Кіріспе

Кардиоастма - жүректің қабыну жетіспеушілігімен (CHF) байланысты аралықта дыбыс шыбырау, жөтел және тыныс алудың қиындауы. Жүрек астмасының белгілері жүректің қанды тиімді және тиімді түрде сорғылай алмауына байланысты. Симптомдардың ұқсастығы себепті жүрек және бронх астмасының диагнозы жүректің толық тексерілуі мен өкпе қызметінің тексерілуіне байланысты жасалады.

Белгілері мен симптомдары

Жүрек астмасының ең жиі кездесетін белгілері - жүректің тығызданулы жетіспеушілігінің белгілері бар науқаста өшіру, жөтел немесе тыныс алудың қиындауы (әдетте түнде немесе жатып жатқанда пайда болады). Қосымша анықтамалар көбік немесе сулы құсудың пайда болуынан және өкпеде судың болуынан тұрады, оны стетоскоп арқылы естуге болады. Ауыр жағдайларда науқас түнде бірнеше рет тыныс алу қиындықтарын, терісінің түсі өзгеруін және қанды қуысуларды бастан кешіруі мүмкін.

Патофизиология

Жүрек астмасының негізгі себептері жүректің, әсіресе сол жақтың, қанды тиімді және тиімді түрде соруға қабілетсіздігі нәтижесінде өкпе тамырларына сұйықтықтың пайда болуынан туындайды. Жүректегі сұйықтықтың жиналуы нормадан жоғары қысым жүйесін жасайды, бұл қанды тиісті түрде оттегімен қамтамасыз ету үшін өкпелік тамыр жүйесіне қысымды арттырады. Бұл өкпелік веналық гипертензия (ПВГ) деп аталады, бұл өкпе капиляраларының кеңейуі мен жұмысына әсер етеді, бұл қысымның көбейген градиентін таратуға көмектеседі. Капиллярда сұйықтық күйін молекулалық қысым күштері арқылы реттеуге көмектесетін микроқан тамырлар кедергісі бар, мысалы, ыдыстардан сыртқа қарай итермелейтін күштер және ыдыстарға тартатын немесе тартатын қысымдар. PVH-нің артуымен сыртқы қысым ішкі қысымды жеңіп, сұйықтық өкпе интерстициясына таралады, бұл капиллярда оттегі алмасуын сақтайды. Сұйықтық гилум мен плевралық кеңістікке жеткізіледі және лимфа жүйесі арқылы шығарылады. Алдымен, дене артық суды қабылдай алады. Кейіннен капиллярлық тамырлар қысымның артуымен басым болады және сұйықтық альвеолярлық қапқа қайта түседі, нәтижесінде өкпеде едем пайда болады және оттегімен қамтамасыз ету қабілеті төмендейді. Сонымен қатар, капиллярлық тамырларға қысымды арттыру капиллярлық тонустың артуына әкеледі, соның ішінде капиллярлық тамырлар алдындағы суарулардың ремоделирленуіне, мысалы, медиалдық қабырға гипертрофиялық өзгерістерге әкеледі. Уақыт өте келе, тамырлардың қайта құру күш-жігері тамыр қабырғасының гиперпластикалық өзгерістеріне дейін өршіп, өкпе тамырларының кедергісін арттырады. Кардиологиялық астманың бронхиола анатомиясындағы аномалиялармен байланысын анықтау бойынша қызығушылық бар. Қазіргі бағалауда тыныс жолдарының кедергісі үшін бірнеше механизмдер ұсынылған және назар төрт баламалы түсіндірмеге аударылған: өкпелік едемнің нәтижесінде бронхтар тартылуы. Жүректің ұлғаюы мен өкпелік едем (CHF асқынулары) ішіндегі кеңістіктің бәсекелесуі, бұл тыныс жолдарының құрылымы мен бронхиолаларды қысылады. Интралюминалды отектен кейінгі бронхтық тұйықтау. Бронхтар шырышты қабығының емі.

Менеджмент

Астма белгілерін емдеу пациенттердің жүрек- қан тамырларының күйін оңтайландыруға және ықтимал оттегінің тапшылығын түзетуге бағытталған. Қазіргі таңда жіті астма белгілері кезінде фуроземид, нитроглицерин және морфин сияқты венодилататорлар сияқты диуретиктерді қолдану ұсынылады. Бастапқы стратегия диуретик терапия арқылы пациенттің суды ұстап қалу деңгейін төмендетуге, сонда жүректің алдын ала жүктемесін және өкпелік контурда жалпы суды жүктемені төмендетуге (өкпелік конгессия) бағытталған. Егер агрессивті диурез симптомдарды жеткілікті түрде түзете алмаса, венодилататорларды қан мен сұйықтықты вена жүйесіне тарату үшін қолдануға болады, осылайша жүректің алдын ала жүктемесін және өкпе тығынына ықпал ететін сол жүрек қысымын азайтады. Соңында, морфинді венодилатацияға ұқсас механизм арқылы тыныс алудың жеңілдеуіне көмектесу үшін, сондай-ақ науқастың алаңдаушылығын азайту үшін пайдалануға болады. Сонымен қатар, қажет болған жағдайда қосымша оттегі қолдану және қандағы оттегімен қанығу деңгейі төмен және тыныс алу қиын болған жағдайда тік немесе тік күйге ауыстыруды қолдануға болады. Жүрек астмасының созылмалы емдеуі жүрек жетіспеушілігінің терапиясын оңтайландыруға бағытталған. Қазіргі кездегі ұсыныстар оның тиісті бетінде (жүргізуші жүрек жетіспеушілігі) кездеседі. Астманың бронхиалды немесе жүректік шығу тегі бар-жоғын ажырату маңызды, өйткені бронхиалды астманы емдеу бірінші кезекте бронхтар мен кортикостероидтар сияқты ингаляторларды пайдалануға бағытталған. Қазіргі уақытта ингаляторларды қолдану арқылы жүрек астмасының симптомдарын жақсартуға қатысты шектеулі дәлелдер бар.