Кіріспе

Голубац (Голубац) – Сербияның шығысындағы Браничево ауданында орналасқан ауыл және муниципалитет. Дунай өзенінің оң жағасында орналасқан, шығысында Румыниямен, батысында Великий Градиштемен және оңтүстігінде Кучевомен шектеседі. Ауылдың халқы 1 655 адамды, ал муниципалитеттің халқы 8 331 адамды құрайды. Маңындағы көптеген археологиялық ескерткіштер мен Джердап ұлттық паркінің арқасында, бұл ауыл танымал туристік, балық аулау және желкендесу орны болып табылады.

Атауы

Сербия тілінде бұл қала Голубац (Голубац) деп аталады, бұл атау "көгершін" немесе "нақты көгершін" деген мағына беретін "голуб" сөзінен туындаған, сондықтан көбінесе "көгершіндер қаласы" деп аударылады. Басқа атаулары: Голубац (сондай-ақ Голубаку Маре немесе Колумбаку), Галамбоц, Таубенберг және Гюверцинлик – "көгершін үйі" деген мағынаны білдіреді. Тарихи тұрғыдан алғанда, латын тілінде Колумбрия деп аталған, бұл (каструм) Колумбарияның қысқартылған түрі, "көгершін қаласы" (латынша: Columba, грекше: kòlymbos) дегенді білдіреді, ал Римге дейінгі дәуірде Куппа қаласынан шыққан деп есептелген.

Тарих

Бұл қала римдік және ерте византиялық дәуірлерде (I-VI ғасырлар) Купая деп аталатын бекініс болған және 554/5 жылы қалаға (Колумбия) айналған. Археологиялық орындарға Рим императоры Траянның Траян көпірінің жанындағы, Дунайдың темір қақпалары арқылы өтетін жолында табылған үстелдерінің бірінің қалдықтары; және Рим қамалы Диана жатады. 14 ғасырдан бастап, 4 км төмен ағысында орналасқан Голубац бекінісі де қызығушылық тудырады. 1334 жылы қаланы Венгрияның патшасы Карл I басып алды. Сербиялық Лазар оны қоршап алып, шамамен 1382 жылы иеленді. Түріктер оны 1389 жылы Косово шайқасынан кейін алғаш рет басып алды, 1391 жылы мажар капитаны Петер Переньиге жоғалтып, содан кейін сол жылы қайтадан басып алды. 1392 жылы Венгрия патшасы Сигизмунд қаланы басып алды. Лазардың ұлы Стефан Лазаревич 1403-04 жылдары мажар вассалы болған кезде, ол патша Сигизмундтен Белград пен Голубац сияқты маңызды бекіністерді қоса алғанда, үлкен иеліктер алды. 1426 жылы патша Сигизмунд пен Стефан арасындағы келісімшарт бойынша, Стефан қайтыс болғаннан кейін патша Голубацты қайтарып алуы керек еді, бірақ оның серб капитаны Еремия оны он екі мың алтын монетаға түріктерге сатты. Оған жауап ретінде 1428 жылғы көктемде Сигизмунд қаланы қоршауға алды, бірақ қоршау сәтсіз аяқталды және патшаның өзі Осман сұлтаны Мурад II әскерлерінің шабуылында қаза тапқанға жудақ болды. Польша рыцары Завиша Черный түріктерге түсіп, өлім жазасын алды. Голубац 1444 жылғы Сегед бейбіт шартына дейін Осман қол астында болды, содан кейін ол Сербия деспоты Джурадж Бранковичке берілді. 1458 жылы түріктер оны қайта басып алды. Венгрия королі Матиас Корвин оны қайтарып алуға тырысты, бірақ қоршау Венгриядағы ішкі дау-дамайлар салдарынан тоқтатылды. 1481 жылы Матиас қаланы басып алғаннан кейін, көп ұзамай оны эвакуациялады. Ол 19 ғасырға дейін Осман билігінде болды, аздаған үзілістермен (әсіресе, 1688-1690 жылдары Габсбург Австриясының билігі). 18 ғасырға қарай, қамалмен байланысты азаматтық елді мекен гүлденген қала ретінде сипатталды. Қазіргі Сербия Голубацты Осман империясынан 1868 жылы толыққанды иеленді. 1929 жылдан 1941 жылға дейін Голубац Югославия Корольдігінің Морава Бановинасының құрамына кірді.

Демография

2011 жылғы халық санауының нәтижесі бойынша Голубац муниципалитетінің халқы 8 331 адамды құрайды.

Туризм

Темір қақпа ұлттық паркі табиғи ортасымен, аң ауру аймақтарымен және жаяу серуендеу жолдарымен әйгілі. Дунай өзені бойындағы ауылдың кемежайында тынығып, жай серуендеуге болады.

Желкендеу

Голубак желкендесуге танымал орынға айналды. Сербияның желкендесу қауымдастығының Желкендесу орталығы, Сербия Ұлттық құрамасы ірі желкендесу жарыстарына дайындық үшін пайдаланатын орын, Голубак қаласында орналасқан. Осы жарыстардың бірі – тамыз айында дәстүрлі түрде өткізілетін желкендесу регатасы. Жаз айларында Орталықта "Оптимист" класындағы желкендесу лагері ұйымдастырылады, онда бастаушылар Сербияның ең үздік желкендеушілерінен және олардың халықаралық қонақтарынан тәлім ала алады.