Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лёффлер синдромы – паразиттік инфекцияға жауап ретінде өкпеде эозинофильдердің жинақталуымен сипатталатын ауру. Паразит Ascaris, Strongyloides stercoralis немесе Dirofilaria immitis болуы мүмкін, олар топырақпен тікелей жанасу арқылы денеге енуі мүмкін. Лёффлер синдромының белгілеріне іш ауруы мен құрысу, тері бөртпесі және шаршау сияқты паразиттік инфекцияның әдеттегі белгілері кіреді. Лёффлер синдромының өзі тыныс алудың қиындығын, үскірік, жөтел және қызба тудыруы мүмкін.
Löffler's syndrome is a disease in which eosinophils accumulate in the lung in response to a parasitic infection. The parasite can be Ascaris, Strongyloides stercoralis, or Dirofilaria immitis which can enter the body through contact with the soil. The symptoms of Löffler's syndrome include those of a parasitic infection such as abdominal pain and cramping, skin rashes and fatigue. Löffler's syndrome itself will cause difficulty breathing, wheeze, coughing as well as a fever.
Диагностика
Лоффлер синдромын диагностикалау қиынға соғуы мүмкін, себебі диагностикалық критерийлер бұлыңғыр болып келіп, көптеген аурулар мен жағдайларға сәйкес болуы мүмкін. Аурудың даму бағыты көбінесе белгісіз. Симптомдарды қарастырғаннан кейін, дәрігер диагнозды растау үшін көшпелі өкпе инфильтратын іздейтін кеуде рентгені және қан талдауын тағайындауі мүмкін. Симптомдар көбінесе қысқа мерзімді болады, бірақ жеңілден ауырға дейін ауытқуы мүмкін және қызба, құсу, тыныс алудың жиілеуі немесе тыныс алудың қиындауы, жөтел, сырыл және бөртпе сияқты көріністерді қамтиды. Симптомдар әдетте аллергендерге немесе белгілі бір дәрілерге ұшырағаннан кейін пайда болады және шамамен екі аптаға созылады. Эозинофилия – Лоффлер синдромын диагностикалау критерийлерінің басты белгісі. Эозинофилдер – денедегі жат заттарды жою арқылы инфекциямен күресетін ақ қан жасушалары. Бұл арту толыққанды қан анализі немесе ТҚА деп аталатын қан тексеруі арқылы анықталады. 500 жасуша/мкл-ден (қанның микролитріне жасушалар) жоғары нәтиже жоғары делінеді. Эозинофилдердің қалыпты көрсеткіші 350 жасуша/мкл-ден төмен.
The diagnosis of Loffler's syndrome can be challenging, as the diagnostic criteria can be vague and consistent with a multitude of diseases or conditions. The disease's developmental trajectory is mostly unknown. Upon examination of symptoms, a doctor will likely request a chest x ray looking for migratory pulmonary infiltrate, and blood testing, to confirm a diagnosis. Symptoms tend to be brief, but can range from mild to severe and include: fever, vomiting, increased respirations or difficulty breathing, cough, wheeze, and rash. Symptoms typically follow an exposure to allergens or certain drugs, and last approximately two weeks. Eosinophilia is the main feature of diagnostic criteria for Loffler's syndrome. Eosinophils are white blood cells that fight infection by destroying foreign substances in the body. This increase is determined through a blood test called a complete blood count, or CBC. A result of over 500 cells/mcL (cells per microliter of blood) is considered elevated. The normal range for eosinophils is less than 350 cells/mcL.
Алдын алу
Бұл синдромның салдары ешқашан өлімге әкелмесе де, симптомдар паразиттің денеге енгеннен кейін 2-ден 4 аптаға дейін сақталуы мүмкін. Осы синдромды алдын алу білім беруге негізделген, яғни адамдарға дұрыс қол жуу техникасын, сондай-ақ нәжісті қалай дұрыс тастау керектігін үйретуден тұрады.
While the outcomes of this syndrome have never led to death, the symptoms can last anywhere from 2 to 4 weeks after the parasite enters the body. Prevention of this syndrome is education based, consisting of educating individuals on proper handwashing techniques, as well as how to correctly dispose of feces.
