Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолтон – Англияның Суффолк графтығындағы Шығыс Суффолк ауданында, Феликсстоу приходының құрамындағы елді мекен және бұрынғы азаматтық приход, Орвелл және Дебен өзендері арасында орналасқан.
Walton is a settlement and former civil parish, now in the parish of Felixstowe, in the East Suffolk district, in the county of Suffolk, England, lying between the rivers Orwell and Deben.
Тарих
Уолтон-холлдың жанында қола дәуіріне тән егістік жүйелерінің археологиялық куәліктері бар. 19 ғасырда Лилдс учаскесінің батысындағы алғашқы теміржол кесігінде 4-түрлі тікенекті найза ұшы және оңтүстік-шығыс үлгісіндегі сапталған балтадан тұратын ерте қола дәуірінің қазынасы табылған (FEX 010). Лидл учаскесінің батысында Антонинус Пийдің (157–158 ж.б.д.) римдік монетасы табылды (FEX 029). Кейіннен, Уолтон қамалы деп аталатын римдік бекініс, Бург қамалына ұқсас, қазіргі Феликсстоу қаласындағы Браккенбери қамалы мен Булл Клифтің жанындағы биік жерде орналасқан. Бұл бекініс, шамасы, 3-немесе 4-ғасырларда салынған, Британияның шығыс жағалауының жағалау қорғанысының бір бөлігі болған және Дебен өзенінің сағасын бақылап тұрған. 18 ғасырда қабырғалар мен негіздер жартас эрозиясынан зардап шекті, бірақ қабырғалардың көп бөлігі әлі де теңіз астында сақталған. Уолтон қамалы және «The Dip» аймағында римдік порт, сондай-ақ римдік вилла мен аумақтардың іздері табылды. Уолтон атауы Уэластардың – («шет елдіктердің») қонысы мен шаруа қожалығын білдіреді. Бұл англосаксон терминімен жергілікті британдықтарды немесе кельттерді атаған, олар уақыт өте келе жаңа келгендердің тілі мен мәдениетін қабылдаған. 7 ғасырдың басында Саттон-Худағы англосаксондық патшалық зираты қолданыста болған кезде Уолтон қамалы патшалық айналаның маңызды бөлігі болды, ол шамамен 660 жылы Дебен өзенінің солтүстік жағындағы Рендлшемде орналасқан. Дунвичпен бірге Уолтон қамалы орта ғасырларда Доммок орналасқан жері деп есептелген екі маңызды орынның бірі. Бұл Шығыс Англияның алғашқы епископы, Феликс (Бургундиялық Феликс), 630 жылы шамамен король Сигеберттің тұсында келген, Доммок шіркеуінің бастапқы орны болған. Доммок шіркеуі 9 ғасырдың соңына дейін сақталған. Нормандтар басып алған кезде Уолтон елтасы Фолкенхэммен байланысты болды, ал форт аймағы сол кезде Бурх деп аталды. 1170–1180 жылдары Роджер Бигод, Норфолк графы, Рочестер монахтарын Римдік форт аумағында Сент-Феликске арналған Уолтон монастырын құруға шақырды. 