Ермольд Нігер: Франк ақыны және сарай өміріне оралу жолы
Ermoldus Nigellus
Эрмольд Нигер – IX ғасырдағы ақын, Пипин Аквитанский сарайында өмір сүрген. «Людовик императорға арналған жырлары» тарихи мәнге ие, өмірбаяны поэзиясында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ермольд Нигельс, немесе Нигер (аудармасы: Ермольд Қара, немесе Ермольд) – Франк императоры Людовик I-нің ұлы, Аквитаниялық Пиппиннің сарайында өмір сүрген және 824 жылы Бретаньға жасаған жорығына қатысқан ақын. Ермольд мәдениетті адам болды және латын ақындары туралы білімі бар еді, ал оның "In honorem Hludovici imperatoris" ("Император Людовиктің құрметіне") атты поэмасы тарихи құндылыққа ие. Ол төрт кітаптан тұрады және Людовиктің 781 жылдан 826 жылға дейінгі өмірі мен ерліктері туралы баяндайды. Ол сонымен қатар Овидий үлгісінде Пиппинге арналған екі өлең де жазды.
Ermoldus Nigellus, or Niger—translated Ermold the Black, or Ermoald , was a poet who lived at the court of Pippin of Aquitaine, son of Frankish Emperor Louis I, and accompanied him on a campaign into Brittany in 824. Ermoldus was a cultured man with a knowledge of the Latin poets, and his poem, In honorem Hludovici imperatoris ("In honour of Emperor Louis"), has some historical value. It consists of four books and deals with the life and exploits of Louis from 781 to 826. He also wrote two poems in imitation of Ovid, which were addressed to Pippin.
Өмірбаян
Нигельдің өмірі туралы оның өлеңдерінде өзі жазғандарынан басқа көбінесе ештеңе белгілі емес. Көптеген ғалымдар оның монах немесе христиан дін қызметкері болғанын болжаса да, оның өзінен басқа оны растайтын дәлел болмағандықтан, оның монах екенін дәлелдеу мүмкін емес. Сондықтан, Нигель туралы жаңағы зерттеулер оның монахтығын нақты айтудан ауытқуда. Нигель туралы тағы бір мәлімдеме – 820 жылдары ол Пиппин мен Луиге қарсы жасаған белгісіз қылмысы үшін жер аударылған. Оның поэзиялық туындылары Луи мен Пиппинге жасаған қылмыстары үшін оларды жұбаттыру мақсатымен, сонымен қатар Аквитаниядағы сотқа қайта оралуға дайын екенін көрсету үшін жазылған.
Very little is known about Nigellus' life aside from what he writes about himself in his poetry. Although many scholars have thought that he was a monk or member of the Christian clergy, since we only have his own works as evidence about him, this affiliation as a monk cannot be proven. More recent scholarship on Nigellus, therefore, leans away from asserting his vocation as a monk. The only other known fact about Nigellus is that some time in the 820s he was sent into exile for an undisclosed offence against Pippin and Louis. His poetic works were meant to appease Louis and Pippin for his crimes against them but were also meant to be used as proof that he was ready to be reinstated at court in Aquitaine.
Карьерасы мен жеке басы
Нигелдің қай жерлік екенін білмесек те, оның Эрмольдус деген аты герман тілінен шыққан, ал латын тілінде "кішкентай қара" деген мағынаны білдіретін Нигел деген лақап аты "бойы аласа, қара шашты немесе қара терілі" болған деген жорамал бар. Көптеген ғалымдар Нигелдің Аквитанияға қайту үшін жер аударылудан шақырылуын қатты қалағаны себепті, ол шын мәнінде Аквитаниялық болған деп есептейді, бірақ бұл тек болжау. Шындығында, ол император Луи Исакимен арнаған өлеңінде Аквитанияны сипаттаудан жаңылды, оқырмандарға "Аквитанияға барып" өз көздерімен көруді ұсынды. Бұл кейбір зерттеушілердің пікірінше, ол Аквитаниядан емес, король Пиппиннің сарайындағы өмірге оралуға қызығушылық танытқан. Осы өлеңінде Нигел өзінің король Пиппиннің сарайының "ажырамас бөлігі" болғанын айтады, сондай-ақ король Пиппин Нигелдің серігі мен поэзиясын бағалағанын жеткізеді. Осыдан Нигелдің король Луиге жазған хатындағы басты ниеті туған жері Аквитанияға емес, сарайдағы өмірдің қызығы мен мәніне оралу болған сияқты көрінеді. Көптеген бұрынғы ғалымдар Нигелді монах деп ойлаған, себебі ол оқи және жаза білген, бірақ бұл да тек білімді болжам ғана. Флейнер Нигелді сол дәуірдегі басқа да тұлғалармен, әсіресе 834 жылы Луи Пиппиннің сарайына барған Гермольдус есімді аббатпен, сондай-ақ Пиппин сарайындағы Гермольдус есімді кеңсе қызметкерімен шатастыру мүмкін екенін түсіндіреді. Ол аббат болуы мүмкін, өйткені олар әскери міндеттерді орындауға тиіс болған, бірақ оның "сарай әдебиетінің" (әскери жетекшілер, елшілер және ұстаздар ретінде сарайда қызмет еткен білімді адамдар) құрамында болуы ықтимал.
