Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адельсон және Сальвини (Adelson and Salvini) - Винченцо Беллинидің Андреа Леоне Тотола либреттосынан құраған үш актілі опера семисериясы. Опера Франсуа Томас Мари де Бакулард д'Арноның 1772 жылғы "Сентимент сынақтары" романының негізінде жазылған, ал ол бұған дейін Проспер Деламардың 1803 жылғы француз пьесасының негізінде жасалған.
Adelson e Salvini (Adelson and Salvini) is a three act opera semiseria composed by Vincenzo Bellini from a libretto by Andrea Leone Tottola. The opera was based on the 1772 novel Épreuves du Sentiment by François Thomas Marie de Baculard d'Arnaud, and it draws on a previously performed French play of 1803 by Prospère Delamare.
Құрастыру тарихы
Беллинидің алғашқы операсы Неапольдің Сан-Себастьяно консерваториясында оның соңғы жобасы ретінде жазылды, композитор 23 жаста болған кезде. Консерваторияда болашақ студенттерді драмалық шығармамен таныстыру әдеті болған. Беллини өзінің жобасын опера сериясына айналдырды және ол алғаш рет 1825 жылдың қаңтар мен наурыздың орталары аралығында Неапольдегі Сан-Себастьяно консерваториясының театрында орындалды. Девид Кимбеллдің айтуынша, 1825 жылдың 12 ақпаны.
Bellini's first opera was written as his final project at the Naples San Sebastiano Conservatory, when the composer was 23 years old. It was the custom at the Conservatory to introduce promising students to the public with a dramatic work. Bellini styled his project an opera semi seria, and it was first performed at the Teatro del Conservatorio di San Sebastiano in Naples sometime between mid January and mid March 1825, although David Kimbell states 12 February 1825.
1-ші акті
Неллиге деген сүйіспеншілігі мен Адельсонмен достығы арасында бөлініп, Сальвини өзін-өзі өлтіру туралы ойлайды, ал оның неаполитандық қызметшісі Бонифацио Бечерия оны таңғажайып ойлармен жұбатуға тырысады. Сальвиниді, басқа да мәселелердің арасында, ар-ождан мәселесі мазалайды: ол он күн бойы Адельсонның Неллиге беру үшін жіберген хатын ұстап отыр. Нелли оны қолындағы хатпен көріп, оны оқып беруін сұрайды, Салвини жаман жаңалықтарды ойлап табады: оның ағасының еркімен Адельсон онымен болған келісімін бұзуға және герцогтың қызына үйленуге мәжбүр болады. Нелли есінен танып, Сальвини оны сүйгенге мүмкіндік алады, ал ол есінен танып, оның махаббат мәлімдемесін естігеннен кейін қашып кетеді. Адельсон шаттық дауысымен қарсы алынған қамалға қайта оралады, бірақ көпшіліктің арасында өзінің суретші досын көрмегеніне таңғалады.
Torn between his love of Nelly and his friendship for Adelson, Salvini thinks of suicide, while his Neapolitan servant, Bonifacio Beccheria, tries to comfort him with bizarre reasoning. Salvini is preoccupied, among other things, by a problem of conscience: he has been holding back for ten days a letter that Adelson sent him to give to Nelly. When Nelly sees him with this letter in his hand and asks him as a sign of confidence to read it, Salvini invents bad news: by the will of his uncle, Adelson is forced to break his engagement with her and marry the daughter of a duke. Nelly faints, Salvini takes the opportunity to kiss her, and she flees, after regaining consciousness and hearing his declaration of love. Adelson returns to the castle, greeted with shouts of joy, but is surprised not to see his painter friend in the crowd.
