Орегон штатындағы Portland and Western темір жолы

Кіріспе

Орегон штатындағы II сыныптағы теміржол

Портленд және Батыс темір жолы – 516 миль (830 км) ұзындығындағы II сыныптағы теміржол, АҚШ-тың Орегон штатына қызмет көрсетеді және Genesee & Wyoming Inc. қысқа желілік және аймақтық теміржол холдинг компаниясының толық иелігіндегі еншілес кәсіпорны болып табылады. PNWR құрамына Уилламет және Тынық мұхиты темір жолы еншілес компаниясы кіреді. PNWR-дың теміржолдары толығымен Орегон штатының ішінде орналасқан. Олар Асториядан Портлендке дейін Колумбия өзені бойымен, Портлендтен Уилламет аңғары арқылы Юджинге дейін, сондай-ақ Солтүстік Орегон жағалауындағы бірнеше тармақтар бойымен созылады.

Негізін қалау

Portland & Western компаниясының тамыры 1993 жылы құрылған Willamette and Pacific Railroad компаниясында жатыр. Бұл компания I сыныпты теміржолдың Southern Pacific компаниясының көптеген тармақтарының жұмысын қабылдау үшін құрылды. Осы тармақтарға Олбаниден Толедоға дейінгі Толедо тармағы, Монродан Сент-Джозефке дейінгі (Макминвиллдің жанында) Вестсайд тармағы, Монродан кесу фабрикасына дейінгі Бейли тармағы, Герлингерден Даласка дейінгі Даллас тармағы, Уайтсоннан (Амитидің жанында) Уилламинаға дейінгі Уилламина тармағы және Ньюберг тармағының оңтүстік бөлігі – Сент-Джозефтен Спрингбрукқа дейін (Ньюбергтің солтүстігінде) кірді. Ағаш өнімдері мен қағаз осы тармақтардағы басты тауарлар болып табылады, сонымен қатар түрлі жүк тасымалдаушылардан келетін бірқатар ауыл шаруашылығы өнімдері де бар. Макминвиллдегі Cascade Steel Rolling Mill маңызды жүк тасымалдаушы болып табылады, ал пропанды бірнеше дистрибьюторлар тасымалдайды. PNWR 1995 жылы штаттағы SP тармақтарының қалған бөлігін басқару үшін құрылды. Бұрынғы Southern Pacific Tillamook тармағы Уиллсбург тоғысынан (Милвакиге жақын) Хиллсбороға дейін, Хиллсбородан Сегерске (Гастонға жақын) дейінгі Westside–Seghers тармағы және Куктан (Туалатинге жақын) Спрингбрукқа дейінгі (Ньюбергке жақын) Ньюберг тармағының қалған бөлігі, бар болған Willamette & Pacific желісіне Макминвилл мен Корваллис қалаларында қосылды. W&P компаниясы Ньюберг тармағында және Кук пен Уиллсбург тоғысы арасындағы Tillamook тармағының бөлігінде, сондай-ақ SP-мен алмасуды жеңілдету үшін SP-нің Бруклин Иардындағы негізгі желісінің қысқа бөлігінде жол жүру құқығына ие болды; алайда P&W компаниясы құрылғанға бір жыл бұрын W&P SP-мен тек Юджин Иард шлюзі арқылы алмасып отырды. Темір жолдың жұмысы 1995 жылдың 18 тамызында басталды, ол SP-ден жалға алынған 84 шақырымдық (52 миль) желімен басталды. PNWR іске қосылғаннан кейін, Burlington Northern теміржолы Салемнің солтүстігіндегі Oregon Electric Railway тармақтарының бір бөлігін жаңа тасымалдаушыға берді. Олардың ішінде Forest Grove тармағының қалдықтары да болды. Бұрынғы WPRR/PNWR бас директоры Роберт И. Мелбоның сөзіне сүйенсек, Portland & Western WPRR-ді кеңейтудің орнына, сол кездегі нормативтік талаптарға байланысты жаңа желілерді қабылдау үшін құрылды. Бұрынғы SP тармақтарының көпшілігі жиырма жылдық жалға алу шарты бойынша жұмыс істейді, ал 1996 жылғы Union Pacific Southern Pacific бірігуінен кейін олар UP-ге тиесілі болды. Бұрынғы BN тармақтарының жұмысы жалға алу және толық меншік арасында бөлінген. Portland and Western 2023 жылы Forest Grove тармағын жабуға өтініш берді.

