Кіріспе
"Буллшот Краммонд" пьесасы - британдық "пульп" кейіпкері Булдог Драммондтың пародиялық пьесасы. Пьеса Рональд Э. Хаус пен Диз Уайттың идеясына негізделген, 1974 жылы жазылған және сол жылы алғаш рет Хаус, Уайт, Джон Невилл Эндрюс, Алан Ширман, Брандис Кемп (Леня фон Бруно) және Дерек Каннингэм Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында 1031 Кирни көшесіндегі Палладиум театрында орындады. Кейіннен ол 1983 жылы "Булшот" атты фильмге айналдырылды.
Bullshot Crummond is a parody stage play of the British pulp hero Bulldog Drummond. The play was based on an idea by Ronald E. House and Diz White, was written in 1974 and first performed that year, by House, White, John Neville Andrews, Alan Shearman, Brandis Kemp (Lenya Von Bruno) and Derek Cunningham at the Palladium Theater, 1031 Kearny Street, San Francisco, California. It was later made into a 1983 film, Bullshot.
Қысқаша мазмұны
Пьеса Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі заговор туралы, оның құрамында қарақшы граф Отто фон Бруно мен оның екіжақты туысы Ленья фон Бруно бар. Олар профессор Руперт Фентонды ұрлап, халықаралық алмаз нарығын құрту үшін әрекет жасайды. Оларға қарсы Хью "Буллшот" Краммонд және Розмари Фентон (профессордың қызы) жұмыс істейді. Кейіпкерлер өте стереотипті: Отто - неміс суперзұлым, Ленья - фаталь әйел, Фентон - ақыл-ойы осал профессор, Розмари - іш киімін киіп, есінен танып, жүгіріп жүрген қиындыққа тап болған қыз, Краммонд - өте ақылды және тез ойланатын батыр. Алайда, ойын барысында көптеген жағдайларда әзіл-сықақ пайда болады, өйткені Краммонд өте айқын бір нәрсені байқамай қалады немесе ол жекпе-жекте оңай жеңіледі. Пьесаның көбіне әзіл-сықағы сахнада фильмнің әсерлерін қайта құруға арналған батыл (және қасақана сәтсіз) күш-жігерінен келеді. Мысалы: Шоудың басында фон Брунолар Англияға ұшақпен ұшып барады, содан кейін парашютпен құлайды. Бұл театр пердесі алдында тұрған неміс ұшағының моделімен бейнеленеді, содан кейін екі қуыршақ перде артында сахнаға лақтырылады. Жарық сөнді, бірақ қайтадан жанған кезде, Отто мен Леньяны ойнайтын актерлер сахнада парашютпен жабылып тұр. Сахнада кейіпкерлер мен зұлымдардың арасында "көлік қуу" болады. Ленья мен Отто үлкен машинаның артында тұр және Краммондтың жол бойына еріп келе жатқанын "көрді". Содан кейін тез өзгеріске ұшырап, Розмари мен Краммонд дәл сол кесінділердің артында қалады. Бұл әсер Краммондтың көлігі жардан құлағанға дейін қайталанады. Леньяның Фриц деген құсы бар. Ол актриса қолын қозғағанда қанатын шашатын механикалық құс. Бір кезде Отто Краммондты алдап, профессордың дауысын "өшіреді". Шын мәнінде, профессорды ойнайтын актер аузымен сөйлеседі, ал Отто актері тіл үйіреді. Басқа бір әзіл сюжеттен туындайды, ол таңғажайып кездейсоқтықтарға және күтпеген оқиғаларға негізделген. Мысалы, Краммонд пен Розмари қиын жағдайда кездескенде, олар жабайы хатшы көгершінді ұстап, одан хабар жеткізуге мүмкіндік алады; немесе құпия кісі өлтіруші маңызды хатты ұрлайды, бірақ хатқа шай құйылғандықтан, оның сиясы мата салфеткасына түсті, сондықтан Краммонд оның не айтқанын әлі де білуге болады. Оттоның Краммондты өлтіру үшін жасаған жоспарларына у, тарантуланың шағымы, "Конверс күш өрісі" іске қосқан динамит таяғы және семсермен шайқасу кіреді. Пьесаның құрылымы шын мәнінде үйлесімді сюжетке қарағанда, күлкілі әзіл-оспақтарға сылтау ретінде құрылған. Шоу тек бес актердің орындауы үшін жасалған, олардың бірі жеті кейіпкерді ойнайды: профессор Фентон; Краммондтың досы Алги; қытайлық кісі өлтіруші; жергілікті полиция қызметкері; қонақ үй мейрамханасындағы официант; бір қарулы Шотландия Ярд инспекторы (әрине, ол Отоның жамылған қолбасшыларының бірі); және Кокни алаяғы. Сонымен қатар, Оттоны ойнаған актер жылдам өзгеру сценикасында Чикаголық гангстер Сальваторе Скалиционың рөлін ойнайды, онда ол бірнеше рет Отто мен Сальваторе арасында ауысады.
At the beginning of the show, the Von Brunnos are piloting an airplane to England, then parachute out. This is represented by a model of a German aircraft dangling in front of the theatre curtain, then two dolls being tossed onto the stage from behind the curtain. The lights black out, and when they come back on, the actors playing Otto and Lenya are onstage, covered by parachutes. There is an onstage "car chase" between the heroes and villains. Lenya and Otto stand behind a large cut out of a car and "see" Crummond following them on the road. Then, a quick change takes place, leaving Rosemary and Crummond standing behind exactly the same cutout. This effect repeats itself until Crummond's car plunges over a cliff. Lenya has a pet falcon named Fritz—really a mechanical bird that flaps its wings when the actress moves her arm. At one point, Otto "mimics" the Professor's voice to trick Crummond. In reality, the actor playing the Professor speaks with his mouth hidden from view, and the Otto actor lip synchs. Other humor arises from the plot, which relies on bizarre coincidences and unlikely events. For instance, when Crummond and Rosemary are in a tight spot, they manage to catch a wild carrier pigeon and have it convey a message from them; or a mysterious assassin steals an important letter, but because the letter had tea spilled on it, its ink stained a cloth napkin, so that Crummond can still figure out what it said. Otto's plots to kill Crummond include poison, a tarantula's bite, a stick of dynamite triggered by the "Converse Force Field", and a sword fight. The play is structured more as an excuse for comic gags than as an actually coherent plot. The show is designed to be performed by only five actors, one of whom plays seven characters: Professor Fenton; Crummond's friend Algy; a Chinese assassin; a local police officer; a waiter in a hotel restaurant; a one armed Scotland Yard inspector (who is really one of Otto's henchmen in disguise); and a Cockney crook. In addition, the actor playing Otto plays Salvatore Scalicio, a Chicago gangster, in a quick change scene where he repeatedly switches between Otto and Salvatore.