Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артуро Розенблует Стернс (2 қазан 1900 – 20 қыркүйек 1970) – кибернетиканың негізін қалаушылардың бірі ретінде белгілі мексикалық зерттеуші, дәрігер және физиолог.
Arturo Rosenblueth Stearns (October 2, 1900 – September 20, 1970) was a Mexican researcher, physician and physiologist, who is known as one of the pioneers of cybernetics.
Өмірбаян
Розенблует 1900 жылы Чиуауа штатының Сиудад-Герреро қаласында дүниеге келген. Ол оқуын Мехико қаласында бастады, содан кейін Берлин мен Парижге барып, медицина ғылымының докторы дәрежесін алды. 1927 жылы Мексикаға оралғаннан кейін физиологияны оқытумен және зерттеулермен айналысты. 1930 жылы Гуггенхайм стипендиясын алып, Уолтер Кэннон басқарған физиология кафедрасында жұмыс істеу үшін Гарвард университетіне көшті. Кэннонмен бірге гомеостаздың химиялық реттелуін зерттеді. Розенблует кибернетиканың негізін қалаушылар Кэннон мен Норберт Винермен бірлесіп ғылыми еңбектер жазды. Ол 1943 жылы Винер мен Джулиан Бигелоудың бірлесіп жазған және «Ғылым философиясы» журналында жарияланған «Мінез-құлық, мақсат және телеология» атты мақаланың жетекші авторы болды. Розенблует Мейси конференцияларындағы маңызды топтың ықпалды мүшесі еді. 1944 жылы Розенблует Мексиканың Ұлттық автономиялық университетінде физиология профессоры болды. Кейін ол Ұлттық кардиология институтының физиология зертханасының меңгерушісі, физиология кафедрасының меңгерушісі болды және 1961 жылы Ұлттық политехникалық институтының Ғылыми зерттеулер және озық білім беру орталығының (Cinvestav) директоры қызметін атқарды. 1947 және 1949 жылдар аралығында, сондай-ақ 1951 және 1952 жылдар аралығында Рокфеллер қорының гранттарын пайдалана отырып, Гарвардқа қайта оралып, Винермен бірлескен жұмыстарын жалғастырды. Артуро Розенблует 1970 жылдың 20 қыркүйегінде Мексика қаласында дүниеден өтті.
Rosenblueth was born in 1900 in Ciudad Guerrero, Chihuahua. He began his studies in Mexico City, then traveled to Berlin and Paris where he obtained his medical degree. Returning to Mexico City in 1927, he engaged in teaching and research in physiology. In 1930, he obtained a Guggenheim Scholarship and moved to Harvard University, to work in the department of Physiology, then directed by Walter Cannon. With Cannon he explored the chemical mediation of homeostasis. Rosenblueth cowrote research papers with both Cannon and Norbert Wiener, pioneers of cybernetics. Notably he was the lead author for the 1943 article 'Behavior, Purpose and Teleology' that was co written by Wiener and Julian Bigelow and which was published in Philosophy of Science. Rosenblueth was an influential member of the core group at the Macy Conferences. In 1944, Rosenblueth became professor of physiology at the National Autonomous University of Mexico. Eventually he became head of the Physiology Laboratory of the National Institute of Cardiology, head of the Physiology Department and, in 1961, director of the Center for Scientific Research and Advanced Studies (Cinvestav) at the National Polytechnic Institute. Between 1947 and 1949, and again between 1951 and 1952, using grants from the Rockefeller Foundation, he returned to Harvard to further collaborate with Wiener. Arturo Rosenblueth died on September 20, 1970, in Mexico City.
Жұмыс
1930 жылдан бастап Розенблует Кэннонмен бірге жүйке элементтері арасындағы химиялық беріліс мәселелері бойынша жұмыс істеді. 1931-1945 жылдар аралығында ол бірнеше маманмен жұмыс істеді, олардың ішінде Каннон, дель Позо, Х. Г. Шварц және Норберт Винер болды. Винер мен Джулиан Бигелоумен бірге ол "Мінез-құлық, мақсат және телеология" атты еңбегін жазды, ол Винердің айтуынша, кибернетика ғылымының негізін қалады. 1943 жылғы "Мінез-құлық, мақсат және телеология" кібернетикалық жіктемесінде мақсат – мінез-құлықтың бір түрі. Мінез-құлық белсенді немесе пассивті болады, ал белсенді мінез-құлық мақсатты немесе кездейсоқ болуы мүмкін. Белсенді мақсатты мінез-құлық кері байланыс арқылы телеологиялық немесе телеологиялық емес болып бөлінеді. Жағымсыз кері байланыс оң нәтижеге жету үшін маңызды. Мақсатты телеологиялық кері байланыс болжамдық мінез-құлықты басқаруға көмектеседі. Телеология кері байланыспен бақыланатын мақсатқа ие. Розенблуеттің жіктеу жүйесі сынға ұшырады және мінез-құлық пен мақсатқа жетуді растау үшін мақсатты мінез-құлықты сырттан байқау қажеттігі анықталды. Бақыланатын және бақылаушы жүйелердің мақсаты тиісінше жүйенің субъективті автономиясы және объективті бақылауымен ажыратылады. Ол жүйке импульстарының берілісі, нейромышекеттік беріліс, синапстық беріліс, жүректегі импульстардың таралуы, қан айналымын бақылау және ми қабығының физиологиясы салаларына өзін арнады. Дегенмен, ол математика және тіпті музыкологиядан да бірнеше курстар оқыды.
Since the 1930s Rosenblueth worked with Cannon on issues related to Chemical transmission among nervous elements. Between 1931 and 1945 he worked with several specialists, among them Cannon, del Pozo, H. G. Schwartz, and Norbert Wiener. With Wiener and Julian Bigelow he wrote "Behavior, Purpose and Teleology", which, according to Wiener himself, set the bases for the new science of Cybernetics. In his 1943 cybernetic classification "Behavior, Purpose and Teleology", purpose is a behavior subclass. Behavior is active or passive and active behavior is purposeful or random. Active purposeful behavior is then either feedback teleological on non teleological. Negative feedback is important to guide the positive goal route. Purposeful teleological feedback helps guide the predictive behavior orders. Teleology has a feedback controlled purpose. Rosenblueth's classification system was criticized and the need for external observability of purposeful behavior was established to validate the behavior and goal attainment. The purpose of observing and observed systems is respectively distinguished by the system's subjective autonomy and objective control. He devoted himself to the fields of nervous impulse transmissions, neuromuscular transmission, synaptic transmission, the propagation of impulses in the heart, the control of blood circulation, and the physiology of the brain cortex. However, he also taught several courses in mathematics and even musicology.