The Portland & Western's roots are in sister company Willamette and Pacific Railroad, founded in 1993. This company was created to take over operations on many branch lines of the Southern Pacific, a Class I railroad. These branches included the Toledo Branch from Albany to Toledo and the Westside Branch from Monroe to St. Joseph (near McMinnville), plus the Bailey Branch west from Monroe to a sawmill, the Dallas Branch from Gerlinger to Dallas, the Willamina Branch from Whiteson (near Amity) to Willamina, and the southern portion of the Newberg branch from St. Joseph to Springbrook (north of Newberg). Lumber products and paper are the predominant commodities in these branches, along with some agricultural products from various shippers. The Cascade Steel Rolling Mill in McMinnville is an important shipper as well and propane shipments are handled by several distributors. PNWR was created in 1995 to take over operations of the remainder of the SP's branch lines in the state consisting of the former Southern Pacific Tillamook Branch between Willsburg Junction (near Milwaukie) and Hillsboro, the Westside–Seghers Branch from Hillsboro to Seghers (near Gaston), and the remaining segment of the Newberg branch between Cook (near Tualatin) and Springbrook (near Newberg), connecting to the existing Willamette & Pacific network to McMinnville and Corvallis. The W&P had trackage rights on the Newberg branch and the portion of the Tillamook Branch between Cook and Willsburg Junction, along with trackage rights on a short portion of SP's mainline to Brooklyn Yard to facilitate interchange with SP; however, in the year before the P&W's formation, the W&P had been interchanging with SP exclusively through the Eugene Yard gateway. The railroad's first day of operation was August 18, 1995, and it began with 52 mile (84 km) of line, leased from SP. Shortly after PNWR's startup, class one railroad Burlington Northern "spun off" part of its Oregon Electric Railway branch lines north of Salem to the new carrier. These included the remnants of the Forest Grove branch. According to former WPRR/PNWR General Manager Robert I. Melbo, the Portland & Western was created to take over the new lines, rather than just extending the WPRR, due to regulatory issues then in force. Most of the former SP branches are operated via a twenty year lease agreement, which in the wake of the 1996 Union Pacific Southern Pacific merger, are now held by UP. The operations of the former BN branches are mixed between leases and outright ownership. Portland and Western filed to abandon the Forest Grove branch in 2023.

WPRR-мен қарым-қатынасы

Бастапқыда "Portland & Western" "қағаз корпорациясы" ретінде жұмыс істеді. Оның басшылары оның желісімен тікелей қосылатын бауырлас WPRR басшыларымен бірдей болды. WPRR локомотивтері мен басқа да жабдықтар желіде жұмыс істеу үшін пайдаланылды, ал PNWR үшін боялған немесе әріптелген локомотивтер жарнамалық мақсатта жасалды. Операциялық экипаждар екі компания арасында бөлінді, бірақ іс жүзінде PNWR немесе WPRR экипаждары жүйеде қажет болған жерде қолданылатын. 2000 жылдың желтоқсанында Портленд және Батыс брендті, сондай-ақ операцияларды және вагондарды алмастыруды жеңілдету үшін басым корпоративтік бейнеге айналды. Портленд және Батыс жүйе "операторы" болды, ал Willamette & Pacific активтерді иеленуді сақтау үшін құрылды. 2000 жылдың 5 желтоқсанында теміржолдың бас директоры Боб Мелбо жазған хатында: "Бұл P&W және W&P толыққанды бірігу емес. Керісінше, біз енді P&W-ті негізгі корпоративтік идентификация ретінде пайдаланамыз және W&P идентификациясын тиісінше бағындырамыз. P&W UP және BNSF екеуімен де бизнес жасағандықтан таңдалды, ал W&P тек UP-мен бизнес жасады және BNSF-пен қарым-қатынасы болған жоқ." Локомотивтерден бастап хат қағаздарына дейін барлығы Портленд және Батыс брендімен белгілене бастады. Нәтижесінде, 1995 жылғы жағдай кері қайтарылды, және WPRR енді қағаз корпорациясы болып табылады.

Жүйені кеңейту

PNWR/WPRR біріктірілген жүйесі жылдам дамыды. 1997 жылы PNWR Burlington Northern компаниясынан Солтүстік-Батыс Портлендтен Уонаға дейінгі "Астория желісін" сатып алды. Шамамен 92 мильге жуық ұзындыққа ие болған бұл желі жүйеге көптеген қағаз, ағаш және химиялық тауарларды тартты. 2002 жылы PNWR штаттағы Burlington Northern компаниясының қалған филиалдарын ұзақ мерзімге жалға алу құқығын сатып алды, бұл компанияға Салем және Юджин қалаларына өз теміржолдары арқылы қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бұл сатып алу PNWR-ге Портленд аймағындағы желілерінен Олбанидегі орталық депосына тік және қисық Рекс төбесінен өтусіз тікелей қатынас жасауға мүмкіндік берді.

