Кіріспе

Польша Рим-католик шіркеуінің прелаты Йозеф Бильчевский (26 сәуір 1860 – 20 наурыз 1923) – Польша Рим-католик шіркеуінің прелаты, 1900 жылдан қайтыс болғанға дейін Львов архиепископы қызметін атқарған. Львов колледжінде теология және догматика профессоры болып жұмыс істеген. Білімді және мәдениетті адам ретінде танымал болды; осы қасиеттері император Франц Иосиф I-ге оны Львов архиепископтығына басшы ретінде ұсынуға негіз болды. Рим папасы Лев XIII оны архиепископ етіп тағайындады, ол адамдардың дінін жандандыруға бағытталған түрлі пасторлық бастамаларды басымдыққа қойып, сондай-ақ басқа дін өкілдерімен экуменикалық ынтымақтастықты күшейтті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бильчевский халқына көмектесіп, жер аударылғандар мен босқындарға азық-түлік ұйымдастырды, сондай-ақ архиепископтығында қаңғыбастар мен үйсіздерге де көмектесті. 1918 жылы Польша-Украина соғысы кезінде қақтығысты басып татуға бар күшін салды және ағайын епископтарымен бірлесіп, соғыс күшейген кезде халқына көмектесті. Польша мен Украинаның большевиктер басып алған кезінде де осылай әрекет етті, сондай-ақ болашақ Папа Пий XI Ахилл Раттимен, апостолдық нунциймен бірлесіп жұмыс істеді. 1868 жылдан 1872 жылға дейін туған қаласындағы мектепке барды, кейін 1872 жылдан 1880 жылға дейін Вадовицеде оқып, диплом алды. 1880 жылы Вадовицедегі жергілікті мектепті бітіріп, Краковта діни қызметкер болу үшін оқуын бастады. Ягеллон университетінен докторлық дәрежесін алды және 1884 жылы кардинал Альбин Дунаевскийден дін қызметкеріне бекітілді. 1886 жылы Венада теология ғылымдарының докторы болды (1885–86 жылдары онда оқыған), көп ұзамай Римде (Грегориан университеті, 1886–87 жылдары) және Парижде (1888 жылы бір семестр) догматика және археологияны зерттей бастады. 1888 жылдан 1890 жылға дейін Кеттеде викарий және катехист болып жұмыс істеді, ал 1891 жылы Краковтағы Киелі Петр мен Пауыл шіркеуінде катехизистік көмекші болды. 1890 жылы Ягилонияда абилитациядан өтті, ал 1891 жылы Львов колледжінде догматика профессоры болды. Мансабы жылдам дамыды, 1893 жылы жалпы профессор болды, ал 1896 жылдан 1897 жылға дейін теология факультетінің деканы қызметін атқарды. 1900 жылы колледждің ректоры болып сайланды, бірақ император Франц Иосиф I оны 30 қазан 1900 жылы Львов архиепископтығын басқаруға таңдағаннан кейін көп ұзамай қызметтен бас тартты. Рим папасы Лев XIII 17 желтоқсан 1900 жылы тағайындауды ресмилады. Бильчевский келесі айда Львов соборында епископтыққа бекітілді. Жергілікті қауымдардың жұмысын ұйымдастырып, жаңа шіркеулер салуды қолға алды. Архиепископтығында 330-дан астам шіркеудің құрылысын бастады, соның ішінде монументалды Сент-Елизавета шіркеуі де бар. Сондай-ақ, Блаженный Джеймс Стрепарскийге құлшылық етуді қолдады, ал 1907 жылы Паллотиндерге архиепископтығында қоныстануға рұқсат берді. Архиепископ Исаның қасиетті жүрегіне құлшылық етуге шақырды және діни қызметкерлерді өздерінің қауымдарында Евхаристиялық құлшылықты жүзеге асыруға шақырды. Кедейлер арасында әлеуметтік жұмысқа дайындық көрген діни қызметкерлерге арналған курстар ұйымдастырды және бірнеше католиктік қоғамдарды қаржыландырды. Студенттерге көрсеткен көмегі оны басқа дін өкілдері үшін де танымал тұлға етті. 1904 жылы Польшада алғашқы мариологиялық конгресті ұйымдастырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Галиция жұмысшыларына, соғыс салдарынан азық-түлік тапшылығына ұшырағандарға көмек көрсету комитеттерін құруға қатысты. 1918 жылы поляк-украин соғысы мен Львов қоршауы кезінде қоршалған аймаққа азық-түлік жіберуді ұйымдастыруға жауапты болды. Бильчевский Анджей Шептицкиймен бірге қақтығысты басып татуға және шиеленісті азайтуға тырысты, бірақ толыққанды нәтижеге қол жеткізе алмады, осы мәселеде болашақ папа Ахилл Раттимен де бірлесіп жұмыс істеді. Сондай-ақ, Лев XIII, Пий X және Бенедикт XV папаларына Римге бірнеше рет "ad limina" сапары жасады. Кедейлер мен үйсіздерге көрсеткен көмегі үшін марапатталды, ал үйсіздер оны 1917 жылы "боздардың қамқоршысы" деп атады. 1918 жылдан 1921 жылға дейін архиепископтығынан 120 діни қызметкер қайтыс болды. 18 қаңтарда алғаш рет ауырған анемиядан 20 наурыз 1923 жылы қайтыс болды. Рим папасы Пий XI оны әлемдегі ең ұлы епископтардың бірі деп атады, ал 2001 жылдан бері оның жүрегі сандыққа салып, Львов соборында сақталып тұр. 20 наурыз 1928 жылдан бері соборда оның ескерткіші орнатылған.

