Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық жекпе-жек өнерінің тандзёдзюцу мектебі Учида рю Тандзёдзюцу (内田流短杖術), сондай-ақ Сутеки Дзюцу деп те аталады, ол бастапқыда Синто Мусо рю шебері Учида Рёгоро (1837-1921) батыс үлгісіндегі қамытты өзін-өзі қорғау қаруы ретінде пайдалану мақсатымен ойлап тапқан. Тандзоны Мэйдзи кезеңінен бұрынғы қысқа таяқ – ханбомен шатастыруға болмайды.
Japanese martial arts school of tanjojutsu
Uchida ryū Tanjōjutsu (内田流短杖術), also known as Sutekki Jutsu, is a Japanese martial arts school of tanjojutsu, originally devised by Shinto Muso ryu practicitioner Uchida Ryogoro (1837 1921) as a way to utilize the western style walking stick into a weapon of self defence. The tanjo is not to be confused with the pre meji era short stick hanbō.
Тарих
1869 жылғы Мейдзи қайта жаңғыруынан кейін, Мейдзи дәуірін басталғаннан кейін, Жапония ескі феодалдық жүйеден заманауи батыс үлгісіндегі қоғамға үлкен қадам жасады. Ескі самурайлар кастасы таратылып, Жапонияға батыстың барлық жаңалықтары әкелінді, бұл қоғамды, әскерді және экономиканы жаңғыртудың бір жолы болды. Бұған теміржол салу, пруссиялық үлгідегі әскери реформалар жүргізу, заманауи байланыс құралдары үшін жаңа нысандар салу, сондай-ақ отандық өнеркәсіпті жаңғырту және кеңейту кірді. Бұл батыс киімдерін, еуропалық киімдерді де әкелді, бұл жаңа дәуірдегі жапондықтар үшін киім таңдауының танымал жаңа нұсқасына айналды. Импортталған нәрселердің ішінде батыс үлгісіндегі серуен таяғы да болды, ол Жапонияда, әсіресе бұрынғы мәртебелі самурайлар үшін тез танымал болды, олар жоғалтқан мәртебелерінің белгісі ретінде енді қылыш тасуға рұқсат етілмеді, сондай-ақ басқа да жоғары лауазымды тұлғалар үшін де бұл таяқ мәртебелі символға айналды. 1885 жылы Синто Мусо рю (джодо) мектебінің шәкірті Учида Рёгоро тандзоны қолдану үшін өзін-өзі қорғаудың жаңа әдістерін жасады. Ол мұны джодоны насихаттаудың бір жолы ретінде жасады. Учида Рёгоро жасаған бастапқы техникалар негізінде, оның ұлы Учида Рёхейдің көмегімен 12 ката жинақталды және олар Учида рю Тандзёдзюцу деп аталған жүйеге біріктірілді.
After the Meiji Restoration in 1869, which would herald the Meiji Era, Japan took a giant leap from the old feudal system into a more modern western style society. The old samurai caste was disestablished and everything western were brought into Japan as a way to modernize its society, military and economy. This included the construction of railroads, reforming the military based on the Prussian system and building new facilities for modern communication and modernising and expanding the domestic industry. It would also bring along western clothing with European clothes which would become a popular new choice of wardrobe for the Japanese of this new age. Among the things that were imported the western style walking stick was one of them, and this Western high status symbol quickly became a popular item in Japan, especially for former status conscious samurai who were not allowed to wear swords anymore as a sign of their previously lost high status and other high ranking individuals. In 1885, Uchida Ryogoro, who was a student of Shinto Muso ryu (jodo), devised a new set of self defence techniques for the tanjo drawn primarily from existing jodo techniques. He did this as a way of popularizing jodo. From the techniques originally created by Uchida Ryogoro a set of 12 kata were put together, with the assistance of his son Uchida Ryohei, and organized into a system which was named Uchida ryū Tanjōjutsu.
Бұл жүйе бүгінде Синто Мусо рю (джодо) ұйымына толыққанды енгізілген, алайда жылдар бойында кейбір техникалар мен тандзоны ұстау әдісі өзгерістерге ұшыраған.
This system is today fully integrated into the Shinto Muso ryu (jodo) organisation, although some of the techniques and the general handling of the tanjo has been modified over the years.