Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық әскери планері
General Aircraft Hotspur
Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық GAL.48 Hotspur планері. Әскери тасымалдау, жаттығу және әуе десанттық әскерге қолданылған. Тарихы мен мақсаты туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың британдық әскери желкеншісі
Екінші дүниежүзілік соғыс желкеншісі
British military glider of the Second World War
a World War II glider
General Aircraft GAL.48 Hotspur – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық General Aircraft Ltd компаниясы жобалаған және құрастырған әскери желкенші. 1940 жылы премьер-министр Уинстон Черчилльдің бұйрығымен британдық әуе десанттық әскерлері құрылғанда, әуе десанттық әскерлерді салғысқа тасымалдау үшін желкеншілер қолданылатындығы шешілді. 1940 жылдың маусым айында General Aircraft Ltd компаниясы Ұшақ өндірісі министрлігінен әуе десанттық әскерлері үшін алғашқы желкеншіні жобалау және өндіру жөнінде шарт алды, нәтижесінде Hotspur пайда болды. "Шабуылдық" желкенші ретінде жоспарланған, ол ықшам конструкцияны және сегізден аспайтын әскерді тасымалдауды талап етті, бірақ тактикалық тұрғыдан қарағанда, салғысқа көбірек әскерді жіберу артықшылықты болды. Осы себепті Hotspur көбінесе оқу-жаттығуларға бағытталды, онда ол өте жақсы нәтижелер көрсетті және құрылған желкенші мектептері үшін негізгі оқу құралы болды. Hotspur – англо-шотланд соғыстарындағы маңызды капитан, сондай-ақ "Hotspur" деп белгілі болған сэр Генри Персинің құрметіне аталған.
The General Aircraft GAL.48 Hotspur was a military glider designed and built by the British company General Aircraft Ltd during World War II. When the British airborne establishment was formed in 1940 by order of Prime Minister Winston Churchill, it was decided that gliders would be used to transport airborne troops into battle. General Aircraft Ltd were given a contract by the Ministry of Aircraft Production in June 1940 to design and produce an initial glider for use by the airborne establishment, which resulted in the Hotspur. Conceived as an "assault" glider which necessitated a compact design and no more than eight troops carried, tactical philosophy soon favoured larger numbers of troops being sent into battle aboard gliders. Due to this, the Hotspur was mainly relegated to training where it did excel and it became the basic trainer for the glider schools that were formed. The Hotspur was named after Sir Henry Percy, a significant captain during the Anglo Scottish wars who was also known as "Hotspur".
Операциялық талаптар
Неміс әскері әуедегі бөлімдерді пайдалануды алғашқылардың бірінен бастады, 1940 жылы Франция шайқасында, оның ішінде Эбен-Эмаэль форты үшін болған шайқаста бірнеше сәтті әуе шабуылдарын жүргізді. Германияның әуе шабуылдарының табысына тәнті болған одақтас үкіметтер өздерінің әуе бөлімдерін құруға шешім қабылдады. Бұл шешім екі британдық әуе десанттық дивизиясының, сондай-ақ бірнеше кіші бөлімшелердің құрылуына әкелді. Британдық әуе десанттық құрылым 1940 жылдың 22 маусымында дамуын бастады, сол кезде премьер-министр Уинстон Черчилль 5000 парашютисттен тұратын корпус құру мүмкіндігін зерттеу туралы Соғыс кеңсесіне меморандум жіберді. Әуе десанттық күштері қолданатын жабдықтар әзірленген кезде, Соғыс кеңсесінің шенеуніктері әскерлер мен ауыр жабдықтарды тасымалдау үшін планерлердің маңызды бөлігі болатынын шешті. 1940 жылдың 21 маусымында Манчестер маңындағы Рингвей әуежайында Орталық қону орталығы құрылды; ол негізінен парашютистерді даярлаумен айналысса да, әскерлерді шайқасқа тасымалдау үшін планерлерді пайдалануды зерттеуге де міндеттелді. Корольдік әуе күштері мен армия әуе десанттық құрылымды құруда бірлесіп жұмыс істейтін болғандықтан, эскадрилья басшысы Л. А. Стрейндж пен майор Дж. Ф. Рокка потенциалды планер ұшқыштарын іздеуге және планер бөлімін құруға міндеттелді; бұл қарулы күштердің соғысқа дейінгі планер ұшу тәжірибесі бар немесе оны үйренуге қызығушылық танытқан мүшелерін іздеу арқылы іске асырылды. Бұл бөлім құрылып жатқандықтан, маусым айында Ұшақ өндірісі министрлігі General Aircraft Ltd компаниясымен әуе десанттық бөлімінде пайдалану үшін алғашқы планер түрін жобалау және өндіру туралы келісімшарт жасасты. Ол шабуыл және оқу мақсатында қолданылатын және сегіз әуе десантшыны тасымалдауға қабілетті болды. Планердің алғашқы прототипі GAL.48 деп белгіленді және Hotspur Mk I деген қызметтік атау алды, ол General Aircraft Ltd компаниясы планердің талаптарын алғаннан кейін төрт ай өткен соң қарашада ұшты. Толық жүктелгенде (шамамен), Mk I фюзеляжының бойындағы кабина тесіктерінің болуымен басқа нұсқаларынан ерекшеленді. Оның шассисі алынып тасталатын болды, ал оның ерекше фюзеляжы қақпақ сияқты жұмыс істеді; Hotspur қонғаннан кейін, ішіндегі әскерлер фюзеляждың жоғарғы жартысын лақтырып, төменгі жартысынан шығып кететін, бұл кішкентай қайықтан шығуға ұқсас болды. 1941 жылдың ақпанында Боултон мен Пол Оверстранд бомбалаушы ұшағымен сүйреу сынақтары басталды.
