Кіріспе

Вейлербах – Германия Федеративтік Республикасының Рейнланд-Пфальц жерінде орналасқан Кайзерслаутерн ауданының муниципалитеті. Ол Кайзерслаутерн қаласының солтүстік-батысында шамамен 11 км қашықтықта жатыр. Вейлербах – Вейлербах Verbandsgemeinde (“бірлескен муниципалитет”) орталығы, оның халқы шамамен 14 500 адамды құрайды.

Құрылтайдан бастап 1794 жылға дейін

Вейлербах алғаш рет 1214 жылы жасалған құжатта айтылады, онда король Фридрих II өзінің адал Reinhard von Lautern, Hoheneck рыцарына, Рамштейндегі шіркеуге және оның Вейлербах (Wilrebach) және Шпесбах (Spethisbach) елді мекендеріндегі шағын шіркеулеріне қамқорлық құқығын берді. 1253 жылы Зигфрид фон Хохенк осы құқықтарды және олардан түсетін кірісті Кайзерслаутерндегі Тевтон орденіне тапсырды. Папа Александр IV 1258 жылы Рамштейн, Вейлербах және Спесбах орденнің меншігінде екенін растады. 1257 жылы Штайнмар мен Диедерих фон Вейлербах, ал 1273 жылы Гертлин мен Теодор фон Вейлербах Лотерн мен Энкенбахтағы монастырь құжаттарында куәгерлер ретінде кездеседі. 18-шы ғасырдың соңына дейін Вейлербах Лотерндегі Оберамтпен бірге Палатинат сайлауына қарасты. Вейлербах Ерценхаузен, Эуленбис, Пёррбах, Роденбах, Шведельбах және Вейлербах қалаларының, сондай-ақ Аценхаузен (қазіргі "Самуэльсхоф"), Эйнсидлерхоф, Мюкенхоф және Шелленберг ауылдарының жергілікті соты болды. Сотқа ауыл әкімі ("Schultheiß"), төрт қазы ("Schöffe") және Рамштейннен сот хатшысы кірді. Кайзерслаутерннен Куселге және Цвайбрюккеннен Бинген-ам-Райнға дейінгі ескі жолдар Вейлербахта қиылысып, Палатинат сайлауының кеден станциясын құруына себеп болды.

Француз және Бавария әкімшіліктері

1794 жылы Француз революциясының әскерлері Рейннің сол жағалауын басып алды. 1798 жылдан 1814 жылға дейін Вейлербах және оның айналасындағы аймақ Монт-Тоннер департаментіндегі Кайзерслаутерн кантонына қарасты. Осы француз әкімшілігі кезінде Вейлербах 751 адам тұратын Вейлербах қаласынан өзге, көршілес Ерфенбах (298 тұрғын), Эрзенхаузен (386), Роденбах (322), Сигельбах (293) және Стокборн (63) қауымдастықтарын қамтитын мэрия болып құрылды. Вена конгресі мен Бавария және Австрия арасындағы Мюнхен шартының (1816) талаптарына сәйкес, Пфальц 1816 жылы Бавария Корольдігіне өткізілді. Бавария басқаруында Вейлербах Кайзерслаутерн кантонында қалды, ол 1862 жылы Рейн округіндегі Кайзерслаутерн жер комиссариаты болып қайта аталды. 1837 жылы Вейлербахта 1286 тұрғын болды, олардың 525-і католик, 746-сы протестант, ал 15-і меннонит дінін ұстанды. LRMC 1953 жылдан бері қызмет етеді; Ескірген құрылысты күтіп ұстау қиындықтарын ескере отырып, шенеуніктер LRMC-ді жаңа нысанмен алмастыруды ұсынды. 2014 жылдың қазанында құрылыс жұмыстары басталды, жоспарланған аяқталу мерзімі 2020 жылдың жазы.

Дау

2008 жылы Қорғаныс министрлігі Конгресс қаржылық қолдау көрсеткен жағдайда, қолданыстағы аурухананы кеңейту және жаңарту үшін 400 миллион доллар бекітті. 2010 жылы бұл ұсыныс Ландштульден Вейлербахқа толық ауыстыру және көшіруге өзгертілді, бұл үшін қаражат 1,2 миллиард долларға дейін ұлғайды (АҚШ доллары). Ирак пен Ауғанстандағы соғыстарды заңсыз деп санайтын және Германиядағы АҚШ әскери присутствиесінің жалғасуына қарсы болатын кейбір немістер медициналық мекемелерге жасалған маңызды қаржылық инвестицияны ұзақ мерзімді оккупация ниетінің белгісі деп есептейді. Сондай-ақ, жер асты суларының ластану қаупі де айтылды. Аурухананың Ландштульден көшірілуі Ландштуль экономикасына зиян келтіруі мүмкін деген алаңдаушылық тудырды. Алайда, басқа пікір бойынша, жаңа аурухана жергілікті экономикаға пайдалы болады; ол құрылыс индустриясын дамытып, ұзақ мерзімде бір миллиард долларға дейін (АҚШ доллары) инвестиция тартуға мүмкіндік береді.

Көлік

Жергілікті қоғамдық көлік Verkehrsverbund Rhein Neckar (VRN) қоғамдық көлік желісіне біріктірілген. Автобустар Вейлербахты Кайзерслаутерн және Рамштайн-Мисенбахқа қосып тұрады. Вейлербах муниципалитеті А6 автобанымен (қосылысы: Кайзерслаутерн Батыс) байланысты. 1914 жылдан 1972 жылға дейін Вейлербах Bachbahn деп аталатын жергілікті теміржол жүйесі арқылы теміржол желісіне қосылған, ол Лампертсмюле-Оттербах станциясынан Вейлербахқа және 1920 жылдан бастап Рейхенбах-Штегенге дейін созылды. Станция Вейлербахтың орталығында орналасқан, қабылдау ғимараты және қарсы бетінде 68,3 метрлік пандус болған. Платформаның ұзындығы 150 метрді құрады. 1950 жылдары пандус аумағында 205 метрлік жүк тиеу жолы болды. Станция ғимараты мен платформаның батысында 60 метрлік қосымша жол болды. Басқа нәрселермен қатар, сойылатын мал станцияда тиеліп, пойызбен Кайзерслаутерн Вестбанхофтағы қасапханаға тасымалданды. 1980 жылдары Вейлербах ресми түрде тек байланыс нүктесі ретінде танылды. Сол кезде рельс жүйелері локомотивтерді қайта бұруға мүмкіндік бермеді, сондықтан пойыздар осы процедура үшін Рейхенбахқа баруға мәжбүр болды, тіпті онда жүк тасымалы тоқтаған болса да. Тек 1980 жылдардың соңында ғана Вейлербахта тиісті стрелка орнатылды, бұл маршруттың артқы бөлігін пайдаланудан шығаруға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, жүк көлемі уақытша өскендіктен, станция астық тиеуге арналған жаңа құрылғыны алды. Толық тоқтатылғанға дейін Вейлербах Лаутеркенге қайта оралатын бағыттағы пойызбен қызмет көрсетілді.