Кіріспе
Үндістан ақыны бенгал ақыны Бихари Лал Чхаубе немесе Бихари (15951663) - хинди ақыны, Браджбхашада Сатасай (Жеті жүз өлең) жазғаны үшін танымал. Бұл шамамен жеті жүз дистихтер жинағы, бұл хит-патриологияның ең танымал хинди шығармасы. Бүгінде ол хинди әдебиетінің Ритикавья Каал немесе 'Рити Каал' (шағирлар патшаларға өлеңдер жазған дәуір) ең танымал кітабы деп саналады. Бұл тіл - ақын өмір сүрген Матура маңындағы елде таралған хиндидің Браджбхаша деп аталатын түрі. Бұл қос пьесалар Вишнуға табынудың Кришна жағына негізделген. Олардың көпшілігі Брадждың гопилерінің немесе сиыршы қыздарының басшысы Радханың және оның құдайлық сүйіктісі Васудеваның ұлы Раданың махаббат сөздерінен тұрады. Әр парлет өз алдына тәуелсіз және толық. Дистихтер жинақталған түрінде баяндау немесе диалогтар ретімен емес, олар білдіретін сезімдердің техникалық жіктеліміне сәйкес орналастырылған.
the Bengali poet
Bihari Lal Chaube or Bihārī (1595–1663) was a Hindi poet, who is famous for writing the Satasaī (Seven Hundred Verses) in Brajbhasha, a collection of approximately seven hundred distichs, which is perhaps the most celebrated Hindi work of poetic art, as distinguished from narrative and simpler styles. Today it is considered the most well known book of the Ritikavya Kaal or 'Riti Kaal'(an era in which poets wrote poems for kings) of Hindi literature. The language is the form of Hindi called Brajbhasha, spoken in the country about Mathura, where the poet lived. The couplets are inspired by the Krishna side of Vishnu worship, and the majority of them take the shape of amorous utterances of Radha, the chief of the Gopis or cowherd maidens of Braj, and her divine lover, the son of Vasudeva. Each couplet is independent and complete in itself. The distichs, in their collected form, are arranged, not in any sequence of narrative or dialogue, but according to the technical classification of the sentiments which they convey as set forth in the treatises on Indian rhetoric.
Ерте өмір және білім
Бихари 1595 жылы Гвалиор қаласында дүниеге келді. Балалық шағын Бундельханд аймағындағы Орхада өткізді. Некеден кейін Матураға қоныс аударды. Оның әкесі Кешав Раи болды. Өмірінің алғашқы жылдары ол ежелгі санскрит жазбаларын зерттеді. Орша штатында ол атақты күйші кешавдаспен танысып, одан өлең сабақтары алады. Кейіннен Матураға қоныс аударған соң, ол өз өнерін моғол императоры Шахжаханның сарайында таныстыруға мүмкіндік алды. Аграда ол парсы тілін үйреніп, тағы бір танымал ақын Рахиммен танысады. Раджа Джай Сингх I (б.з. 1611-1667), Джайпур маңындағы Амберден, оны естіп, Джайпурға шақырды. Осы жерде ол өзінің ең үлкен шығармасы "Сатасайды" жазды. Әйелі қайтыс болғаннан кейін, Бихари бақилық пен Вайрагья жолын қуып жүрді. Ол сотты тастап, Вриндаванға кетеді, ол 1663 жылы қайтыс болады.