The German military had pioneered using airborne formations, conducting several successful airborne operations during the Battle of France in 1940, including the Battle of Fort Eben Emael. Impressed by the success of German airborne operations, the Allied governments decided to form their own airborne formations. This decision would eventually lead to the creation of two British airborne divisions, as well as a number of smaller units. The British airborne establishment began development on 22 June 1940, when the Prime Minister, Winston Churchill, directed the War Office in a memorandum to investigate the possibility of creating a corps of 5,000 parachute troops. When the equipment to be used by the airborne forces was under development, War Office officials decided that gliders would be an integral component, to transport troops and heavy equipment. On 21 June 1940 the Central Landing Establishment was formed at Ringway airfield near Manchester; although tasked primarily with training parachute troops, it was also directed to investigate using gliders to transport troops into battle. It had been decided that the Royal Air Force and the Army would cooperate in forming the airborne establishment, and as such Squadron Leader L. A. Strange and Major J. F. Rock were tasked with gathering potential glider pilots and forming a glider unit; this was achieved by searching for members of the armed forces who had pre war experience of flying gliders, or were interested in learning to do so. As this unit was in the process of being formed, in June the Ministry of Aircraft Production contracted General Aircraft Ltd to design and produce an initial glider type for use by the airborne establishment. It would be used for both assault and training purposes, and would be capable of transporting eight airborne troops. The first prototype of the glider, designated GAL.48 and which would receive the service name Hotspur Mk I, flew in November, only four months after General Aircraft Ltd had been given the requirement for the glider. With a full load (approximately ), The Mk I was distinguished from its other variants by the addition of cabin portholes along its fuselage, It had a jettisonable undercarriage, and its unusual fuselage functioned like a lid; once the Hotspur had landed, the troops inside would throw off the top half of the fuselage and then climb out of the lower half, much like leaving a small boat. Towing trials began in February 1941 with a Boulton & Paul Overstrand bomber.
Өндіріс
1943 жылдың басында "Хотспур" өндірісі тоқтағанда, барлығы 1015 жолжуғыш (планер) жасалған болатын. Басты қосалқы мердігер Харрис Лебус 996 Mk II және Mk III үлгілерін жасады, ал бас компания тек 10 Mk I және бір Mk II прототипін шығарды. Slingsby – өндіріске қатысқан жалғыз басқа мердігер, ол сегіз Mk I жолжуғышын аяқтады. Алғашқы жолжуғыш ұшқыштары қызығынан "жолжуғыш сержанттары" деп аталды. Жолжуғыш ұшқыштары алдымен de Havilland Tiger Moths немесе Miles Magisters ұшақтарындағы Elementary Flying Training School-да негізгі ұшу дағдыларын меңгерді, содан кейін жолжуғышқа ауысты. Жолжуғыш мектептерінде Hotspur MK III үлгісіндегі жолжуғыш екі адамдық оқу үшін қолданылды, артқы орындықтар салмақ ретінде ауырлатылып, тек нұсқаушы мен оқушы болды. Жаттығу кезінде жолжуғыштарды әдетте Hawker Hector немесе Hawker Audax бипландары (кейіннен Miles Master және Westland Lysander "буксирлеушілері") сүйреп алып жүрді. 8-11 екі орынды оқу ұшуынан кейін оқушының алғашқы жеке ұшуы жүзеге асырылды. Оперативтік оқу-жаттығу жолжуғыш мектептерінде Hotspur MK II жолжуғыштарында балласт орнына әскерлермен ұшулар жасалды. Биік биіктіктегі және түнгі ұшу да оқу бағдарламасына кірді. Қажет болған жағдайда 250 "Хотспур" жолжуғышы операциялық қолдану үшін сақталды, ал қалғандары оқу жолжуғыштары ретінде пайдаланылды. Соғыс аяқталғаннан кейін, бұл үлгі қолданудан шығарылды және азау саны сақталды.
When Hotspur production ended in early 1943, a total of 1,015 gliders had been produced. The primary sub contractor, Harris Lebus was responsible for 996 Mk IIs and Mk IIIs while the parent company produced only 10 Mk Is and a single Mk II prototype. Slingsby was the only other sub contractor involved in production with eight Mk Is completed. The first glider pilots were curiously named "glider coxswains". Glider pilots first trained at an Elementary Flying Training School on de Havilland Tiger Moths or Miles Magisters before converting to glider training. At the Glider Schools, a Hotspur MK III was first employed for dual instruction with the rear seats weighted for ballast and only the instructor and student aboard. The gliders were usually towed by Hawker Hector or Hawker Audax biplanes (later Miles Master and Westland Lysander "tugs") during training. From 8 to 11 dual instruction flights usually preceded the student's first solo flight. At Operational Training Glider Schools, the flights were made with troops instead of ballast in Hotspur MK IIs. Release at high altitudes and night flying was also part of the training. A total of 250 Hotspurs were retained for operational use if they were required, but the rest were used as training gliders. At war's end, the type was retired and few Hotspurs were preserved for display.
Тірі қалғандар мен көшірмелері
Гэмпшир, Англиядағы Әскери Ұшу Музейінде Hotspur Mark II (HH268) көшірмесі қойылған. Hotspur ұшағының алдыңғы фюзеляжы 2007 жылы музей жабылуына дейін Aldershot-тағы Парашютшілер полкі мен Әуе шабуыл күштері музейінде сақталды, Imperial War Museum Duxford-қа көшірілуі күтілді.
A Hotspur Mark II (HH268) replica is on display at the Museum of Army Flying in Hampshire, England. The front fuselage of a Hotspur was preserved at the Parachute Regiment And Airborne Forces Museum in Aldershot prior to the museum's 2007 closing, in anticipation of a move to the Imperial War Museum Duxford.