Ресей азамат соғысында АҚШ армиясының Сібірдегі қатысуы
American Expeditionary Force, Siberia
АҚШ армиясының Ресей азамат соғысындағы (1918-1920) Сибірдегі рөлі. Чехословакия легионының құтқарылуы, Владивосток және кеңес-американ қарым-қатынастары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейдің азаматтық соғысы кезінде Сібірдегі Америка Құрама Штаттары армиясының құрастырылуы
Formation of the United States Army in Siberia during the Russian Civil War
Сибірдегі американдық экспедициялық күш (СЭҚ) – 1918 жылдан 1920 жылға дейін Ресейдегі Қазан төңкерісінен кейін Владивостоктағы Ресейдің азаматтық соғысына қатысқан АҚШ армиясының құрамасы. Бұл күш үлкенірек Одақтас Солтүстік Ресей интервенциясының бір бөлігі болды. Осы экспедицияның нәтижесінде АҚШ пен Кеңес Одағы арасындағы қарым-қатынас нашарлады. АҚШ президенті Вудро Вильсонның Сибирьге әскер жіберудегі мақсаты әскери мақсаттан гөрі дипломатиялық мақсатқа көбірек бағытталған еді. Басты себебі – большевиктердің ұстап отырған 40 мың адамнан тұратын Чехословакия легионына көмектесу, олар Транссибір темір жолы арқылы Владивостокқа, ал соңынан Батыс майданға жетуге тырысып жатқанда кешіктіріліп қалған еді. Тағы бір маңызды себеп – АҚШ Ресей империясының Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Шығыс майданындағы күшін қолдау үшін Ресейдің Шығыс аймағына жіберген көптеген әскери жабдықтар мен теміржол құрамдарын қорғау болды. Вильсон сондай-ақ, "ресейліктердің өздері көмек қабылдауға дайын болған жағдайда, өзін-өзі басқару немесе өзін-өзі қорғауға жасалған әрекеттерді қолдау қажеттігін" айтты. Сол кезде Сибирьдегі большевиктердің бақылауында тек шағын аймақтар ғана болды, ал президент Вильсон стратегиялық теміржол бойындағы және онымен шектесетін, ресурстарға бай Сібір аймақтарындағы тұрақсыз саяси ахуатты пайдаланудан казак шабуылдамаларының немесе жапон әскерінің алдын алуды қалады. Сонымен қатар, Вильсон осыған ұқсас себептермен 5000-ға жуық американдық сарбазды жеке Полярлық аю экспедициясының бөлігі ретінде Архангельскке (Архангел) Ресейге жіберді.
The American Expeditionary Force, Siberia (AEF in Siberia) was a formation of the United States Army involved in the Russian Civil War in Vladivostok, Russia, after the October Revolution, from 1918 to 1920. The force was part of the larger Allied North Russia intervention. As a result of this expedition, early relations between the United States and the Soviet Union were poor. U. S. President Woodrow Wilson's claimed objectives for sending troops to Siberia were as much diplomatic as they were military. One major reason was to rescue the 40,000 men of the Czechoslovak Legion, who were being held up by Bolshevik forces as they attempted to make their way along the Trans Siberian Railroad to Vladivostok, and it was hoped, eventually to the Western Front. Another major reason was to protect the large quantities of military supplies and railroad rolling stock that the United States had sent to the Russian Far East in support of the Russian Empire's war efforts on the Eastern Front of World War I. Equally stressed by Wilson was the need to "steady any efforts at self government or self defense in which the Russians themselves may be willing to accept assistance." At the time, Bolshevik forces in Siberia controlled only small pockets, and President Wilson wanted to make sure that neither Cossack marauders nor the Japanese military would take advantage of the unstable political environment along the strategic railroad line and in the resource rich Siberian regions straddling it. Concurrently and for similar reasons, about 5,000 American soldiers were sent to Arkhangelsk (Archangel), Russia by Wilson as part of the separate Polar Bear Expedition.
