Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13 ғасырдағы ағылшын епископы Уолтер де Кантилупа (1266 жылы қайтыс болды) — орта ғасырлық Вустер епискобы.
13th century English bishop
Walter de Cantilupe (died 1266) was a medieval Bishop of Worcester.
Ерте өмір және мансап
Кантилупа патшаға адал қызмет ету арқылы биікке көтерілген отбасыдан шыққан. Оның әкесі, Вильгельм I де Кантилупа, және үлкен ағасы Вильгельм II де Кантилупаны Роджер Вендоверлік Англия королі Джонның жаман кеңесшілері деп атады, көбінесе олардың танылмаған билеушісіне тұрақты түрде адал болғандары үшін ғана. Кантилуп бастапқыда әкесінің жолын қуды, қазына қызметіне кіріп, Генрих III-нің алғашқы жылдарында саяхатшы сот судьясы болып жұмыс істеді. Ол 1237 жылдың 4 сәуірінде диакконға, ал 1237 жылдың 18 сәуірінде дін қызметкеріне орналастырылды.
Cantilupe came from a family that had risen by devoted service to the crown. His father, William I de Cantilupe, and his elder brother William II de Cantilupe were named by Roger of Wendover among the evil counsellors of King John of England, apparently for no better reason than that they were consistently loyal to an unpopular master. Cantilupe at first followed in his father's footsteps, entering the service of the Exchequer and acting as an itinerant Justice in the early years of Henry III. He was ordained a deacon on 4 April 1237 and a priest on 18 April 1237.
Епископ
Епископ ретінде Кантилупа шіркеу реформасының жақтастарымен өзін байланыстырды, оған сол кезде Эдмунд Рич және Роберт Гроссетест жетекшілік етті. Өзінің басшылары сияқты, ол да паптық институттің құдайдан келгендігіне сенімі мен папа Григорий IX және папа Иннокентий IV ағылшын шіркеуімен қарым-қатынаста ұстанған саясатын инстинктивті түрде айыптауы арасында қатты күресті. Басында патша сарайының сүйіктісі болған Кантилупа, соңында сол кездегі жамандықтар патша мен паптың принципсіз одағынан туындады деген қорытындыға келді. 1240 жылы Кантилупа маңызды Вустер синодын өткізді, онда шіркеу үшін көптеген реформалар ұсынылды. Кантилупа папаның қаржы талаптарына қарсы шығып, 1253 жылы Гроссетест қайтыс болғаннан кейін ұлттық дін қызметкерлерінің басты өкілі атанды. 1258 жылы Оксфордтағы парламентте ол халықтық партия тарапынан олардың өкілі ретінде сайланды және әкімшілікті реформалауға кіріскен жиырма төрт адамнан тұратын комиссияға мүше болды. Сол кезден бастап азамат соғысы бастағанға дейін ол барондық партия кеңестерінде белгілі бір мәртебеге ие болды. Соғыс кезінде ол Лестердің 6-шы графы Саймон де Монфорттың жағына шықты және оның жүрегі жақын туысы Томас де Кантилупа, сол кезде Оксфорд университетінің канцлері болғандықтан, университетті халықтық тарапқа тартты. Кантилупа Льюес шайқасына қатысып, Монфортиандар патша әскерімен шайқасқа түсер алдында оларға бата берді; ол Евшем шайқасының соңғы жеңілісі мен жеңілісіне дейінгі түнде де Монфортты қабылдады. Монфорт билігі кезінде Кантилупа тек аралық билік етуші рөлде көрінді; әкімшілікті бақылаған сайлаушылардың үштігінде дін қызметкерлерін Чичестер епискобы ұсынды.
As bishop, Cantilupe identified himself with the party of ecclesiastical reform, which was then led by Edmund Rich and Robert Grosseteste. Like his leaders he was sorely divided between his theoretical belief in the papacy as a divine institution and his instinctive condemnation of the policy which Pope Gregory IX and Pope Innocent IV pursued in their dealings with the English church. At first a court favorite, Cantilupe came at length to the belief that the evils of the time arose from the unprincipled alliance of crown and papacy. In 1240 Cantilupe conducted the significant Synod of Worcester, advancing many reforms for the church. Cantilupe raised his voice against papal demands for money, and after the death of Grosseteste in 1253 was the chief spokesman of the nationalist clergy. At the parliament of Oxford in 1258 he was elected by the popular party as one of their representatives on the committee of twenty four which undertook to reform the administration; from that time until the outbreak of civil war he was a man of mark in the councils of the baronial party. During the war he sided with Simon de Montfort, 6th Earl of Leicester and, through his nephew, Thomas de Cantilupe, who was then Chancellor of Oxford University, brought over the university to the popular side. Cantilupe was present at the Battle of Lewes and blessed the Montfortians before they joined battle with the army of the king; he entertained de Montfort on the night before the final rout and defeat of the Battle of Evesham. During Montfort's rule Cantilupe appeared only as a mediating influence; in the triumvirate of electors who controlled the administration, the clergy were represented by the Bishop of Chichester.
Өлім және мұра
Кантилупа 1266 жылдың 12 ақпанында қайтыс болды. Ол барлық тараптардан құрмет көрді және Гроссетестен кем жақтары көп болса да, оның мінез-құлқы шабыттандырған сый-құрметке лайық. Ол замандастарының арасында жеке мүддесін ойламайтын санаулы конституционалистердің бірі.
Cantilupe died on 12 February 1266. He was respected by all parties, and, though far inferior in versatility and force of will to Grosseteste, fully merits the admiration which his moral character inspired. He is one of the few constitutionalists of his day whom it is impossible to accuse of interested motives.