Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Винфред Джозеф Санборн (2 желтоқсан 1869 – 1947) 1919 жылдан бастап, жаңа қалалық харта қабылданғанға дейін, сайлау жүйесі жалпы қалалық болған кезде Лос-Анджелес қалалық кеңесінің мүшесі болды. 1925 жылы өкілдік он бес округтік жүйеге ауысқанда, Санборн 1925 жылдан 1931 жылға дейін жаңа Тоғызыншы округте қызмет етті. 1937 жылы кеңесші Говард Э. Дорси автокөлік апатында қаза тапқаннан кейін, ол тағы екі жылға тағайындалды.
American politician
Winfred Joseph Sanborn (December 2, 1869 – 1947) was on the Los Angeles City Council under an at large election system from 1919 until a new city charter was adopted in 1925, when representation was changed to a fifteen district system. Sanborn served the new Ninth District from 1925 until 1931, and then, when Councilman Howard E. Dorsey was killed in a motor accident in 1937, he was appointed to serve two more years.
Өмірбаян
Санборн, Альфред Хайнс Санборн мен Мэри Лавиния Сойердің екінші ұлы, 1869 жылдың 2 желтоқсанында Миссури штатының Виндзор қаласының жанында дүниеге келді. 1884 жылы ол отбасымен Лос-Анджелеске көшіп келді. 1894 жылы сол қалада туған Мэри "Мами" Мюртелла Уиллиге үйленді. Жұбайлар оның ата-анасының жанында Бойл-Хайтста қоныстанды және екі балаға ие болды: Линн Дуррелл Санборн мен Олив Мей Санборн Бёррис. Санборн 1888 жылдан 1910 жылға дейін АҚШ пошта қызметінде жұмыс істеді, содан кейін Pierce Brothers жаназа бюросына бухгалтер, несие менеджері және бөлік иесі болып кірді. Ол отбасымен бірге Сан-Габриэль тауларындағы Камп-Балди демалыс орнында, кейін Маунт-Балди ауылы деп аталғанда, пионерлік жасады. Санборндар 1897 жылдан бері сол жерде кемпинг жасап келді. 1910 жылы салынған шағын тас үй қаладағы ең көне құрылыс болып сақталған. 1912 жылы Санборн үлкен кабина салды, ол 1970 жылға дейін тұрды, содан кейін рейнджер стансасын кеңейту үшін бұзылды. Станция Санборн даңғылында орналасқан. Санборн республикашыл болды және Маккабилер, Елк клубы мен масондар қатарына кірді. Ол Уиттиер бульварындағы YMCA басқармасының мүшесі болды.
Sanborn, the second son of Alfred Hines Sanborn and Mary Lavinia Sawyer, was born December 2, 1869, near Windsor, Missouri. In 1884 he moved with his family to Los Angeles. In 1894, he married Mary "Mamie" Myrtella Willey, a native of that city. The couple settled near his parents in Boyle Heights and had two children, Lynn Durrell Sanborn and Olive May Sanborn Burris. Sanborn worked for the U. S. Postal Service from 1888 until 1910, when he joined Pierce Brothers undertakers as bookkeeper, credit manager and part owner. He and his family were pioneers in the resort community of Camp Baldy, later Mount Baldy Village, in the San Gabriel Mountains. The Sanborns were camping there as early as 1897. A small stone cabin they built in 1910 still stands as the oldest structure in town. In 1912 Sanborn constructed a larger cabin, which stood until the 1970s, when it was removed to expand the ranger station. The station is situated on Sanborn Avenue. Sanborn, a Republican, belonged to the Maccabees, the Elks Club and the Masons. He was on the board of governors of the Whittier Boulevard YMCA.
Кеңестік кеңес мүшесі
Санборнның 1919 жылы қалалық кеңеске түсу мақсаты – Шығыс Лос-Анджелестен қала орталығына көлік байланысын жақсарту еді, ол үшін Лос-Анджелес өзені мен іргелес теміржол жолдарының үстінен жаңа көпірлер салу қажет болды. Бойл Хайтс аймағынан сайлауға түскен жалғыз кандидат болған ол, сайлауда он жеті адамның арасында үшінші орын алды, ал сайланғандардың саны тоғыз болды. Кеңес төрағасы Бойл Уоркман оны Қоғамдық қауіпсіздік комитетінің төрағасы етіп тағайындады және Қоғамдық денсаулық сақтау және санитария, сондай-ақ Коммуналдық қызметтер комитеттеріне мүшелікке кіргізді. Кейін Санборн Қоғамдық жұмыстар және Ұқыптылық және жабдықтау комитеттерінде де қызмет етті.