Эпидемиология
Бұл синдром кез келген жерде кездесуі мүмкін. Дегенмен, тропикалық аймақтарда оның таралуы жоғары, ер адамдарда әйелдерге қарағанда көбірек байқалады. Бұл синдром әлемнің жылы әрі ылғалды бөліктерінде де өте көп кездеседі. Индиялықтарда таралу деңгейі неге жоғары екені әлі де түсініксіз болса да, жылы және ылғалды орта паразиттердің өсуі мен көбеюі үшін өте қолайлы жағдай жасайды. Лёффлер синдромының эпидемиологиялық ерекшеліктері толыққанды зерттелмеген, себебі осы мәселе бойынша статистикалық деректер өте аз.
This syndrome can be found anywhere. However, it is abnormally prevalent in tropical areas, showing higher prevalence in men than women. This syndrome is also exceedingly common in the warm damp parts of the world. While it is still a mystery why the prevalence is higher in Indians, the warm damp environment is a perfect place for the parasites to grow and thrive. The epidemiological aspect of Löffler's syndrome isn't well known since there have been minimal statistics reported on the topic.
Тарих
1909 жылы Х. Френч есімді адам бұл жағдайды алғаш рет сипаттады. Ол Аскарид қурты (Ascaris lumbricoides), Стронгилоид қурты (Strongyloides stercoralis) және ішек құрттары (Ancylostoma duodenale және Necator americanus) туғызған эозинофильді пневмония жағдайларында ауруға назар аударды. 1943 жылы RJ Weingarten бұл жағдайды тропикалық эозинофилия деп атады, ал кейін ресми түрде Лёффлер синдромы деп аталды. Баланың ауру белгілері тез арада басылып, одан әрі тергеу барысында шошқа шаруашылығымен айналысқаны анықталды. Содан кейін шошқалардың нәжісі мен айналадағы топыраққа тест жасалды; онда баланың ауруына себеп болған паразит табылды. Тағы бір жағдай 3 ай бойы құсу мен қызуға шалдыққан жас баламен байланысты болды. Дәрігерлер баланың эхокардиографиясын жасағанда, "пациенттің қан анализінде лейкоцитоз және перифериялық эозинофильдердің жоғары деңгейі" анықталды. Балаға Лёффлер эндокардиті диагнозы қойылып, эозинофильдердің санын төмендету үшін иммунодепрессантты терапия басталды. Лёффлер эозинофильді пневмонияны инфекциямен байланыстырып сипаттағанмен, көптеген авторлар "Лёффлер синдромы" терминін өкпедегі кез келген жіті эозинофилияға, себебіне қарамастан қолданады. Себебі белгісіз болса, ол "қарапайым өкпелік эозинофилия" деп аталады. Эозинофильді гранула белоктарының (мысалы, негізгі базалық белок) зиянды әсерінен туындаған жүрек зақымдануы Лёффлер эндокардиті деп аталады және ол идиопатиялық эозинофилия немесе паразиттік инфекцияға реакция ретінде пайда болуы мүмкін.
In 1909 a man named H. French first described the condition. drew attention to the disease in cases of eosinophilic pneumonia caused by the parasites Ascaris lumbricoides, Strongyloides stercoralis and the hookworms Ancylostoma duodenale and Necator americanus. Finally in 1943 the condition was called tropical eosinophilia by RJ Weingarten, and later officially named Löffler's syndrome. The boy's symptoms quickly subsided and upon further investigation it was discovered that the boy worked caring for pigs. A test was then performed on the pigs' fecal matter and surrounding soil; it contained the parasite that had caused the boy's ailment. Another incident again involved a young boy who had been experiencing vomiting and a fever for a span of 3 months. When the doctors finally took an echocardiograph of the child they discovered that the "patient's admission blood count showed leukocytosis with an abnormally elevated level of peripheral eosinophils." The child was then diagnosed with Löffler's endocarditis, and immediately began immunosuppressive therapy to decline the eosinophilic count. Although Löffler only described eosinophilic pneumonia in the context of infection, many authors give the term "Löffler's syndrome" to any form of acute onset pulmonary eosinophilia no matter what the underlying cause. If the cause is unknown, it is specified and called "simple pulmonary eosinophilia". Cardiac damage caused by the damaging effects of eosinophil granule proteins (e. g. major basic protein) is known as Loeffler endocarditis and can be caused by idiopathic eosinophilia or eosinophilia in response to parasitic infection.