Кіріспе
Польша Рим-католик шіркеуінің прелаты Йозеф Бильчевский (26 сәуір 1860 – 20 наурыз 1923) – Польша Рим-католик шіркеуінің прелаты, 1900 жылдан қайтыс болғанға дейін Львов архиепископы қызметін атқарған. Львов колледжінде теология және догматика профессоры болып жұмыс істеген. Білімді және мәдениетті адам ретінде танымал болды; осы қасиеттері император Франц Иосиф I-ге оны Львов архиепископтығына басшы ретінде ұсынуға негіз болды. Рим папасы Лев XIII оны архиепископ етіп тағайындады, ол адамдардың дінін жандандыруға бағытталған түрлі пасторлық бастамаларды басымдыққа қойып, сондай-ақ басқа дін өкілдерімен экуменикалық ынтымақтастықты күшейтті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бильчевский халқына көмектесіп, жер аударылғандар мен босқындарға азық-түлік ұйымдастырды, сондай-ақ архиепископтығында қаңғыбастар мен үйсіздерге де көмектесті. 1918 жылы Польша-Украина соғысы кезінде қақтығысты басып татуға бар күшін салды және ағайын епископтарымен бірлесіп, соғыс күшейген кезде халқына көмектесті. Польша мен Украинаның большевиктер басып алған кезінде де осылай әрекет етті, сондай-ақ болашақ Папа Пий XI Ахилл Раттимен, апостолдық нунциймен бірлесіп жұмыс істеді. 1868 жылдан 1872 жылға дейін туған қаласындағы мектепке барды, кейін 1872 жылдан 1880 жылға дейін Вадовицеде оқып, диплом алды. 1880 жылы Вадовицедегі жергілікті мектепті бітіріп, Краковта діни қызметкер болу үшін оқуын бастады. Ягеллон университетінен докторлық дәрежесін алды және 1884 жылы кардинал Альбин Дунаевскийден дін қызметкеріне бекітілді. 1886 жылы Венада теология ғылымдарының докторы болды (1885–86 жылдары онда оқыған), көп ұзамай Римде (Грегориан университеті, 1886–87 жылдары) және Парижде (1888 жылы бір семестр) догматика және археологияны зерттей бастады. 1888 жылдан 1890 жылға дейін Кеттеде викарий және катехист болып жұмыс істеді, ал 1891 жылы Краковтағы Киелі Петр мен Пауыл шіркеуінде катехизистік көмекші болды. 1890 жылы Ягилонияда абилитациядан өтті, ал 1891 жылы Львов колледжінде догматика профессоры болды. Мансабы жылдам дамыды, 1893 жылы жалпы профессор болды, ал 1896 жылдан 1897 жылға дейін теология факультетінің деканы қызметін атқарды. 1900 жылы колледждің ректоры болып сайланды, бірақ император Франц Иосиф I оны 30 қазан 1900 жылы Львов архиепископтығын басқаруға таңдағаннан кейін көп ұзамай қызметтен бас тартты. Рим папасы Лев XIII 17 желтоқсан 1900 жылы тағайындауды ресмилады. Бильчевский келесі айда Львов соборында епископтыққа бекітілді. Жергілікті қауымдардың жұмысын ұйымдастырып, жаңа шіркеулер салуды қолға алды. Архиепископтығында 330-дан астам шіркеудің құрылысын бастады, соның ішінде монументалды Сент-Елизавета шіркеуі де бар. Сондай-ақ, Блаженный Джеймс Стрепарскийге құлшылық етуді қолдады, ал 1907 жылы Паллотиндерге архиепископтығында қоныстануға рұқсат берді. Архиепископ Исаның қасиетті жүрегіне құлшылық етуге шақырды және діни қызметкерлерді өздерінің қауымдарында Евхаристиялық құлшылықты жүзеге асыруға шақырды. Кедейлер арасында әлеуметтік жұмысқа дайындық көрген діни қызметкерлерге арналған курстар ұйымдастырды және бірнеше католиктік қоғамдарды қаржыландырды. Студенттерге көрсеткен көмегі оны басқа дін өкілдері үшін де танымал тұлға етті. 1904 жылы Польшада алғашқы мариологиялық конгресті ұйымдастырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Галиция жұмысшыларына, соғыс салдарынан азық-түлік тапшылығына ұшырағандарға көмек көрсету комитеттерін құруға қатысты. 1918 жылы поляк-украин соғысы мен Львов қоршауы кезінде қоршалған аймаққа азық-түлік жіберуді ұйымдастыруға жауапты болды. Бильчевский Анджей Шептицкиймен бірге қақтығысты басып татуға және шиеленісті азайтуға тырысты, бірақ толыққанды нәтижеге қол жеткізе алмады, осы мәселеде болашақ папа Ахилл Раттимен де бірлесіп жұмыс істеді. Сондай-ақ, Лев XIII, Пий X және Бенедикт XV папаларына Римге бірнеше рет "ad limina" сапары жасады. Кедейлер мен үйсіздерге көрсеткен көмегі үшін марапатталды, ал үйсіздер оны 1917 жылы "боздардың қамқоршысы" деп атады. 1918 жылдан 1921 жылға дейін архиепископтығынан 120 діни қызметкер қайтыс болды. 18 қаңтарда алғаш рет ауырған анемиядан 20 наурыз 1923 жылы қайтыс болды. Рим папасы Пий XI оны әлемдегі ең ұлы епископтардың бірі деп атады, ал 2001 жылдан бері оның жүрегі сандыққа салып, Львов соборында сақталып тұр. 20 наурыз 1928 жылдан бері соборда оның ескерткіші орнатылған.