2-ші акті
Адельсон мен Неллидің үйлену тойына бәрі дайын, бірақ суретшінің болмауы қожайынды алаңдатады. Адельсон Сальвинидің өзін өлтіруге дайын екенін көріп, оны тоқтатады. Бұл жест бақытсыз махаббаттан туындап отыр деп сеніп, Фанни осы махаббаттың нысанасы деп санайды, ол досын бақытты ету үшін бәрін құрбан етуге бел буады. Салвини оған шын жүректен алғыс білдіріп, Адельсон оған Неллидің қолын береді деп сенді. Жалғыз қалған Сальвиниге Струли жақындап, оның Неллиге деген құштарлығын пайдаланып, өзінің қылмыстық жоспарын жүзеге асыруды көздейді. Заңсыз адам оны алдап, Адельсонның Милади Артурмен жасырын некеде екенін және Неллимен қиысу мен некеге тұрудың тек шебер алдаушының алдауымен болғанын айтады. Струлидің қорғандағы төменгі үйі (casa bassa) бар, ол қорғандағы парктің соңында орналасқан, сондықтан бәрі апат орнына жүгіріп бара жатқанда, оның адамдары Неллиді ұрлап алады. Қызға айтылған алдау туралы хабарлағаннан кейін, Сальвини алдымен полковник пен Герониомен оны Адельсоннан алып тастау үшін сөз байласады, содан кейін ол өзінің қорғанысына жүгінген кезде Неллимен бірге болады және Струлиді тек кек алу ынталандыратынын біледі. Геронио ұстағаннан кейін ол ұрлаушыларды қуып шығады. Өрт бақылауға алынды, бірақ алыста атыс естіледі.
Everything is ready for the marriage of Adelson and Nelly, but the absence of the painter preoccupies the squire. Adelson finally finds Salvini about to kill himself and stops him. Believing that this gesture is dictated by an unhappy love and that Fanny is the object of this love, he undertakes to sacrifice everything to make his friend happy. Salvini thanks him with all his heart, believing that Adelson is giving him Nelly's hand. Left alone, Salvini is approached by Struley, who intends to take advantage of the painter's passion for Nelly to execute his criminal plan. The outlaw deceives him by saying that Adelson is already married in secret to Milady Artur and that the engagement and the marriage with Nelly are only the deception of a skilful deceiver. Struley has a low house burned (casa bassa) located at the end of the castle park so that, while everyone runs to the scene of the disaster, his men can kidnap Nelly. After having reported the alleged deception to the girl, Salvini first conspires with the Colonel and Geronio to remove her from Adelson, then sides with Nelly when she invokes his protection and finds that only revenge motivates Struley. After being detained by Geronio, he goes after the kidnappers. The fire is under control, but far off there is a gunshot.
3-ші акт (бірінші нұсқа)
Адельсон кантондық судья ретінде отыр және Бонифационы тергеп жатқанда Сальвинидің Неллиге ғашық екенін ақыры түсінеді, суретші пайда болады. Соңғысы Неллиді қалай өлтіргенін, ағайынды пышақпен өлтіргісі келгенін айтады. Ол өлгісі келеді, бірақ Адельсон оны Неллидің өлігін көруге мәжбүрлеп, адал емес достығы үшін кек алады. Сол кезде Сальвини Неллидің зардап шекпегенін түсінеді. Жігіттер үйленуге дайындалып, суретші өз сезімдерін жасырады.
Adelson, who is sitting in his capacity as cantonal judge and who finally understands that Salvini is in love with Nelly while questioning Bonifacio, makes the painter appear. The latter tells how he killed Nelly, in wanting to stab the uncle. He wants to die, but Adelson takes revenge for his unfaithful friendship by forcing him first to see Nelly's corpse. Salvini realizes then that Nelly has not been hurt. The engaged couple get ready to get married and the painter silences his feelings.
2-ші актінің соңы (екінші нұсқа)
Бонифацио Сальвини Геронионы өлтіріп, Струлиден жарақат алған, бірақ Неллиді құтқара алған деп хабарлайды. Салвини оны досына тапсырады. Ақыл-ой махаббатты жеңіп, ол Фанниге үйленуге қайтып оралғанға дейін бір жыл қалуға Римге кетуге шешім қабылдайды.
Bonifacio reports that Salvini killed Geronio and was injured by Struley, but managed to save Nelly. Salvini hands her over to his friend. Reason having prevailed over love, he decides to leave for Rome to stay a year before returning to marry Fanny.