Кіріспе
Псевдонауылдық креационизм Неокреационизм - креационизмді көпшілік, саясаткерлер, педагогтар және ғылыми қауымдастық жақсы қабылдауы мүмкін терминдермен қайталауды көздейтін псевдонауылдық қозғалыс. Оның мақсаты - өмірдің пайда болуына қатысты пікірталасты діни емес тұрғыдан, Киелі кітапқа сүйенбей қайта қарастыру. Бұл 1987 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Эдвардс пен Агиллардтың арасындағы сотқа қатысты шешімінің негізінде жасалады. Бұл сот сотқа сәйкес креационизм - бұл діни ұғым және оны мемлекеттік мектептердегі оқу бағдарламаларында дұрыс немесе дәл деп қолдау Бірінші түзетудің Құрылыс шартын бұзады. Неокреационизмнің басты талаптарының бірі - табиғаттанушылыққа негізделген, объективті болып көрінетін ортодоксалды ғылым шын мәнінде догматикалық атеистік дін болып табылады. Оның жақтаушылары ғылыми әдіс құбылыстардың кейбір түсіндірмелерін, әсіресе табиғаттан тыс элементтерге нұсқаған кезде, осылайша діни түсінікті ғаламды түсінуге ықпал етуден тиімді түрде алып тастайды деп айтады. Бұл нео-креационистердің "Дарвинизм" деп атауына ашық және жиі жауыз қарсылыққа әкеледі, олар жалпы эволюцияны білдіреді, бірақ олар абиогенез, жұлдыздық эволюция және Үлкен жарылыс теориясы сияқты ұғымдарды қамти алады. Белгілі нео-креационисттік ұйымдарға Discovery Institute және оның Ғылым мен Мәдениет орталығы кіреді. Неокреационистер әлі күнге дейін заңды ғылыми зерттеудің танылған желісін құрған жоқ және тіпті евангелистік христиан колледждерінің көптеген академиктерінің арасында да ғылыми және академиялық заңдылық жоқ. Эвгения С. Скотт және басқа сыншылар неокреационизмді иррационализмнің ең табысты түрі деп санайды. Екінші түрі - кенеттен пайда болу теориясы.
Neo creationism is a pseudoscientific movement which aims to restate creationism in terms more likely to be well received by the public, by policy makers, by educators and by the scientific community. It aims to re frame the debate over the origins of life in non religious terms and without appeals to scripture. This comes in response to the 1987 ruling by the United States Supreme Court in Edwards v. Aguillard that creationism is an inherently religious concept and that advocating it as correct or accurate in public school curricula violates the Establishment Clause of the First Amendment. One of the principal claims of neo creationism propounds that ostensibly objective orthodox science, with a foundation in naturalism, is actually a dogmatically atheistic religion. Its proponents argue that the scientific method excludes certain explanations of phenomena, particularly where they point towards supernatural elements, thus effectively excluding religious insight from contributing to understanding the universe. This leads to an open and often hostile opposition to what neo creationists term "Darwinism", which they generally mean to refer to evolution, but which they may extend to include such concepts as abiogenesis, stellar evolution and the Big Bang theory. Notable neo creationist organizations include the Discovery Institute and its Center for Science and Culture. Neo creationists have yet to establish a recognized line of legitimate scientific research and lack scientific and academic legitimacy, even among many academics of evangelical Christian colleges. Eugenie C. Scott and other critics regard neo creationism as the most successful form of irrationalism. A second form, abrupt appearance theory,
Көңіл көтеру
Жаңа креационистік қозғалысты дінге эволюция зерттеулері шабуыл жасайды деген қорқыныш қозғады. Нео-креационисттік негіздемелерге ортақ бір дәлел - қоғам материализмді қабылдауынан "жаман мәдени салдарларға" ұшырады және ғылым тек табиғи түсіндірмелерді іздейді, сондықтан ғылым материализмге осы ыдырауға себепші болып табылады. Олардың ойынша, эволюция теориясы адамның рухани болмысы, моральдық мақсаты және өзіндік мәні жоқ дегенді білдіреді, сондықтан эволюцияны қабылдау адам өмірін бағаламайды, мысалы, Гитлер нацистік режимі жасаған зұлымдықтарға тікелей әкеледі. Бұл қозғалыстың жақтаушылары эволюция теориясы білдіретін материалистік дүниетанымынан бас тартып, "христиандық және теистік нанымдарға сай келетін ғылымды" қолдауға тырысады.
