Иерусалим ғибадатханасындағы нан: Құдайға арналған қасиетті "Жүз нан" туралы ақпарат. Дайындығы, орналасуы, мағынасы – қасиетті кітаптардағы маңызды символ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иерусалем ғибадатханасында әрдайым болатын нан немесе нан пісірілімдері
Cakes or loaves of bread which were always present in the Temple in Jerusalem
bread
Көктегі нан (Лехем хаПаним, сөздік мағынасы: "Жүздерінің наны"), патша Джеймс нұсқасында "көктегі нан" деп аударылған, библейлік немесе еврей контекстінде, Иерусалем ғибадатханасындағы арнайы дайындалған үстелде Құдайға шалиған нан немесе нан пісірілімдерін білдіреді. Басқа, әрі дұрыс аударма - "көктегі нан" (Білім) деп аударылады, өйткені Киелі кітап нанның әрдайым Құдайдың алдында болуын талап етеді (Мысырдан шығу 25:30 (HE)).
Showbread ( Leḥem haPānīm, literally: "Bread of the Faces"), in the King James Version shewbread, in a biblical or Jewish context, refers to the cakes or loaves of bread which were always present, on a specially dedicated table, in the Temple in Jerusalem as an offering to God. An alternative, and more appropriate, translation would be presence bread, since the Bible requires that the bread be constantly in the presence of God (Exodus 25:30 (HE)).
Киелі кітап сілтемелері
Торада көрнекі нан тек Құдай заңдары мен Қасиеттілік кодексінде ғана еске алынады, бұл нан дайындаудың құпия қосымша талаптары болғандығын көрсетеді, олар тек қохаттықтарға ғана белгілі болған. Сондай-ақ, оған қандай да бір нан құрбандық ретінде ұсынылғаны туралы мәлімет жоқ болғандықтан, көрнекі нан ашытылған болуы мүмкін.
Within the Torah, the showbread is mentioned exclusively by the Priestly Code and Holiness Code, suggesting that there were secret extra requirements in preparing the bread, known only to the Kohathites. and the cakes are not described as being offered upon it, it is possible that the showbread was leavened;
Кестені (шүлхан)
Киелі кітап ережелеріне сәйкес, көрсетілім наны үшін арналған үстел немесе шұлхан, киелі орынның солтүстік бөлігінде, құрбандық тұғыры мен оның арасында тұрған менораның қасында орналастырылуы керек еді. Септуагинта үстелдің толық алтыннан жасалғанын айтады, бірақ Масорет мәтінінде ол аққаядан жасалған және алтынмен қапталған, ал үстінде алтын жиек болғандығы көрсетілген; үстелдің өлшемдері – ұзындығы екі шынтақ, ені бір шынтақ, ал биіктігі 1,5 шынтақ. Үстелдің аяқтары төрт алтын сақина бекітілген сақина тәрізді қоршаумен жабдықталған, осы сақиналар арқылы акация ағашынан жасалған және алтынмен қапталған таяқтарды өткізіп, осылайша үстелді киелі шатырдың басқа элементтері сияқты тасымалдауға болар еді. Киелі кітапта көрсетілгендей, үстелді көтеріп алып бара жатқанда, оны қызыл-көк түсті матамен жауып, нан мен ыдыстарды соған қоятын, ал одан кейін қызыл матамен жабатын, одан жоғары жұқа былғарыны жабатын еді. Әрбір киелі орында бір үстел болған, бірақ Иерусалим ғибадатханасында Хроникада он үстел болғандығы айтылған. Үстелге алтын ыдыстар – "табақтар, кеселер, құмыралар және құюға арналған ыдыстар" берілген, бұл көрсетілім нанымен қатар басқа да тағамдар мен сусындар да берілгенін көрсетеді. Киелі кітаптың Джеймс нұсқасында ыдыстар "оның үстіне ретпен қойылған" делінген. Сүлейменнің ғибадатханасында көрсетілім нанын дұрыс көрсету үшін жағдай жасалған. Антиох Епифан Екінші ғибадатханадан көрсетілім нанының үстелін тонаған, бірақ Яһуда Маккавей басшылығымен оның орнына жаңасы қойылған.
