Кіріспе

Шіркеуде қауым ыдыстарын жууға арналған, алқаптың жанында немесе киім бөлмесінде орналасқан терең емес бассейн – пильза. Сакрарий – бұл су ағызу тесігі. Лютерандар мен англикандықтар мұндай бассейнды пильза деп атайды. Құнды немесе қасиетті заттар, мүмкіндігі болғанда, жерге қайтарылады. Кейде олар діни қағидаларда қолданылатын материалдарды және литургиялық тазарудан алынған суды жою үшін пайдаланылады. Олар католик, англикан және лютеран шіркеулерінде, сондай-ақ Шығыс православие шіркеулерінде кездеседі.

Тарих

Писцина – латын сөзі, бастапқыда балық тоғандарын білдірген, кейіннен шомылуға арналған табиғи немесе жасалған бассейндерді, сондай-ақ су резервуарларын атау үшін қолданылған. Діни тұрғыда бұл термин, жуындыру рәсіміне, киелі орынға және кейде басқа да діни сакраменттерге арналған ыдысқа қатысты қолданылды. Олар бастапқыда крещение тағына байланысты аталған. Piscinae бастапқыда қарапайым тостағандар немесе кішкентай бассейндер болып көрінеді, олар тесілген тіреулермен бекітіліп, қабырғаға жақын орналастырылған, кейіннен қабырғаға ойылып, ниша баспен жабылған, олар көбінесе амбондар ретінде қолданылатын сөрелерді қамтиды. Англияда 13 ғасырға дейін олар сирек кездесетін, содан кейін әрбір алтарьда дерлік кездесе бастады. Олар көбінесе екі нишалы түрде жасалған, аркалы бас арасында тік бұрышпен, көбінесе күрделі өрнектермен толтырылған. Канондарда белгіленгендей, "қасиетті нысандарды лақтыған, алып кеткен немесе оларды құдайға қарсы мақсатта сақтаған адам, Апостолдық таққа ғана тиесілі болатын автоматикалық айырылуға (latae sententiae excommunication) ұшырайды; дін қызметкері, сонымен қатар, дін қызметінен шеттетілгенін қоспағанда, басқа жазаға да тартылуы мүмкін". Бұл қасиетті нысандарға қасақана, ерікті және ауыр түрде құрметсіздік танытқан кез келген әрекетке қатысты. Сондықтан, осы нормаларға қайшы әрекет еткен, мысалы, қасиетті нысандарды сакрариумға немесе лайықсыз жерге немесе жерге тастаған кез келген адам белгіленген жазаға тартылады. Жазалардың қолданылуы үшін қолданыстағы Канондық құқық кодексінде белгіленген нақты шарттар орындалуы тиіс.

Шығыс христиандығы

Шығыс православие және Шығыс католик шіркеулерінде бассейн талассидион деп аталады және диаконикте (сакристияда) орналасқан. Талассидион – жер астындағы құрметті орынға құйылатын, қасиетті заттарды жуу үшін қолданылатын су сияқты сұйықтықтарды құюға арналған және дін қызметкерлері Құдайлық литургияға қызмет ету алдында қолдарын жууға болатын раковина. Православиеде қасиетті құпиялар (қасиеттелген элементтер) ешқашан талассидионға құйылмайды, оларды әрқашан диакон немесе дін қызметкері қабылдауы тиіс. Кейбір көне шіркеулерде талассидион қасиетті үстелдің (алтастың) астына орналастырылған, бірақ қазір ол көбінесе диаконикте орналасқан. Бұрын, монах немесе монахша тоңзурға дейін, олардың діни киімі талассидионға қойылатын; енді, талассидион қасиетті үстелден бөлінгендіктен, киім қасиетті үстелге қойылады. Монах немесе монахша тоңзур кезінде шашын шашса, ол талассидионға тасталады.