Тактикасы
Неокреационистердің ғылымға жауап ретінде күш-жігерінің көп бөлігі биология әдебиетіндегі түсініктемедегі немесе кішігірім сәйкессіздіктердегі олқылықтарды атап көрсеткен полемикалардан тұрады, содан кейін биологиялық жүйелерде не бола алатыны және бола алмайтыны туралы мәлімдеме жасайды. Неокреационизмді сынға алушылар неокреационистік ғылым биологиялық әдебиеттен (соның ішінде ескірген әдебиеттен) кішігірім тайғанақтар, сәйкессіздіктер немесе ішкі аргументтердің полемикалық уәде етілген мысалдары үшін цитаталар алудан тұрады деп болжайды. Барлық табиғи ғылымның жұмысына негіз болатын бұл ішкі келіспеушіліктер кейінірек "Дарвинизмнің" алдамшылығы мен жақындап келе жатқан құлдырауының дәлелі ретінде драмалық түрде оқырманға ұсынылады. Сыншылар нео-креационистердің биология мен эволюциялық теориядағы техникалық мәселелерді өздерінің пайдасына пайдалану үшін осы әдісті үнемі қолданатынын, күрделі және кейде қиын мәліметтерді ұғыну үшін ғылыми сауатты емес жұртшылыққа арқа сүйейтінін айтады. Роберт Пеннок ақылды дизайнды жақтаушылар өздерінің пікірлерін ғылыми талқылаудың жоқтығын түсіндіру үшін "бұзушылықты жасауда" деп айтады: "Джонсон, Дентон және Биге сияқты нео-креационисттердің "ғылыми" пікірлері, ішінара, биологтардың арасында бұл мәселелердің [эволюцияны қоршаған] басқыншылық талқылаудың тақырыбы екендігі туралы түсінікке негізделген. Эвгения Скотт нео-креационизмді "Бірдей уақыт заңдарына қарсы заңды шешімдер арқылы жасалған антиэволюциялық стратегиялардың аралас мүшесі" деп сипаттайды. Бұл шешімдер, Маклин Арканзас пен Эдвардс Агиллардқа қарсы, мектептерде эволюция теориясына балама ретінде жаратылыс туралы ғылымды үйретуді жоққа шығарды. Скотт ақылды дизайнды және эволюцияның дау-дамай мен сын-тексеруін оқыту сияқты дизайнды қолдаушылардың әртүрлі стратегияларын неокреационизмнің жетекші мысалдары деп санайды. Неокреационистер әдетте "неоқұрылыс" терминіне қарсы шығып, оны кемсітуші термин деп есептейді. Олардың көзқарастарын креационизммен байланыстырсақ, олардың жаңа ғылымның жақтаушысы ретінде танылу мақсатына нұқсан келтірмек. Керісінше, олар өздерінің ғылыми емес аудиториясына дұрыс ғылымды жүргізуші ретінде таныстырады, кейде ғылымды өздерінің қажеттіліктеріне сай қайта анықтап береді. Бұл пікірді ғылым саласының басым көпшілігі жоққа шығарады. Дегенмен, нео-креационистер эволюция теориясына тең немесе одан жоғары болып табылатын дұрыс ғылымды ұсынады және жүргізеді деп мәлімдейді, бірақ олардың талаптарын растайтын танылған ғылыми зерттеулер мен сынақтарды әлі шығара алмады. Оның орнына, нео-креационисттік еңбектердің басым бөлігі - бұл жалпы жұртшылыққа, заң шығарушылар мен саясаткерлерге бағытталған басылымдар. Жарияланған еңбектердің көпшілігі табиғаты бойынша полемикалық, олар "дарвинизмді" қорғайтын және қорғайтын "ғылыми ортодоксальділік" деп санаған нәрселерді таластырып, күмән келтіреді, сонымен қатар ақылды дизайн сияқты альтернативаларды шабуылдайды және мазақтайды. Неокреационисттік пікірталастардың мысалдары ретінде Discovery Institute-тің Wedge Document, Филипп Э. Джонсонның "Дарвин сот алдында" және Ричард Вайкарттың "Дарвиндан Гитлерге дейін" атты кітаптарын айтуға болады. Вейкарттың кітабындағы зерттеулерді Discovery Institute қаржыландырады және институт арқылы ілгерілетіледі. Джонсон да, Вайкарт та Discovery Institute-мен байланыста; Джонсон бағдарлама кеңесшісі, ал Вайкарт - науқаншы.