Józef Bilczewski (26 April 1860 – 20 March 1923) was a Polish Roman Catholic prelate who served as the Archbishop of Lviv from 1900 until his death. He served as a theological and dogmatics professor in the Lviv college after himself having earned two doctorates in the course of his own studies. He earned a reputation as a learned and cultured man; these qualities led to Emperor Franz Joseph I nominating him for the Lviv archdiocese as its head. Pope Leo XIII named him as its archbishop and he set to work prioritizing a range of different pastoral initiatives aimed at revitalizing the faith within people and also prioritizing ecumenical cooperation with other denominations. Bilczewski aided his people throughout the onslaught of World War I organizing relief and food for those displaced and those who became refugees; he likewise aided beggars and the homeless in his archdiocese. In 1918 he did all he could to smooth tensions during the Polish Ukrainian War and he collaborated with his brother bishops in helping their people when the conflict escalated; he likewise did the same thing during the Bolshevik occupation of Poland and Ukraine while also collaborating with the apostolic nuncio Achille Ratti the future Pope Pius XI. From 1868 until 1872 he attended school in his hometown while he studied later at Wadowice from 1872 until 1880 when he received a diploma. In 1880 he graduated from a local school in Wadowice and commenced his studies for the priesthood in Kraków. He received his doctorate from the Jagiellonian and he received his ordination to the priesthood in 1884 from Cardinal Albin Dunajewski. Not long after he received his doctorate in theological studies in Vienna (studied there from 1885–86) in 1886 and started his studies on dogmatics and archeological studies in Rome (at the Gregorian from 1886–87) and in Paris (one semester in 1888). From 1888 to 1890 he worked as a vicar and catechist at Kęty and in 1891 worked as a catechetical assistant in Kraków at the church of Saints Peter and Paul. In 1890 he passed his habilitation at the Jagiellonian and in 1891 he became a professor of dogmatics at the Lviv college. His career progressed at a fast pace as in 1893 he became a common professor and from 1896 to 1897 served as the Dean of the Theological Department. In 1900 he was elected as the rector of that college but gave up the post not long after once Emperor Franz Joseph I selected him on 30 October 1900 to lead the Archdiocese of Lviv as its archbishop; Pope Leo XIII formalized the appointment on 17 December 1900. Bilczewski received his episcopal consecration the next month in the Lviv Cathedral. He supported organic work and started an extensive task on the construction of new churches in the area. He initiated the construction of more than 330 churches in his archdiocese including the monumental Saint Elizabeth Church. He also promoted the cultus of Blessed James of Strepar while in 1907 he allowed the Pallottines to settle in his archdiocese. The archbishop also encouraged devotion to the Sacred Heart of Jesus and urged priests to implement Eucharistic Adoration in their parishes. He also organized courses for the priests wanting to be prepared for social work among the poor and financed several Catholic societies. His support for the students made him a popular figure even to other denominations. In 1904 he organized the first Mariological Congress in Poland. During World War I he was one of the people to create committees of relief for the workers of Galicia that the war had affected and had caused food shortages. During the Polish Ukrainian War in 1918 and the Siege of Lviv he was responsible for the organization of food being sent for the besieged area. Bilczewski did his best alongside Andrzej Sheptytsky to help mediate and smooth tensions though this did not quite achieve positive results and the two worked with the apostolic nuncio Achille Ratti future pope in this regard. He also made several 'ad limina' visits to Rome to visit Leo XIII and Pope Pius X as well as Pope Benedict XV. His help for the poor and the homeless was awarded and the homeless themselves titled him as the "patron of louts" in 1917. From 1918 to 1921 his archdiocese lost 120 priests. He died on 20 March 1923 due to a pernicious anemia which had first struck him not long before on 18 January; Pope Pius XI hailed him as one of the greatest bishops in the world and since 2001 his heart has been put in an urn and moved to the Lviv Cathedral. Since 20 March 1928 a monument to him has been in the cathedral.
