Маргарет Вульф Хангерфорд: Ирландиялық романизшінің өмірі мен шығармалары
Margaret Wolfe Hungerford
Ирландиялық жазушы Маргарет Вольф Хангерфорд (1855-1897) – 19 ғасыр соңында танымал болған романтикалық туындылардың авторы. Өмірбаяны, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық романшы Маргарет Вульф Хангерфорд, туған есімі Гамильтон, (27 сәуір 1855 – 24 қаңтар 1897) – 19 ғасырдың соңында ағылшын тілінде сөйлейтін әлемде кең танымал болған ирландиялық романшы.
Irish novelist
Margaret Wolfe Hungerford, née Hamilton, (27 April 1855 – 24 January 1897), was an Irish novelist whose light romantic fiction was popular throughout the English speaking world in the late 19th century.
Өмірбаян
Ол 1855 жылдың 27 сәуірінде Ирландияның Корк округінде дүниеге келді. Оның әкесі – канон Фицджон Станнус Гамильтон, Росскарберидегі Сент-Фогнан соборының ректоры және хор викарийі. Бала кезінде ол әңгімелер құрастыруды ұнататын, мектепте жазған шығармалары үшін жүлделер жеңіп алған. Ол Портарлингтон колледжінде білім алды. 1872 жылы Дублин заңгері Эдвард Арглсқа тұрмысқа шықты, ол алты жылдан кейін қайтыс болды. Олардың үш қызы болды. Әкесіз қалған отбасын күтіп бағу үшін ол өзінің алғашқы романы «Филис»ті жазды. Оның жақсы қабылдануынан кейін ол «Молли Бэун» романын жазды, ол оның ең танымал кітабына айналды. 1882 жылы Каирморлық Томас Генри Хангерфордқа үйленді. Олардың екі ұлы мен бір қызы болды. Олар Бэндон қаласындағы Сент-Брендада тұрды. Сол замандағы мәліметтерге сәйкес, Маргарет ауылдық өмірді ұнататын және бау-бақшамен шұғылданатын. Ол үйден алыс саяхаттамайтын. Ол Виктория дәуіріндегі көптеген жазушы әйелдердің бірі болды және сонымен қатар үлкен отбасының анасы да болды. Ол 1897 жылдың 24 қаңтарында Бандон қаласында обадан қайтыс болды.
She was born in County Cork, Ireland on 27 April 1855. Her father was Canon Fitzjohn Stannus Hamilton, rector and vicar choral at St. Faughnan's cathedral in Rosscarbery. As a child she enjoyed creating stories, and she won prizes for her writing at school. She was educated at Portarlington College. In 1872, she married Edward Argles, a Dublin solicitor, who died less than six years later. They had three daughters. To support the fatherless family, she wrote her first novel, Phyllis. Soon after its favourable reception, she wrote Molly Bawn, which became her best known book. She married Thomas Henry Hungerford, of Cahirmore, in 1882. They had two sons and a daughter. They resided at St. Brenda's, Bandon, County Cork. By contemporary accounts, Margaret enjoyed country life and was an avid gardener. She rarely travelled far from home. She was one of the few women in Victorian times who was both a prolific author and mother of a sizeable family. She died at Bandon of typhoid fever on 24 January 1897.
Жазу
Ол жазуға әдістемелі түрде келді, әр таңда үш сағат бөліп жазатын. Ол жазған бөлмеде үстелінде ұқыпты түрде жинақталған қолжазбалар, көптеген анықтамалық еңбектер, романдар және басқа да кітаптар болды. Оның кітаптары алғашқыда анонимді түрде, кейін "Миссис Хангерфорд" деген атпен жарияланды. АҚШ-та оның кітаптары көбінесе "Герцогиня" деген псевдониммен жарық көрді. Оның алғашқы кітаптарының бір бөлігін сол кездегі ірі баспагер Уильям Тинсли шығарды. Көп жазбаға тапсырыс алып, ол көптеген романдар, әңгімелер және газет мақалаларын жазды. Оның кітаптары оның жаза білгенімен бірдей жылдамдықпен сатылып түсіп жатты. Оның сюжеттері сол заманғы романтикалық романдардың қалыпты үлгілеріне сәйкес келеді. Оларда Виктория дәуірінің моральдық қағидаларына қайшы келмейтін нәзік махаббат көріністері бар. Оның туындылары көбінесе терең болмаса да, көңілді және тартымды деп сипатталады. Ол кейіпкерлерді дамытуға көп көңіл бөлмей, көбінесе әдемі сөздерге және флиртке бейім. Ол заманауи әсем әлемінің атмосферасын шебер бейнелей білді, кейде ирландтық тұрмысын қолданды.
She approached her writing methodically, setting aside three hours every morning for it. The room where she did her writing had neatly organised manuscripts at her desk, surrounded by many reference works, novels, and other books. Her books were first published anonymously, and later as by "Mrs. Hungerford". In the United States, her books were mostly published under the pen name "The Duchess". Some of her early books were published by William Tinsley, a major publisher at the time. Often writing on commission, she wrote many novels, short stories, and newspaper articles. Her books continued selling as fast as she could write them. Her plots follow the usual conventions of romantic novels of the day. They contain delicate love scenes that were never offensive to the ideals of Victorian morals. Her works are characterised as entertaining and charming, though usually not of great depth. She tends to have little in the way of character development, tending more towards flirtatious dialogue. She was adept at capturing the tone of her contemporary fashionable society, and sometimes used Irish settings.
Молли Бэун
Хангерфордтың ең танымал романы — «Молли Баун» (1878), ол жеңілтек, ынтасы жоқ ирланд қызының тарихы. Ол сүйіктісінің қызғанышын оятып, әлеуметтік нормаларды ойсыз елемейтін, көңіл көтеретін қыз. Джеймс Джойстің «Улисс» романының 18-тарауында Хангерфорд ханым мен осы кітап туралы айтылады:
«Молли Баун» кітабын Хангерфорд ханым маған есімді ұнату себебімен берді, мен осылай аталған кітаптарды ұнатпаймын, ол маған Фландриядан әкелген кітап сияқты».
Hungerford's best known novel is Molly Bawn (1878), the story of a frivolous, petulant Irish girl. She is a flirt who arouses her lover's jealousy and naively ignores social conventions. Mrs. Hungerford and this book are mentioned in chapter 18 of James Joyce's Ulysses:
Molly bawn she gave me by Mrs Hungerford on account of the name I don't like books with a Molly in them like that one he brought me about the one from Flanders
«Молли Баун» романы Хангерфордтың ең әйгілі нақыл сөзін қамтиды: «Әдемілік көз қарауда».
Molly Bawn contains Hungerford's most famous idiom: "Beauty is in the eye of the beholder."