The table or shulḥan for the showbread was, according to biblical regulations, to be placed in the northern part of the sanctuary, opposite the Menorah with the altar of incense between them. The Septuagint describes the table as being of solid gold, but the Masoretic Text states that it was made from acacia and gilded, with a gold border around the top; the table's dimensions are given as two ells long, one ell wide, and 1.5 ells high. The feet of the table are described as having a ring like enclosure to which four gold rings were fastened, so that rods (made from acacia wood, and covered with gold) could be passed through the rings, and used to make the table portable, in the same manner as the other features of the tabernacle. The biblical text indicates that, when being carried, the table would be covered with a purplish blue cloth, the loaves and vessels would be placed on the cloth, and another cloth, in scarlet, would be placed over it, with a fine skin being added on top of that. In each sanctuary there was one table, except for the Temple in Jerusalem, which Chronicles describes as having ten tables within its sanctuary. Gold utensils ("dishes, cups, bowls, and pitchers for pouring") were provided for the table, suggesting that other food and drink was served on the table as well as the showbread. The King James Version of the Bible states that the utensils are to be "set in order upon it". In Solomon's Temple, there was provision made for the proper exhibition of the showbread. Antiochus Epiphanes plundered the table of showbread from the Second Temple, but under Judas Maccabeus a replacement was made.
Ежелгі ұрпақтардың ішінде
Біздің заманымыздың басында, Құмран қауымы және Мысырдағы терапевтер сияқты еврей топтарының болғанына дәлелдер бар. Олар географиялық тұрғыдан оқшауланған болса да, өздерін Иерусалим ғибадатханасында құлшылық ететін негізгі еврей қауымдастығының бір бөлігі деп санаған көрінеді. Кейінгі еврей ойларында олар теологиялық тұрғыдан ерекшеленген. Өлі теңіздің кітаптарында 2-шұңқырда табылған арамей тіліндегі бірнеше фрагменттер, көрініс нанының желуіне эсхатологиялық байланыстарды талқылайды, оларды Мэтью Блэк 1-шұңқырдағы (1QSVI) қасиетті қауымдық тамақпен және сол үңгірдегі басқа кітапта (1QSall) талқыланған Мессиандық тамақпен байланыстырады. Профессор Блэк Құмран қауымының тұрақты нан бөлісуін Иерусалим ғибадатханасындағы демалыс күні көрініс нанының бөлінуінің қайта жаңғыртуы деп қарастырған болуы мүмкін деп ұсынады. Бірақ, Өлі теңіз кітаптарында Құмран қауымы Иерусалимдегі құлшылықтың діни қасиеттілікке жетпегенін көрсетеді, ал Филон терапевтердің ғибадатханадағыдан сәл өзгеше амалдарды әдейі енгізгенін, бұл ғибадатхананың көрініс нанына деген құрметтің белгісі ретінде сипаттайды.
There is evidence of Jewish groups around the turn of the common era, such as the Qumran community at the Dead Sea, and the Therapeutae in Egypt, which seem to have regarded themselves as part of the main Jewish body worshipping at the Jerusalem temple, despite being geographically isolated from it, and, in the eyes of later Jewish thought, theologically distinct from it. Among the Dead Sea Scrolls, a number of Aramaic fragments, found in cave 2, discuss eschatological connections to the eating of showbread, which Matthew Black links with the sacred community meal discussed in a scroll from cave 1 (1QSVI), and the Messianic meal discussed in another scroll in the same cave (1QSall); Professor Black suggests that the Qumran community may have considered their regular bread sharing to be an enactment of the Sabbath division of showbread at the Jerusalem Temple. but though the Qumran community are portrayed in the Dead Sea Scrolls as viewing the Jerusalem service as having failed to achieve priestly holiness, Philo describes the Therapeutae as deliberately introducing slight differences in their practices from those at the Temple, as a mark of respect for the Temple's showbread.