12 ғасырда күшті Бигод әулеті Уолтон қаласында маңызды сарай салды, ол келесі екі ғасыр бойы ескі қамалдан алынған материалдар мен Нормандиядан келген Кан тасынан жасалған сәндік терезелер мен есіктерді пайдаланып, қайтадан салынды және кеңейтілді. Хью Бигодтың Уолтон қалашығында да қамалы болған, бірақ ол 1157 жылы Генрих II-ге беруге мәжбүр болды. Генрих сол жерде 1173 жылға дейін патшалық гарнизонын орналастырды, содан кейін көтерілісші Лестер графы Бигодтарға қосылу үшін сол жерге қонды. Хроникашы Дицетоның мәлімдемесіне сәйкес, Бигод қамалында өте мықты қабырғалары бар биік мұнара болған. Генрих 1178 жылы оны бұзуға бұйрық берді. 1200 жылы король Джон Уолтон-холлда болғанда Ипсуич қаласының алғашқы жарғысын бекітті. Ескі сарайдың үлкен қираған жерлері 18 ғасырға дейін сақталған, ал қабырғаның соңғы маңызды бөлігі 1880 жылдардағы қатты дауыл кезінде құлаған. Ол Деллвуд даңғылындағы Феликсстоу крикет алаңының жанында орналасқан. 13 ғасырда Феликсстоу деген жер атауы алғаш рет пайда болды, ол Бурх атауын ығыстырып, қазіргі ескі Уолтонды қамтитын үлкен елді мекеннің атауы болды. 1317 жыл шамасында, Римдік аумағы теңіз эрозиясымен қауіптенгендіктен, Уолтон монастырын Сент-Мэри шіркеуінің артындағы Абби-Медоуға көшіру қажет болды. Шіркеу сол кезде монастырь шіркеуі ретінде пайдаланылды. Екінші монастырьдың қираған жерлері 18 ғасырдың соңына дейін сақталған, ал 1970 жылдары доктор Стэнли Уэст бұл жерді қазып зерттеді. Қауымдық шіркеу 19 ғасырда ортағасырлық жоспары бойынша қайта салынды, оның ерекшелігі – оңтүстік қанаттың оңтүстік-батыс жағында орналасқан мұнарасы. Бұл ғимарат II санаттағы мәдени ескертік болып саналады. Уолтонның түрлі римдік және ортағасырлық қираған жерлерін 18 ғасырда Фрэнсис Гроуз, Исаак Джонсон және басқалар түрлі суреттермен бейнелеген. 18 ғасырда Уолтон қаласында 631 жыл деп жазылған крест туралы айтылған мәліметтер Уолтонның ескі ағаш базар крестіне қатысты, ол 1631 жыл деп жазылған жабық құрылыс болған. 1870–1872 жылдары Джон Мариус Уилсонның Англия мен Уэльстің Императорлық газетінде Уолтон туралы былай делінген: «Уолтон, Суффолк графтығының Вудбридж ауданындағы ауыл, Харвич теміржол станциясынан 3½ миль [солтүстік-шығыс?] қашықтықта орналасқан. Ипсуич пошта бөліміне қарасты, сондай-ақ Оруэллден Харвичке дейін паром қатынайды. Жер көлемі 1988 акр. Жылжымайтын мүлік құны 5663 фунт стерлинг. Халық саны 988 адам. 225 үй. Елтасы Гамильтон герцогіне тиесілі. Оруэлл Хаусы және Колдхэм – ең маңызды резиденциялар. W. Castle теңіз жартасында орналасқан, римдік дәуірде салынған, Р. Бигод қайта салып, Генрих II бұздырған, содан кейін теңіз эрозиясынан зардап шегіп, толығымен жойылған». 1911 жылы ауылдың халқы 4226 адамды құрады. 1 сәуірде 1914 жылы ауыл таратылып, Феликсстоумен біріктірілді.