Although we do not know where Nigellus was from, the name Ermoldus is Germanic and his moniker, Nigellus (which means "Little black" in Latin), suggests that he was either "short in stature, dark haired or with a dark complexion". Many scholars assume that because Nigellus was so passionate about being recalled from exile to return specifically to Aquitaine, that he was in fact Aquitainian but this is speculation. In fact, in his poem to Emperor Louis the Pious he actually avoids describing much of Aquitaine saying that readers should "go to Aquitaine" and see it for themselves. This has led some to suggest that he wasn't actually from Aquitaine but was simply interested in returning to courtly life at King Pippin's side. In this same poem Nigellus notes that he was an "integral part" of King Pippin's court and also says that King Pippin appreciated Nigellus' company as well as his poetics. From this it seems likely that in reality Nigellus' main desire when writing to King Louis was more about returning to the excitement and importance of court life more than returning to his homeland of Aquitaine. Many earlier scholars believed Nigellus was a monk because he was able to read and write, but once again this is just an educated assumption. Fleiner explains that Nigellus could have been misidentified with many other figures from the same time period, especially an abbot named Hermoldus who Louis went to Pippin's court in 834, as well as a chancellor at Pippin's court named Hermoldus. He could have been an abbot as they were expected to do military service but it seems more likely that he was part of the "court literati" (educated men who served in court as military leaders, envoys and teachers).
Жер аудару
Бізге белгілі болғандай, Ермольд Нигель 824 жылы Бретаньде әскери науқанда болды және 826 мен 828 жылдар аралығында, елден қуылғанда In Honorem Hludowici атты шығармасын жазды, сондықтан оның осы жылдар аралығында елден қуылғаны жиі болжанады. Нигель өзінің қуғынға ұшырауының себебін ешқашан түсіндірмеген, бірақ "өз кінәсінен" "нашар амалдар" жасағанын мойындады. Ермольд оның қылмысы ауыр болмағанын, бірақ патша сарайындағы дұрыс емес адамдармен, мүмкін император Луидің бүлікші ұлдарымен байланыс жасағанын мойындайды. Луиге қатысты осы нашар амалдарды жасағаннан кейін ол Страсбургтегі Әулие Мария шіркеуіне жер аударылды. Жалпы, оның қуғынға ұшырауының себебі ғалымдар үшін әлі де шешілмеген мәселе болып қала береді, себебі Ермольд Нигельге қатысты оның өзінің еңбектерінен басқа ешқандай бастапқы дереккөздер жоқ.
Since we know Ermoldus Nigellus campaigned in Brittany in 824 and wrote In Honorem Hludowici between 826 and 828 during his exile, it is often assumed that he was sent into exile between these years. Nigellus never explains the reason for his exile but admits that he committed "foul deeds of [his] own fault". Ermoldus admits that his crime was not serious but rather he was guilty of associating himself with the wrong group of people at court, perhaps people associated with Emperor Louis' rebellious sons. After he committed said foul deeds towards Louis, he was sent to exile at the church of St. Mary in Strasbourg. Overall the reason for his exile remains an unresolved mystery to scholars since we do not have any other primary sources that refer to Ermoldus Nigellus except what is written in his own works.
Сотқа қайта оралу
Ермольдустың оқиғасының соңы толыққанды белгісіз, ол қайтадан сарайға оралуы мүмкін еді, бірақ оны растайтын нақты дәлелдер аз. Ермольдтың сарайға оралуына қатысты жалғыз болжам – Пиппиннің 830-жылдардың ортасында жарияланған үш құжатында оның Пиппиннің хатшыларының бірі болуы мүмкін деген нұсқа. Ол бұл хаттарды Овидий үлгісінде жазды, соның арқасында "меценаттық пен қолдаумен" байланысты "алғашқы Каролинг сарайларының әдеби ортасын" қайта жасауға тырысты. Осы тәсіл оның сарайға қайта оралу туралы өтінішін құлықты етуге көмектескен болар.
The ending of Ermoldus' story is ultimately unknown, he could have been reinstated at court but we have little evidence to conclude that. The only suggestion of Ermoldus' return to court is the possibility that he could have been one of Pippin's chancellors (Hermoldus) as documented in three of Pippin's charters issued in the mid 830s. He wrote these letters in a style that imitates Ovid and therefore attempts to reproduce the "literary atmosphere of early Carolingian courts" that was associated with "patronage and favour". This approach would have helped to dignify his plea for recall at court.
Басқа жұмыстар
Ғалымдар бұл үш әдеби шығарма Ермольдтың жазған жалғыз туындылары емес деп есептейді, себебі ол өзінің еңбектерінде 824 жылы Бретань жорығы кезінде патша Пиппинге өлеңдерімен көңіл көтеріп тұрғанын айтады, сондай-ақ ол өте шебер жазушы болған сияқты. Айынықса, осы шығармалардың ешқайсысы бүгінгі күнге жеткен жоқ. Кейбір ғалымдар Нигельдің Аквитаниялық Вальтер туралы «Валтарий» атты өлеңнің авторы екенін айтады, себебі оның мен «In honorem Hludowici» арасында ортақ белгілер бар. Бірақ Годман сияқты басқа ғалымдар Ермольдтың «Валтарийді» жазбағанына сенімді, өйткені оның поэзиялық стилі Эрмольдтың Пиппин мен Луиге арнаған одаларынан төмен деңгейде.
Scholars assume that these three pieces of literature were not the only pieces that Ermoldus wrote as he does mention in his works that he often amused King Pippin with his poetry during the Breton campaign in 824 and he also seems to be a very skilled writer. Unfortunately, none of these works survive today. Some scholars have argued Nigellus' authorship of a poem about Walter of Aquitaine, Waltharius, as there are similarities between it and In honorem Hludowici. But other scholars like Godman remain firm in their belief that Ermoldus did not write Waltharius as its poetic style is poorer than Ermoldus' is in his odes to Pippin and Louis.