Құрметтер
1922 жылы ол Батырлық орденінің екінші дәрежесімен марапатталды және 1922 жылғы 2 мамырда Польшаны қайта құру орденінің Ұлы крестімен марапатталды. 1921 жылы Варшава жоғары оқу орнынан құрметті докторлық дәрежесін алды.
Қасиеттілік
Қасиеттілікке жатқызу процесі 1944 жылғы 2 шілдеде Папа Пий XII тұсында басталды, нәтижесінде марқұм архиепископ Құдайдың қызметшісі деп танылды; процестің ақпараттық кезеңі 1952 жылға дейін ашылмады және 1962 жылы құжаттар мен куәгерлерді сұрап алудан кейін аяқталды. Бұл құжаттар Римдегі Ритуалдар жөніндегі Конгрегацияға жіберілді, бірақ мәселе 1990 жылғы 8 маусымға дейін үнсіз күйде қалды, содан кейін Қасиеттілерді жариялау жөніндегі Конгрегация ақпараттық кезеңді бекітті. Постуляция кейіннен 1997 жылы ҚҚЖ-ға (Қасиеттілерді жариялау жөніндегі Конгрегация) Positio ісін бағалау үшін ұсынды, ол 1997 жылғы 16 мамырда теологтардың және 1997 жылғы 11 қарашада ҚҚЖ-ның мақұлдауын алды. Оның батыл ізгілікпен өмір сүргендігі расталғаннан кейін Иоанн Павел II 1997 жылғы 18 желтоқсанда оны құрметті деп атады. Билчевскийдің қасиеттілікке жатқызылуы керемет жазылуға байланысты болды. Марчин Гаулик (1986 ж.т.), сол кезде тоғыз жасар болған, 1995 жылғы 24 шілдеде Билчевскийге дұға еткеннен кейін үшінші дәрежелі күйіктерден дерлік толығымен жазылып қалды. Бұл жағдай туған епархияда тергелді, содан кейін ҚҚЖ-ға бекіту және медициналық кеңесшілер мен теологтар комиссиясының мақұлдауы үшін жіберілді. ҚҚЖ осы жазылуды 2001 жылғы 23 сәуірде, ал Иоанн Павел II 2001 жылғы 24 сәуірде Украинаға сапары барысында қасиеттілікке жатқызу рәсімі өтетінін растады. Иоанн Павел II 2001 жылғы 26 маусымда Львов ипподромында марқұм архиепископты қасиетті деп жариялады. Әулиелікке жету үшін тағы бір керемет жағдай қажет болды. Бір жағдай тергелді және ҚҚЖ-ға жіберілді, олар бұл процесті растады, ал медициналық сарапшылар 2004 жылғы 24 маусымда жазылудың керемет екенін мақұлдады. Теологтар осы жазылуды 2004 жылғы 21 қыркүйекте Билчевскийдің тілегімен болғанын айтты, ал ҚҚЖ 2004 жылғы 9 қарашада екі алдыңғы кеңестің қорытындыларын бекітті. Иоанн Павел II осы жазылуды мақұлдады, демек, канонизация да 2004 жылғы 20 желтоқсанда болды. Жаңа Папа Бенедикт XVI 2005 жылғы 23 қазанда Пётр алаңында канонизация рәсімін өткізді.
Қамқорлық
Бильчевский 2013 жылдың 5 қазанынан бері туған қаласының қамқоршысы болып табылады. Ол сонымен қатар қаңғыбаздар мен үйсіздердің, мұғалімдердің және өзінің архиепископтығының да қамқоршысы.