Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын драматургі, Веслиан пасторы Рев. Джеймс Таунли (6 мамыр 1714 – 15 шілде 1778) – ағылшын драматургі, саудагер Чарльз Таунлидің екінші ұлы.
English dramatist
the Wesleyan minister
Rev. James Townley (6 May 1714 – 15 July 1778) was an English dramatist, the second son of Charles Townley, a merchant.
Ерте өмір, білім және неке
Таунли 1714 жылы, шамамен Лондонның Тауэр-Хилл ауданында, Суррейдегі Клэфэмде тұратын Чарльз Таунлидің екінші ұлы және Лестерширдегі Лонг-Уоттоннан шыққан Уильям Уайльдтың қызы Сара Уайльд болып дүниеге келді. Оның анасы оның тууынан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Оның үлкен ағасы – әскери шенеунік сэр Чарльз Таунли. Анасы қайтыс болғаннан кейін әкесі қайтадан үйленді және көптеген балалары болды. Таунли Ланкаширдегі Бернли қаласындағы Таунли Холл үйінің Таунли әулетінің кіші тармағынан тараған, сол кездегі әулет басшысы антиквар Чарльз Таунли болды. Ол Лондонның Мерчант Тейлор мектебінде және Оксфордтағы Сент-Джон колледжінде білім алды. 1740 жылдар шамасында Джеймс Лиссабондық Питер Бонниннің қызы Джейнге үйленді, олардың сегіз баласы болды: Чарльз, белгілі гравер, Джеймс, Джордж Стивен, Джейн, Сара, Кэтрин, Мэри және Элизабет.
Townley was born in 1714 probably at Tower Hill, London, the second son of Charles Townley, of Clapham, Surrey and Sarah Wilde, daughter of William Wilde of Long Whatton in Leicestershire. His mother died shortly after his birth. His elder brother was the officer of arms Sir Charles Townley. Following his mother's death, his father remarried and had many more children. Townley was a descendant of a younger branch of the Town(e)ley family of Towneley Hall, Burnley, Lancashire, the head of which at this time was the antiquary Charles Towneley. He was educated at Merchant Taylors' School, London, and at St John's College, Oxford. Around 1740, James married Jane, the daughter of Peter Bonnin of Lisbon, and they went on to have eight children: Charles, a noted engraver, James, George Stephen, Jane, Sarah, Catherine, Mary and Elizabeth.
Мансап
Ол діни орден қабылдап, 1738 жылғы 28 мамырда англикан дін қызметкері болып тағайындалды. Ол Шығыс Сент-Данстанде лекция оқыды, лорд-мэрдің капелланы болды, содан кейін 1753 жылға дейін Мерчант Тейлор мектебінде оқу ісі жөніндегі орынбасар болды, одан кейін Христос ауруханасының грамматика мұғалімі болды. 1760 жылы ол Мерчант Тейлор мектебінің директоры болды, онда 1762 және 1763 жылдары драмалық қойылымдар дәстүрін қайта жаңғыртты. Өліміне дейін, 5 шілде 1778 жылға дейін мектеп директоры қызметін атқарды. Ол Уильям Хогарттың досы және серігі болды, оның өлеңдері суретшінің «Бир-стрит және Джин-лейн» және «Зұлматтың төрт сатысы» суреттеріне қоса берілді. Ол Хогартқа «Әдеміліктің талдауында» көмектесті және Пол Сэндбидің «Пуггстің әдемілігі түпнұсқа бояуынан ойылған» және «Аналитик өзінің талғамымен» атты сатирикалық гравюраларында бейнеленді. Ол театрға үлкен қызығушылық танытты, және Дэвид Гарриктің көптеген ең жақсы қойылымдары мен қайта қоюлары оның көмегіне көп қарыз болды деп айтылады. Ол автор болды, бірақ бұл факт ұзақ уақыт жасырын қалды, ол 1759 жылғы 31 қазанда Дрюри-Лейнде қойылған «Баспалдақ астындағы жоғары өмір» атты екі актілік фарс; сондай-ақ «Жалған келісім» (Ковент-Гарден, 20 наурыз 1764) және «Тьютор» (Дрюри-Лейн, 4 ақпан 1765) пьесаларының авторы.
He took holy orders and was ordained an Anglican priest on 28 May 1738. He was lecturer at St. Dunstan's in the East, chaplain to the lord mayor, then under master at Merchant Taylors' School until 1753, when he became grammar master at Christ's Hospital. In 1760, he became head master of Merchant Taylors' School, where in 1762 and 1763 he revived the custom of dramatic performances. He retained his headmastership until his death on 5 July 1778. He was a friend and collaborator of William Hogarth and verses by him accompanied the artist's prints Beer Street and Gin Lane and The Four Stages of Cruelty. He assisted in Hogarth in his The Analysis of Beauty and was depicted in Paul Sandby's satirical prints 'Puggs Graces etched from his original daubing' and 'The Analyst Besh n in his own Taste'. He had taken a keen interest in the theatre, and it has been asserted that many of David Garrick's best productions and revivals owed much to his assistance. He was the author, although the fact was long concealed, of High Life Below Stairs, a two act farce presented at Drury Lane on 31 October 1759; also of False Concord (Covent Garden, 20 March 1764) and The Tutor (Drury Lane, 4 February 1765).