Кіріспе

Педро Гарсия Кабрера (19 тамыз 1905 – 20 наурыз 1981) – испан жазушысы және ақын. Ол 1927 жылғы буынның мүшесі ретінде танылған және Канар аралдарының ең көрнекті ақындарының бірі саналады.

Ерте өмір

Ла Гомера аралындағы Вальеермосо қаласында туған ол жеті жасында отбасымен бірге Севильяға көшіп барды, онда оның әкесі мұғалім болып жұмысқа орналасты. Үш жылдан кейін отбасы Тенерифе аралына көшіп барды. Гарсия Кабрера Ла Лагунадағы Бас және техникалық институтта бакалавр дәрежесін алды және «La voz de Junonia», «Gaceta de Tenerife», «Cartones» (1930 жылы ол бірлесіп құрған) және «Hespérides» сияқты мерзімді басылымдарда өзінің алғашқы өлеңдерін жазды және жариялады. 1928 жылы оның ең маңызды туындыларының бірі – «Líquenes» жарық көрді, онда аралдар мен теңіз тақырыбы көтерілді. Ол басқа жергілікті жазушылармен бірге «Gaceta de Arte» (1932–1936) журналын құруға қатысты, бұл журнал әдебиет пен философиямен, сондай-ақ кино және бейнелеу өнерімен айналысты. Журнал халықаралық оқырмандарға ие болды және оны, сондай-ақ Канар аралдарының басқа жазушыларын материктік Еуропаның зиялыларымен, мысалы, сюрреалистермен байланыстырды. «Transparencias fugadas» 1934 жылы жарық көрді. Оның «Obras Completas» шығармалары 1987 жылы, өмірінен өткен соң жарияланды. Гарсия Кабрера лирикалық поэзиядан бөлек, пьесалар мен саяси мәтіндер де жазды. 1920 жылдары, Екінші испан Республикасы тұсында Гарсия Кабрера Испания Социалистік жұмысшылар партиясының (PSOE) мүшесі ретінде саяси аренада белсенді болды және 1931 жылы Алфонсо XIII Бурбон монархиясын құлатқан Республикалық-социалистік коалицияның өкілі ретінде муниципалитет сайлауына қатысты. Оның саяси қызметі кең ауқымды және қарқынды болды, ол Санта-Крус-де-Тенерифе муниципалитеті мен Тенерифе аралдық үкіметінде PSOE өкілі қызметін атқарды. Сондай-ақ ол «El Socialista» журналының редакторы болды.

Түрмеге қамалдым, қашып шықтым, тағы да түрмеге қамалдым

Испанияда Азамат соғысы басталғанда, ол басқа республикашыл саясаткерлермен бірге 1936 жылғы 18 шілдеде социалистік көзқарастары үшін тұтқындалып, түрме кемесіне қамалды. Оған 30 жылға бас бостандығынан айырылды. 19 тамызда ол тағы 36 адаммен бірге "Viera y Clavijo" кемесімен Испания Сахарасындағы Вилла-Сиснерос лагеріне жіберілді. 1937 жылғы наурыз айында ол қашып, Дакарға жетті. Ол онда жеті ай болды. Ол сол жерде қалай өткізгені және қалай тірі қалғаны белгісіз, бірақ сенегалдық ақын Леопольд Седар Сенгормен кездескені мәлім. Дакардан ол Марсельге барып, пойызбен Испанияға кіріп, Андалусиядағы республикалық майданға қосылып, әскери барлау қызметінде болды. Бір күні, Андухардағы тапсырмадан Жаэнге қайтып келе жатқанда, оның машинасы жарақат алған сарбаздарды тасып алып бара жатқан пойызбен соқтығысты. Оның төрт серігі қаза тауып, Гарсия Кабрераның аяқтары ауыр күйік шалды. Ол Жаэндегі азаматтық ауруханаға жатқызылды. Соғыс аяқталуға бірнеше ай қалғанда, ол тағы да Гранадада тұтқындалды. Ол 1946 жылға дейін түрмеде отырды.

Кейінгі еңбектері

Бостандыққа шыққаннан кейін де ол үйде қамауға алынып, қатаң қадағалауда болды және Санта-Крус-де-Тенерифе қаласында кішігірім бюрократиялық лауазымда жұмыс істеді. Кейінгі жариялымдарына «Día de alondras» (1951), «La esperanza me mantiene» (1959), «Entre cuatro paredes» (1968), «Vuelta à la isla» (1968), «Hora punta del hombre» (1970), «Las islas en que vivo» (1971), «Elegías muertas de hambre» (1975), «Ojos que no ven» (1977) және «Hacia la libertad» (1978) кіреді. 2005 жылдың 10-14 қазанында Ла Лагуна университеті мен Ла Гомера кабильдосының (аралдық әкімдік) қолдауымен Ла Гомерада оның туғанына 100 жыл толуына арналған халықаралық ғылыми конференция өтті.