Жол қозғалысы

PNWR-де әртүрлі жүк тасымалы базасы бар. Ағаш сынықтары, қағаз, ауыл шаруашылығы өнімдері және құрылыс материалдары – бұл барлық негізгі тасымалдау көздері. Жолдың 135-тен астам тұтынушысының ішінде Georgia Pacific, Stimson Lumber Company, Cascade Steel Rolling Mills және Hampton Lumber Sales компаниялары бар. PNWR жыл сайын 90 000-нан астам вагонда жүк тасымалдайды. PNWR-мен байланысқа түсетін тағы үш қысқа желі бар. Біріншісі – Тилламок шығанағы темір жолы, ол тек PNWR-мен байланысады. Бұл желі Тилламокттан (Орегон штаты) 160 шақырымдық таулы темір жол арқылы, жағалау бойымен, негізінен ағаштан тұратын көптеген вагондарды тасымалдайды. POTB желісі 2007 жылы болған күшті дауылдан қиын жағдайға түсті және Банкстің батысынан бастап мерзімі белгісіз қызметтен тоқтатылды. Екіншісі – Рик Франклин Корпорациясының еншілес компаниясы – Олбэнь және Шығыс темір жолы, ол тек PNWR-мен байланысады. Бұл қысқа желі – Оңтүстік Тынық мұхиты желісінің Детройтке (Орегон штаты) және Спокан, Портленд және Сиэтл темір жолының Свит-Хоумға (Орегон штаты) дейінгі бөлігі. Бұл желі ағаш және металл сынықтарын тасымалдайды. Рик Франклин Корпорациясы сонымен қатар Либанда (Орегон штаты) орналасқан темір жол күтім қызметін де жүргізеді. Үшіншісі – GWI-дің еншілес компаниясы – Орталық Орегон және Тынық мұхиты темір жолы. CORP және PNWR Орегон штатының Юджин қаласында қиылысса да, Union Pacific компаниясымен жасалған келісімдер екі темір жолдың тікелей жүк алмасуына мүмкіндік бермеді. 2004 жылы UP-та туындаған қиындықтар нәтижесінде жаңа келісімге қол қойылды, бұл PNWR-де жаңа жүк ағынын құруға мүмкіндік берді. Бүгінде PNWR Орегон штатының Райниер қаласындағы ағаш импорттаушы-экспорттаушы фирмадан бастап, Юджиндегі CORP-пен байланысқа дейін жүйе бойына ағаш тасымалын көптеп жүзеге асыруда.

Операциялар

PNWR жүйесі бойынша күніне 20-дан 30-ға дейін пойыз қатынайды. PNWR-дың басты ауласы мен шеберхана кешенінің барлығы Олбани қаласында орналасқан. Командалық базалар Сент-Хеленс, Тигард, Макминнвилл және Юджин қалаларында қосымша орналасқан. Атқарушы кеңселер Салемде сақталады. 2008 жылдың 29 қарашасынан бастап P&W уақытша президент және бас директормен жұмыс істейді. А. Брюс Карсвелл 2008 жылдың қарашасында осы лауазымнан кетті, ол 2005 жылдың қарашасында зейнеткерлікке шыққан Ларри Фиппстің орнын басты, ал ол WPRR/PNWR-дың алғашқы президенті және бас директоры болған Роберт И. Мелбоны алмастырды. Бұрын ол WPRR құрылғанға дейін көптеген желілерді басқарған Оңтүстік Тынық мұхитының Орегон бөлімшесінің бастығы болған. Жүйенің негізгі пойыздары – "Харбор Турн/Албани Турн" жұбы, Портлендтен Албаниге дейін қатынайды; "Толедо Хаулер", Албаниден Жағалау жотасы арқылы Толедоға дейін; "Евгений Хаулер", Албаниден Юпидің тарамдық желісі арқылы Юджиндегі UP-мен алмасуға дейін; "Уэстсайд", Албаниден Макминнвиллге дейін; және Албани Хаулер Албаниден Юджиндегі CORP тарамдық желісімен алмасуға дейін, PNWR жалға алған BN тарамдық желісі арқылы. 2006 жылы PNWR BNSF Railway компаниясынан 663/664 пойыз жұбын басқаруды өз мойнына алды. Бұл пойыздар Вашингтон штатындағы Ванкувер мен Олбани арасында қатынайды және Орегоннан тыс жерлерде тұрақты түрде жұмыс істейтін PNWR-дың алғашқы пойыздары болып табылады. Олар Портлендтен шығатын Oregon Electric District және Портленд пен Салем арасындағы Union Pacific желісін мұрагерлік тарамдық құқықтар туралы келісімге сәйкес кезекпен пайдаланады. 2008 жылдың қыркүйегінен бастап PNWR Рейниерден батысқа қарай Астория желісінде BNSF-тан және Port Westward-тан астық пойыздарын қабылдап, жіберуде. Қазіргі уақытта бұл пойыздар BNSF локомотивтерімен жүреді.