Sanborn's motive in running for city council in 1919 was to improve transportation from East Los Angeles to downtown, which required building new crossings of the Los Angeles River and the adjacent railroad tracks. The only candidate from the Boyle Heights area, he placed third of seventeen in the race, with nine elected. Council President Boyle Workman appointed him chairman of the Public Safety Committee and member of the Public Health and Sanitation and Public Utilities committees. Sanborn later also served on the Public Works and the Efficiency and Supply committees.
9-ауданның кеңес мүшесі
1925 жылы қалалық хартаға аудандық сайлауларды өткізуге мүмкіндік беру үшін түзетулер енгізілді. Санборнның алғашқы алты мерзіміндегі басты жетістігі – теміржол және Лос-Анджелес өзенінен өткізу үшін алты виадукты қаржыландыру және салу болды. Оның 1 миллион долларлық облигация шығаруға жасаған алғашқы әрекеті 1921 жылғы дауыс беруде сәтсіз аяқталды. Санборн жұмыстың құнын арнайы салығы арқылы тек Шығыс Лос-Анджелес емес, бүкіл қала төлеуі керек деп ұсынды. Ол Лос-Анджелес округі және теміржол компанияларымен келісімге келді, оларға жаңа құқықтар берілді, ал 1923 жылы сайлаушылар 2 миллион долларлық облигацияны мақұлдады. 1925 жылы тағы 500 000 долларлық облигация қабылданды. Келесі мерзімінде Санборн жаңа туннельдер, көпірлер және виадуктар комитетінің төрағасы болды. Тоғызыншы көшедегі виадук 1926 жылы аяқталды, одан кейін Мейси, Жетінші, Төртінші, Бірінші және Алисо көшелері үшін виадуктар салынды. Санборн 1931 жылы алғаш рет қызметтен кеткенге дейін барлық виадуктар аяқталды, соңғысынан басқа. Санборн сонымен қатар Санта-Фе теміржолымен Слаусон даңғылы бойындағы күндізгі маневрларды тоқтату туралы келіссөздер жүргізді, ал теміржол өзінің Лос-Анджелес портын кеңейтуге франшиза алды. Санборн өзінің ауданы үшін Evergreen ойын алаңы, 200 жаңа көше шамдары, қосымша өрт сөндіру станциялары мен қызметкерлер, полиция штатының үш есеге өсуі және көшелерді жақсартуға 1 миллион доллар сияқты маңызды қоғамдық жұмыстарды қамтамасыз етті. Ол Лос-Анджелес округінің теміржол өткелдері жөніндегі комиссиясы мен Лос-Анджелес қаласының жол қозғалысы жөніндегі комиссиясында жұмыс істеді. Санборн 1929-30 жылдары кеңестің төрағасы болып сайланды және 1931 жылы мэр Джон К. Портер Еуропаға сапарға кеткенде қала басшысының міндетін атқарды. Осы қызметінде ол Жапонияның Такамацу ханзадасы Нобухито және оның жаңа әйелі, леди Кикуко Токугаваның құрметіне Лос-Анджелесте өткен қабылдауды ұйымдастырды. Санборн қала басшысы болған кезеңде Жоғарғы сот Лос-Анджелеске қызмет ететін үш теміржол компаниясын бірлесіп бір Ұлттық станция салуға міндеттеуге Мемлекеттік теміржол комиссиясына өкілеттік берді, бұл жиырма деңгейлі өткелді жою арқылы және Аламеда көшесінен барлық пойыз қозғалысын тоқтату арқылы жол қозғалысын жақсартты. 1931 жылғы сайлаудың басты мәселесі – коммуналдық қызметтер болды, мэр Портер жекеменшік компанияларды, Оңтүстік Калифорния Эдисон және Лос-Анджелес Газ және Электр компанияларын қолдады, ал оның қарсыластары Муниципалдық жарық және электр энергиясын қорғау лигасы мемлекеттік меншікті ұсынды. Санборн екі тараптың біріне де толығымен жата қоймады, бірақ ол мэрдің Су және электр энергиясы жөніндегі кеңеске тағайындалған өкілдерін бекітті, сондықтан оппозиция оны нысанаға алды. Санборнға және басқаларға қарсы науқанда бұзық әдістер көп болды, оның ішінде полиция бастығы Джеймс Дэвистің қарсылығы да болды. Қалалық прокурор Эрвин (Пит) Вернер және оның әйелі Хелен де оған қарсы болды. Нәтижесінде Санборн келесі сайлауда Джордж У. К. Бейкерге жеңіліп қалды. 1937 жылдың тамызында кеңес мүшесі Говард Э. Дорси автомобиль апатында қаза тапты, ал кеңес Санборнды оның орнына Тоғызыншы округке тағайындады. Санборнды тағайындау үшін кеңеске 48 дауыс қажет болды. Санборн 1939 жылы кеңеске үміткер болды, бірақ судья Флетчер Боуронның реформалық тізімі оны қолдамады, тіпті қарсы да болмады. Бірақ сайлаушылардың тұрақты үкіметке қарсы көңілі Санборнға қарсы болды және ол жеңіліске ұшырады.