There is archaeological evidence of Bronze Age field systems near Walton Hall. A Late Bronze Age hoard comprising a Type 4 barbed spearhead and a south eastern type socketed axe was found in the first railway cutting to the west of the Lilds site in the 19th century (FEX 010). A Roman coin of Antoninus pius (AD 157–8)was discovered just to the west of the Lidls site (FEX 029). Later, a Roman fort, Walton Castle, enclosing about , similar to Burgh Castle, stood on high land near Brackenbury Fort and Bull's Cliff, now in Felixstowe. Probably built in the third or fourth centuries AD, it formed part of the coastal defences of the eastern shore of Britain, and overlooked the mouth of the River Deben. The walls and foundations subsided in cliff erosion during the 18th century, but large portions of the walls still lie under the sea. There is evidence of a Roman port around Walton castle and 'The Dip', as well as a Roman villa and precinct. The name Walton denotes a settlement and farmstead of Wealas, ("strangers") the Anglo Saxon term for native Britons, or Celts who, over time, adopted the language and culture of the newcomers. During the early seventh century, when the Anglo Saxon royal cemetery at Sutton Hoo was in use, Walton Castle was an important part of the royal environs which, by c. 660, had become settled at Rendlesham, on the north side of the River Deben. With Dunwich, Walton Castle is one of the two principal sites claimed in the Middle Ages for the location of Dommoc, the original bishop's seat of St Felix (Felix of Burgundy), first bishop of the East Angles, who arrived c. 630 AD in the reign of King Sigeberht of East Anglia. The see of Dommoc survived until the late ninth century. At the time of the Norman Conquest, the manor of Walton was linked with that of Falkenham, a village overlooking the River Deben a little further inland. The fort area was then known as Burch, a form of Burgh. In about 1170–80 Roger Bigod, 1st Earl of Norfolk, invited the monks of Rochester to found Walton Priory, dedicated to St Felix, in the precinct of the Roman fort. During the twelfth century, the powerful Bigod family established an important manorial hall at Walton, which was successively rebuilt and enlarged over the next two centuries using material from the old castle and Caen stone from Normandy for ornamental windows and doors. Hugh Bigod also held a castle at Walton, but was obliged to surrender it to King Henry II in 1157. Henry then stationed a royal garrison there until 1173, when the rebel Earl of Leicester landed there to join the Bigods. The Bigod castle, according to the chronicler Diceto, had a high tower set up with very strong walls. Henry ordered its demolition in 1178. King John was staying at Walton Hall in 1200 when he ratified the original Town Charter of Ipswich. Large ruins of the old hall remained in the eighteenth century, and the last major portion of wall fell during a high storm in the 1880s. It stood near the Felixstowe cricket ground on Dellwood Avenue. During the thirteenth century, the place name Felixstowe first appears, which replaced that of Burch and became the name of the large settlement which has now largely engulfed the older Walton. In around 1317, probably because the Roman precinct was threatened by sea erosion, it became necessary to relocate Walton Priory to Abbey Meadow, behind the Walton parish church of St Mary. The parish church was then used as the conventual or priory church. The ruins of the second priory were still standing in the late 18th century, and the site was excavated by Dr Stanley West in around 1970. The parish church was largely rebuilt in the 19th century on the medieval ground plan, including the tower unusually sited at the south west end of the south aisle. It is a grade II* listed building. The various Roman and medieval ruins of Walton were variously sketched and painted during the 18th century by Francis Grose, Isaac Johnson and others. The reference to a cross at Walton carved with the date 631, observed in the 18th century, is to the old wooden market cross of Walton, a covered structure which was inscribed with the date 1631. In 1870–72, John Marius Wilson's Imperial Gazetteer of England and Wales said of Walton: "WALTON, a parish, with a village, in Woodbridge district, Suffolk; 3½ miles NW [NE?] of Harwich r. station. It has a post office‡. under Ipswich, and a ferry across the Orwell to Harwich. Acres, 1,988. Real property, £5,663. Pop., 988. Houses, 225. The manor belongs to the Duke of Hamilton. Orwell House and Coldham are chief residences. W. Castle stood on a sea cliff; dated from the time of the Romans; was rebuilt by R. Bigod, and ruined by Henry II. ; and suffered gradual undermining and eventual extinction by the sea." In 1911 the parish had a population of 4226. On 1 April 1914 the parish was abolished and merged with Felixstowe.