Локомотивтер паркі

PNWR/WPRR локомотивтер паркі негізінен General Motors Electro Motive бөлімшесінің пайдаланылған "екінші буын" өнімдерінен тұрады. Парктегі ерекше жағдайлардың ішінде 60 жылдан астам уақыттан бері және әлі күнге дейін үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан бірнеше GP/SD9 локомотивтері, сондай-ақ SD7 локомотиві бар. PNWR сонымен қатар бірнеше ерекше локомотивтерді пайдаланды, олардың ішінде бұрынғы PNWR 3300 (EMD SD40 3MR болған), сондай-ақ сақталған соңғы SDP40F локомотивтерінің бірі – DLMX 644, және RSD 5, DLMX 324 локомотивтері болды. 2014 жылдың соңына қарай PNWR 3300 локомотиві Андерсон компаниясына AEX 100020 ретінде сатылды, ал 2020 жылдан бастап Progress Rail компаниясына өткізілді. 1501, 1801, 1803, 1852 және 1854 локомотивтері EPA-мен жасалған келісімге сәйкес жойылуға тиіс болған, бірақ 1501, 1801, 1803 және 1852 локомотивтері BUGX компаниясына сатылды. 1854 локомотиві 2024 жылдың ақпан айында қызметтен босатылды және Орегон теміржол мұражай қорына жіберілді. PNWR GP40 локомотивтерінің 2-еуі қызметтен босатылды, олардың ішінде PNWR 3007 2021 жылы Rapid City, Pierre and Eastern Railroad компаниясына, ал 3006 2023 жылы Utah Railway компаниясына сатылды. GP40 локомотивтерінің қалған бөлігі, яғни 3003–3005, 2024 жылдан бастап сатылады немесе жойылады.