In 1925, the city charter was amended to provide for district elections. During Sanborn’s first six terms, his chief accomplishment was the financing and building of six viaducts for traffic to cross the railroads and the Los Angeles River without the need to stop for trains. His first attempt with a $1 million bond issue failed on 1921 ballot. Sanborn was determined that the entire city should pay for the work, rather than only East Los Angeles by special assessment. He negotiated a funding plan with Los Angeles County and the railroad companies, who gained some new right of ways, and a $2 million bond issue was approved by voters in 1923. An additional $500,000 bond passed in 1925. During the following term, Sanborn became the chairman of a new Tunnels, Bridges and Viaducts Committee. The Ninth Street viaduct was completed in 1926, followed by viaducts for Macy, Seventh, Fourth, First and Aliso streets. All but the last were completed before Sanborn left office for the first time in 1931. Sanborn also negotiated with the Santa Fe Railroad for the elimination of daylight switching along the Slauson Avenue right of way, with the railroad in return getting approval for a franchise for its Los Angeles Harbor extension. Sanborn secured considerable public works for his district, including the Evergreen playground, 200 new street lights, additional fire stations and personnel, tripling of police personnel, and a million dollars in street improvements. He served on the Los Angeles County Grade Crossing Commission and the Los Angeles Traffic Commission. Sanborn was unanimously elected president of the council in 1929–30, and, as such, he became acting mayor when Mayor John C. Porter took a trip to Europe in 1931. In this capacity he headed the Los Angeles welcoming party for Nobuhito, Prince Takamatsu of Japan, and his new wife, Lady Kikuko Tokugawa. Also during Sanborn's time as acting mayor, the Supreme Court gave authority to the State Railroad Commission to require the three railroads serving Los Angeles to collectively build one Union Station, which greatly improved traffic by eliminating twenty grade crossings and all train traffic from Alameda Street. The main issue of the 1931 election was utilities, with Mayor Porter favoring the private utilities, Southern California Edison and Los Angeles Gas and Electric, and his opponents in the Municipal Light and Power Defense League pushing for more public ownership. Sanborn was not firmly in either camp, but he did vote to confirm the mayor’s appointments to the Board of Water and Power, so he was targeted by the opposition. The campaign against Sanborn and others was rife with dirty tactics, partly stemming from the opposition of Police Chief James Davis. City Attorney Erwin (Pete) Werner, and his wife, Helen, also opposed him. As a result, Sanborn lost the next election to George W. C. Baker. In August 1937 Councilman Howard E. Dorsey died in an automobile accident, and the council appointed Sanborn to replace him in the Ninth District. It took 48 ballots for the council to choose Sanborn. Sanborn ran for the council spot in 1939, but although he was neither endorsed nor opposed by the reform slate of Judge Fletcher Bowron, running for mayor, Sanborn fell a victim to the anti incumbent mood of the voters and was defeated.