, ол тек қана тамаша батыр ғана емес, сонымен қатар шебер әскери тактик болған. Хоронуку оның қайтысынан кейін оның орнын иеленді, бірақ ол 16 жаста болғандықтан, Манануидің інісі Ивикау Те Хеухью Тукино III тайпаны басқаруға тағайындалды. 1862 жылы Ивикау қайтыс болғаннан кейін Хоронуку оның орнын басып, бас басшы атанды. Хоронуку батыр ретінде танылмаса да, ол халқының мүддесі үшін бар күшімен еңбек еткен зиялы және көреген мемлекет қайраткері болды. 1860 жылдары Солтүстік аралдың орталық бөлігіндегі Нгати Туваретоа жерлері еуропалық шаруаларға қой өсіру үшін жалға берілді, бірақ он жылдан кейін Туваретоа тайпасы тауларды зерттеуге және еуропалықтардың дәстүрлі тапуды бұзуы мүмкін деген алаңдаушылыққа толы болды. Хоронуку бұл мәселені тайпасының басқа басшыларымен талқылағаннан кейін үкіметке ұсыныс жасады: жерді ұлттық парк ретінде ұлтқа мұра етіп беруге, бірақ үкімет Манануи сияқты тайпаның көрнекті өкілдерінің қалдықтарын таулардан алып, лайықты мазар тұрғызуға міндеттенуі керек еді. Үкімет келісім берді және 1887 жылы Джон Балланс, Жергілікті халық істері жөніндегі министр және Хоронуку осы келісімге қол қойды. Хоронукудың ұлдарының ішінде Тюрейти Те Хеухью Тукино V болды, ол Нгати Туваретоаның бас басшысы лауазымын одан мұра етті.