Жолға дейінгі теміржол

Бивертон мен Уилсонвилл арасындағы PNWR желісі Westside Express Service (WES) жолаушылар пойыз қызметін жүргізу үшін TriMet компаниясына жалға берілген. PNWR жүк пойыздары да желіні пайдалана береді, бірақ жолаушылар пойыздары жүріп тұрғанда емес. TriMet-пен жасалған келісім бойынша, аймақтық көлік агенттігі PNWR-мен оның жол құқығын пайдалану үшін, содан кейін пойыз вагондарын пайдалану үшін келісімге келді. 2007–2008 жылдары жүргізілген құрылыс жұмыстары кезінде бұл бөлік жолаушылар пойыздары үшін жаңартылды. Жаңартуға жаңа жол төсемі, балласт, рельстер мен тіреулер, сондай-ақ жолаушылар пойыздары үшін 60 миль/сағ, ал жүк пойыздары үшін 40 миль/сағ жылдамдықпен қозғалуға мүмкіндік беру, орталықтандырылған қозғалыс басқару сигнализациясы, бақылау пункттерінде автоматты пойыз бақылауы, жаңа тұйықтар, Тигард (Орегон), Туалатин (Орегон) және Бивертон/Тигард қалалық шекарасына жақын орналасқан Прогресс/Вашингтон сквер аймағындағы аралық станциялардағы станция платформалары, сондай-ақ Уилсонвиллдегі техникалық қызмет көрсету орталығы (TriMet қызметкерлерімен жабдықталған) кірді. Бивертонда TriMet WES пойыздары үшін PNWR желісінен 518 метрлік жаңа шұңқыр салды, ол негізінен Ломбард даңғылы бойымен өтеді және жүк желісін Бивертон көлік орталығымен байланыстырады. PNWR пойыз операцияларын басқаруға жауапты, оның ішінде инженер мен кондуктормен пойыздарды қамтамасыз ету, диспетчерлік және техникалық қызмет көрсету. TriMet қызметті бақылайтын менеджерді ұстайды және автопарк пен станцияларға қарапайым техникалық қызмет көрсетеді. Қызмет 2008 жылдың тамызында іске қосылуы күтілген, бірақ Colorado Railcar вагондарды кешіктіргендіктен, қызмет көрсетудің нақты басталу күні 2009 жылдың 2 ақпаны болды. Төрт Colorado Railcar DMU пайдаланылады, олардың үшеуі өздігінен қозғалатын қозғалтқыштық вагондар, ал төртіншісі – үш қозғалтқыштық вагондардың бірімен сүйреліп немесе итерілетін басқару тіркемесі. TriMet 2009 жылдың соңында екі бұрынғы Аляска темір жолының теміржол дизель машиналарын (RDC) сатып алып, оларды DMU вагондарының бірі немесе бірнешесі қызметтен шыққан кезде резервтік пойыз ретінде пайдалану үшін жаңартты. Билеттер әр аялдамада орналасқан билет сату автоматтары арқылы төленеді, бұл қолма-қол ақшаны қабылдамайды, тек кредит немесе дебет картасын пайдалануға мүмкіндік береді. Тигард пен Бивертонда қолма-қол ақшамен төлегісі келетін жолаушылар көлік орталығында автобусқа отырып, ақша төлеп, пойызда жарамды трансфер ала алады; Туалатинде және Холл/Нимбус аялдамаларында автобус қызметі сирек болғандықтан, мұндай мүмкіндік қарастырылмаған. TriMet Уилсонвиллге қызмет көрсетпейді, сондықтан Уилсонвиллде қолма-қол ақшамен төлегісі келетін жолаушыға көлікке мінуге рұқсат етілмейді, егер ол алдын ала төленген билет немесе онлайн немесе Уилсонвиллдегі Fred Meyer (30300 SW Boones Ferry Road) дүкенінен билет сатып алмаса.

The PNWR line between Beaverton and Wilsonville is leased to TriMet for the operation of its Westside Express Service (WES) commuter rail service. PNWR freight trains also continue to use the line, but not during times when the passenger trains are operating. Under a contract with TriMet, and the regional transit agency entered into an agreement with PNWR for the use of its right of way, and later for the operation of the rail cars. During construction in 2007–2008, the section involved was upgraded for use by commuter trains. Upgrades included a new roadbed, ballast, ties and rail to accommodate passenger train speeds of 60 MPH and freight train speeds of 40 MPH, Centralized Traffic Control signaling, Automatic Train Control at control points, new sidings, station platforms at the endpoints along with intermediate stations in Tigard, Oregon and Tualatin, Oregon, and in the Progress/Washington Square area near the Beaverton/Tigard city line, and a maintenance shop located in Wilsonville (staffed by TriMet employees). In Beaverton, TriMet also constructed a new 1,700 feet (518 m) spur off of the PNWR line, for exclusive use by WES trains, running mostly along Lombard Avenue and connecting the freight line with the Beaverton Transit Center. PNWR is responsible for train operations, including staffing the trains with an engineer and conductor, dispatching, and maintenance. TriMet has a manager to oversee the service and handles basic maintenance of the fleet and stations. The service had been expected to launch as early as August 2008 but due to delays by the car manufacturer, Colorado Railcar, the actual start of service date was February 2, 2009. Four Colorado Railcar DMUs are used, three of which are powered vehicles and can move on their own, and a fourth vehicle which is a control trailer that is towed or pushed by one of the three powered cars. TriMet also acquired two former Alaska Railroad Rail Diesel Cars, or RDCs, in late 2009 and refurbished them to serve as a backup train on occasions when one or more of the DMUs are out of service. Fares are handled off board using ticket vending machines at each stop, which will not allow for cash fares but only the use of a credit or debit card. Cash passengers have the option in Tigard and Beaverton to first board a bus at the transit center to pay for cash and obtain a transfer which will be valid on the train; in Tualatin and at Hall/Nimbus bus service is infrequent to accommodate this, and TriMet does not serve Wilsonville and thus a passenger in Wilsonville wanting to pay a cash fare will simply not be permitted to board unless they purchase a prepaid ticket or pass online, or at the Wilsonville Fred Meyer (30300 SW Boones Ferry Road).