Уолтон Смокк-мұңышқасы
High street, Walton TM 2935 NW (оңтүстік жағы) Smock диірмені, қолданылмайды. 19 ғасырдың басында салынған. Кірпіш қалаудан тұратын негізі, іші жартылай сыланған, жоғарғы бөлігі ағаштан жасалған және сыртқы жағы тақтаймен қапталған. Сегізбұрышты мұнара, екі қабат кірпіш, екі қабат ағаштан. Тақтайша есікпен жабдықталған есік, одан жоғары алты кішкентай терезе орналасқан. Шатыры алтыбұрышты, тік төбелі, толқынды темірден жасалған жаңа шатырмен ауыстырылған. Ішкі жабдықтары алынып тасталған.
High street, Walton TM 2935 NW (south side) Smock mill, disused. Early C19. Brick base, partly rendered, timber framed and weatherboarded upper section. Octagonal tower, two storeys brick, two storeys timber framed. Doorway with boarded door, window of six small panes above. Cap replaced by hexagonal pointed corrugated iron roof. Internal machinery removed.
Фиделлдің айқасы
1539 жылғы Уолтон сотының тізімдері, немесе Видулойс айқасы, 1554 жылғы Приори кедендік кітабы. Ол Спритсхолл-Лейн мен Хай-Стрит көшелерінің қиылысындағы қауымдық шекарада орналасқан деп саналады.
1539 Walton Court Rolls, or Viduloius Cross, 1554 Priory Customal. It is believed to have stood on the parish boundary at the junction of Spriteshall Lane with High Street.
Қалалық түрме
Қалалық түрме, қазірге дейін шіркеудің алдында тұр, бастапқыда шіркеуге қарсы орналасқан Кейдж-Лейн көшесінің бастауында болған. 1795-1796 жылдары ол тұтқындарды ұстауға арналған камераға айналдырылды.
The town jail which still stands in front of the church originally stood in the mouth of Cage Lane opposite the church. It was converted into a cage or lock up for prisoners in 1795–6.
Дөңгелек үй
Дөңгелек үй ІІ санаттағы ескерткіш болып тіркелген және Бас көшенің солтүстік жағында орналасқан. Ғимараттың құрылысы 1800-1832 жылдар аралығында салынған, ағаш қаңқалы алтыбұрышты құрылымды және 1840 жылғы жер кадастрлық картасында бейнеленген.
The Round House is Grade II listed and is located on the north side of the High Street. The building is early nineteenth century in date, built c.1800–32, is a timber framed hexagonal structure and is shown on the tithe map of 1840
Уолтон Холл
Уолтон залы шамамен 1740–1750 жылдар аралығында салынған, ал 1799 жылы қайта салынған және кеңейтілген, мұны сол кездегі иесі Энтони Коллеттің әріптерімен жазылған дата тасы куәландырады. Ғимарат 1813 жылдан бастап Уолтон Холл деп атала бастады, осыған дейін шығысқа қарай орналасқан Уолтон ауылының манориалдық кешені бұзылған болатын. Ғимарат Бас көшеден ішке қарай орналасқан, ал негізгі фасады сол көшеге қараған.
Walton Hall was built in c.1740–1750 and rebuilt and extended in c.1799 as evidenced by a date stone which is initialled for the contemporary owner Anthony Collett. The building has been known as Walton Hall from c.1813 when the original manorial complex which lay in Walton Village to the east was demolished. The building is set back from the High Street, towards which the front elevation faces
Солтүстік Уолтон
21 ғасырдың басында Дөңгелек үйдің және Уолтон Холлдың арт жағында жаңа тұрғын үйлер салу жоспарлары ұсынылды. Феликсстоу академиясының қарамағындағы жерге тағы 385 үй салу жоспары халықтың қарсылығына қарамастан ұсынылды, ал 2018 жылдың соңына қарай академияның іргесіндегі 190 үйдің құрылысы аяқталуға жақын.
Plans for new housing behind the Round House, and Walton Hall were proposed in the early 21st century. Plans for a further 385 homes opposite Felixstowe Academy have been put forward despite public protest as well as the 190 already nearing completion adjacent to the Academy as of 2018.