Құрметтер

1922 жылы ол Батырлық орденінің екінші дәрежесімен марапатталды және 1922 жылғы 2 мамырда Польшаны қайта құру орденінің Ұлы крестімен марапатталды. 1921 жылы Варшава жоғары оқу орнынан құрметті докторлық дәрежесін алды.

Қасиеттілік

Қасиеттілікке жатқызу процесі 1944 жылғы 2 шілдеде Папа Пий XII тұсында басталды, нәтижесінде марқұм архиепископ Құдайдың қызметшісі деп танылды; процестің ақпараттық кезеңі 1952 жылға дейін ашылмады және 1962 жылы құжаттар мен куәгерлерді сұрап алудан кейін аяқталды. Бұл құжаттар Римдегі Ритуалдар жөніндегі Конгрегацияға жіберілді, бірақ мәселе 1990 жылғы 8 маусымға дейін үнсіз күйде қалды, содан кейін Қасиеттілерді жариялау жөніндегі Конгрегация ақпараттық кезеңді бекітті. Постуляция кейіннен 1997 жылы ҚҚЖ-ға (Қасиеттілерді жариялау жөніндегі Конгрегация) Positio ісін бағалау үшін ұсынды, ол 1997 жылғы 16 мамырда теологтардың және 1997 жылғы 11 қарашада ҚҚЖ-ның мақұлдауын алды. Оның батыл ізгілікпен өмір сүргендігі расталғаннан кейін Иоанн Павел II 1997 жылғы 18 желтоқсанда оны құрметті деп атады. Билчевскийдің қасиеттілікке жатқызылуы керемет жазылуға байланысты болды. Марчин Гаулик (1986 ж.т.), сол кезде тоғыз жасар болған, 1995 жылғы 24 шілдеде Билчевскийге дұға еткеннен кейін үшінші дәрежелі күйіктерден дерлік толығымен жазылып қалды. Бұл жағдай туған епархияда тергелді, содан кейін ҚҚЖ-ға бекіту және медициналық кеңесшілер мен теологтар комиссиясының мақұлдауы үшін жіберілді. ҚҚЖ осы жазылуды 2001 жылғы 23 сәуірде, ал Иоанн Павел II 2001 жылғы 24 сәуірде Украинаға сапары барысында қасиеттілікке жатқызу рәсімі өтетінін растады. Иоанн Павел II 2001 жылғы 26 маусымда Львов ипподромында марқұм архиепископты қасиетті деп жариялады. Әулиелікке жету үшін тағы бір керемет жағдай қажет болды. Бір жағдай тергелді және ҚҚЖ-ға жіберілді, олар бұл процесті растады, ал медициналық сарапшылар 2004 жылғы 24 маусымда жазылудың керемет екенін мақұлдады. Теологтар осы жазылуды 2004 жылғы 21 қыркүйекте Билчевскийдің тілегімен болғанын айтты, ал ҚҚЖ 2004 жылғы 9 қарашада екі алдыңғы кеңестің қорытындыларын бекітті. Иоанн Павел II осы жазылуды мақұлдады, демек, канонизация да 2004 жылғы 20 желтоқсанда болды. Жаңа Папа Бенедикт XVI 2005 жылғы 23 қазанда Пётр алаңында канонизация рәсімін өткізді.

Қамқорлық

Бильчевский 2013 жылдың 5 қазанынан бері туған қаласының қамқоршысы болып табылады. Ол сонымен қатар қаңғыбаздар мен үйсіздердің, мұғалімдердің және өзінің архиепископтығының да қамқоршысы.