Эмилио Ведова: Итальян суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Emilio Vedova
Эмилио Ведова (1919-2006) – италиялық суретші, Arte Informale ағымының өкілі. Венецияда туған, өнердегі ең маңызды тұлғалардың бірі. Суретшінің өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1919–2006)
Italian painter (1919–2006)
Эмилио Ведова (9 тамыз 1919 – 25 қазан 2006) – қазіргі заманғы итальян суретшісі. Ол Италияның көркемдік өнерінен шыққан ең маңызды суретшілердің бірі саналады.
Emilio Vedova (9 August 1919 – 25 October 2006) was a modern Italian painter. He is considered one of the most important artists to emerge from Italy's artistic scene, Arte Informale.
Ерте өмір
Ведова Венецияда жұмысшы отбасында дүниеге келді. Оның шеберлік тамырлары үй суретшісі болған әкесінен бастау алды. Ол жеті баланың үшіншісі еді. Эмилио ерте жасынан бастап жұмыс істеді, көбінесе фабрикада. Кейін ол фотостудияда және реставрация шеберханасында жұмысқа орналасты.
Vedova was born in Venice into a working class family. His artisan roots came from his house painting father. He was the third child out of seven. Emilio began working at a young age, primarily in a factory. Later he got a job in a photography and restoration studio.
Мансап
Ол негізінен өзін-өзі оқытқан суретші еді, бірақ бірнеше кешкі сабақтарға қатысқан. Екпрессионизмдегі алғашқы қалыптасу тәжірибесінен кейін, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Corrente" (1942–1943) тобына қосылды, онда Ренато Гуттузо және Ренато Биролли сияқты басқа суретшілер де болды. Ол өзінің әсерлерін суреттерінде бейнеледі. Осы кезеңде ол итальян қарсылық қозғалысына да қатысты. Ведова соғыстың соңына қарай Венецияға оралып, Еуропа авангардымен байланысқан соғыстан кейінгі итальян өнерінің дамуында маңызды рөл атқарды. Оның туындылары көбірек абстрактілі болды. Геометриялық пішіндер мен түстер палитрасы арқылы ол сол кездегі алалауды бейнеледі. 1946 жылы ол "Герникадан әрі" манифестіне қол қойды, онда болашақта танымал болатын бірнеше итальян суретшілері болды. 1947 жылы Ведова Fronte Nuovo delle Arti ұйымын құрды. 1951 жылы Ведова АҚШ-та, Нью-Йорктегі Кэтрин Вивиано галереясында өзінің алғашқы жеке көрмесін ұйымдастырды. Осы көрмеде Пегги Гуггенхайм сияқты белгілі коллекционерлердің назарына ілікті. 1952 жылы ол сыншы Лионелло Вентури ұйымдастырған, Венеция биенналесінде көрсетілген ықпалды және авангардтық Gruppo degli Otto (Афро, Биролли, Корпора, Сантомасо, Морлотти, Ведова, Морени және Туркато) тобының мүшесі болды. Бұл көрменің Arte Informale деп танылған өнер қозғалысын бастағаны мәлім. Оның жұмысы Arte Povera тобына елеулі әсер етті. Кейіннен ол композитор Луиджи Нономен жемісті ынтымақтастық орнатып, 1960 жылғы "Intolleranza" операсы үшін декорациялар мен костюмдер жасады. 1984 жылы ол Нононың "La Fenice" операсындағы "Prometeo" операсы үшін ерекше жарықтандыруды жасады. Ноно өзінің алғашқы магниттік таспаға жазылған туындысын – "Omaggio a Vedova" (1960) – Ведоваға арнады. Ведованың туындылары Римдегі Galleria Nazionale d'Arte Moderna және Венециядағы Пегги Гуггенхайм Жинағы сияқты галереялар мен музейлерде көптеген көрмелерде көрсетілді. Оның жұмысы аукциондарда жоғары сұранысқа ие болды. Ведова өмірінің көп бөлігін Венецияда өткізіп, Accademia di Belle Arti-де оқытумен айналысты.
He was primarily a self taught artist aside from a few night classes. After an initial formative experience within Expressionism, he joined the group "Corrente" (1942–1943), during the second world war, which included other artists such as Renato Guttuso and Renato Birolli. He recorded his experience in his drawings. During this time he also participated in the Italian resistance movement. Vedova returned to Venice towards the end of the war and played a key role in the post war Italian art movement, which was connecting to the European avant garde. His work became much more abstract. His images represented the apprehension of the time, with his geometric shapes and color palette. In 1946 he co signed the manifesto "Beyond Guernica" which included several Italian artists who were to become famous. In 1947 Vedova founded Fronte Nuovo delle Arti. In 1951, Vedova exhibited his first solo show in the United States at the Catherine Viviano Gallery located in New York. This show was where he began to attract big name collectors, such as Peggy Guggenheim. In 1952 he became a member of the influential and more avant garde Gruppo degli Otto (Afro, Birolli, Corpora, Santomaso, Morlotti, Vedova, Moreni, and Turcato), organized by the critic Lionello Venturi, which exhibited at the Venice Biennial. This show is known to have begun the art movement recognized as Arte Informale. His work exerted a significant influence on the Arte Povera group. He later established a fruitful cooperation with composer Luigi Nono, designing sets and costumes for the opera Intolleranza 1960. In 1984 he designed a highly original light setting for Nono's opera Prometeo at La Fenice. Nono dedicated his first work for magnetic tape Omaggio a Vedova (1960) to Vedova. Vedova had a number of gallery and museum exhibitions, at places like the Galleria Nazionale d'Arte Moderna in Rome and the Peggy Guggenheim Collection in Venice. His work has proven to be very successful in auctions. Vedova spent most of his life in Venice, where he taught at the Accademia di Belle Arti.
Марапаттар
Ведованың өнерге арнаған еңбектері марапаттармен және жеке көрмелермен мойындалды. 1951 жылы алғашқы Сан-Паулу биенналесінде ол жас суретшілерге арналған жүлдеге ие болды. 1956 жылы Гуггенхайм халықаралық сыйлығын жеңіп алды. 1960 жылы Венеция биенналесінде ол сурет өнері саласындағы Гран-приді алды.
Vedova's offerings to art were acknowledged through awards and solo shows. In 1951 at the first São Paulo Biennial, he was awarded the prize for young painters. In 1956 he won a Guggenheim International award. In 1960 at the Venice Biennale, he received the Grand Prize for painting.