Тарих
Сібірдегі AEF-ке генерал-майор Уильям С. Грейвс басшылық етті және ол ақырында 7950 офицер мен қатардағы жауынгерден құралды. Бұл күшке АҚШ армиясының 27-ші және 31-ші жаяу әскер полктері, сондай-ақ Грейвстің бұрынғы дивизиялық басқаруында болған 8-ші дивизияның 12-ші, 13-шы және 62-ші жаяу әскер полктерінен көптеген еріктілер кірді. АҚШ әскерлері өздерінің міндеттеріне қарай М1918 Браунинг автоматты мылтықтарымен (BAR), Авто 5 мылтықтарымен/траншеяларды тазалауға арналған мылтықтарымен, М1903 Спрингфилд мылтықтарымен, М1911 .45 калибрлі тапаншаларымен және М1917 Браунинг пулеметтерімен жабдықталды. Мосин-Нагант мылтықтары да пайдаланылды. Генерал Грейвс 1918 жылдың 4 қыркүйегіне дейін Сібірге келмегенімен, алғашқы 3000 американдық әскер 1918 жылдың 15-21 тамызы аралығында Владивостокқа келіп орналасты. Олар дереу Владивосток пен Никольск-Уссурийскі арасындағы теміржолдың солтүстік бөлігінде күзетшілікке тағайындалды. Бөлімдер теміржол бойында батысқа қарай Иркутск пен Улан-Удэге дейін орналастырылды. Грейвс өзінің одақтастарынан айырмашылығы, олардың Сібірдегі миссиясы американдықтар ұсынған мүлікті қорғау және Чехословакия легионының Ресейден эвакуациялануына көмектесу болды деп сенді, және бұл большевиктерге қарсы күресті қамтымайды. Тыныштық сақтауға үнемі шақырып, Грейвс британдық, француз және жапондық күштердің командирлерімен жиі қақтығысқа түсті, олар да аймақта әскерлері болды және оның Сібірдегі әскери араласуға белсендірек қатысуын қалады. Транссибір теміржолын басқару үшін АҚШ қызметкерлерінен Ресей теміржол қызметі корпусы құрылды. Әскерлер үшін Сібірдегі тәжірибе қиын болды. Отын, оқ-дәрі, жабдықтар және азық-түлікпен проблемалар кеңінен таралды. Жылы климатқа үйренген жылқылар суық Ресейде жұмыс істей алмады. Сумен салқындатылатын пулеметтер тоңды және қолдануға жарамсыз болды. Соңғы американдық әскерлер 1920 жылдың 1 сәуірінде Сібірді қалдырды. Сібірде өткізген 19 айда күштен 189 сарбаз барлық себептерден көз жұмды. Салыстыру үшін, Архангельскі маңындағы тоғыз айлық шайқаста Солтүстік Ресей экспедициялық күшінің 235 сарбазы барлық себептерден көз жұмды. Американдық социалистік жазушы Аптон Синклер өзінің "Мұнай!" романында Сібірдегі AEF-ке сіңіп, одақтастардың араласуының басты қозғаушы күші капиталистік мүдделер екенін айтады.
The AEF in Siberia was commanded by Major General William S. Graves and eventually totaled 7,950 officers and enlisted men. The force included the U. S. Army's 27th and 31st Infantry Regiments, plus large numbers of volunteers from the 12th, 13th, and 62nd Infantry Regiments of the 8th Division, Graves' former division command. The U. S. troops were equipped with M1918 Browning Automatic Rifles (BAR), Auto 5 shotguns/trench clearers, M1903 Springfield rifles, M1911 .45 caliber pistols, and M1917 Browning machine guns depending on their duties. Mosin–Nagant rifles were also used. Although General Graves did not arrive in Siberia until September 4, 1918, the first 3,000 American troops disembarked in Vladivostok between August 15 and August 21, 1918. They were quickly assigned guard duty along segments of the railway between Vladivostok and Nikolsk Ussuriski in the north. Units were placed along the railway as far west as Irkutsk and Ulan Ude. Unlike his Allied counterparts, General Graves believed their mission in Siberia was to provide protection for American supplied property and to help the Czechoslovak Legion evacuate Russia, and that it did not include fighting against the Bolsheviks. Repeatedly calling for restraint, Graves often clashed with commanders of British, French, and Japanese forces, who also had troops in the region and who wanted him to take a more active part in the military intervention in Siberia. To operate the Trans Siberian Railroad, the Russian Railway Service Corps was formed of US personnel. The experience in Siberia for the soldiers was miserable. Problems with fuel, ammunition, supplies, and food were widespread. Horses accustomed to temperate climates were unable to function in sub zero Russia. Water cooled machine guns froze and became useless. The last American soldiers left Siberia on April 1, 1920. During their 19 months in Siberia, 189 soldiers of the force died from all causes. As a comparison, the smaller American North Russia Expeditionary Force experienced 235 deaths from all causes during their nine months of fighting near Arkhangelsk. American socialist author Upton Sinclair, in his novel Oil!, references the AEF in Siberia and ascribes capitalist motives as the primary driver of the Allied intervention.
Нәтижелер
Президент Вильсонның Ресейге жасаған араласуларының барлығы сәтсіз аяқталды. Шығыс майданы қайта орнатылмады, Ресей порттарында жиналған соғыс жабдықтары сақталмады, және халықтық, прогрессивті, коммунистік емес үкімет құрылмады. Жапондықтар Сибирь ісіне тағы екі жыл бойы араласып, қуыршақ мемлекет құруға бекер тырысты. Тіпті Чех легионының сәтті шығарылуы Грейвстің шағын экспедициясымен тікелей байланысты болмады. Бас штаб бастығы Пейтон К. Марч айтқандай, Ресейдегі экспедициялар "әскери қылмысқа" жақын болды.
By every measure, President Wilson's interventions in Russia failed. The Eastern Front had not been reestablished, the war supplies stockpiled in Russian ports had not been saved, and no popular, progressive, non Communist government had been established. The Japanese continued to meddle in Siberian affairs for another two years in a futile effort to carve out a puppet state. Even the successful extrication of the Czech Legion had little to do with Graves' small expedition. In the words of Chief of Staff Peyton C. March, the expeditions in Russia had been little more than "a military crime".