Кіріспе

Үндістанның экоөңірлері

«Малабар жаңбырлы ормандары» термині биогеографтар мойындаған бір немесе бірнеше ерекше экоөңірді білдіреді:
Малабар жағалауының ылғалды ормандары бұрын жағалау аймағының 250 метрге дейінгі биіктіктерін алып тұрған (бірақ осы ормандардың 95% қазір жойылған).
Оңтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандары орташа биіктікте өседі.
Оңтүстік-Батыс Гаттардың таулық жаңбыр ормандары 1000 метрден жоғары биіктіктегі аумақтарды қамтиды.

Осы аймақтан «монсунды Малабар» кофе дәнінің қоспасы шығады.

Малабар жағалауындағы ылғалды ормандар

Малабар жағалауының ылғалды ормандары – Оңтүстік-Батыс Үндістанның тропикалық ылғалды, кең жапырақты ормандық экорегионы. Ол Үндістанның Конкан және Малабар жағалаулары бойында, Араб теңізі мен Батыс Гат таулары арасындағы тар жолақта орналасқан, бұл таулар жағалауға параллель созылады. Оның ауданы 2000 км² және Махараштраның солтүгішінде басталып, Гоа, Карнатака және Керала арқылы Тамил Надудың ең оңтүстік нүктесі Канниякумариге дейін жалғасады. Экорегион теңіз деңгейінен Батыс Гаттардың 250 метрлік биіктігіне дейін созылады. Шығысында Махараштра мен Карнатакадағы Солтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандары, ал Кераладағы Оңтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандарымен шектеседі. Экорегионның табиғи өсімдігінің өте аз бөлігі ғана сақталған; ол көбінесе ауыл шаруашылығы, мал жаю және тик алқаптары үшін тазартылған.

Оңтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандары

Оңтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандары – Оңтүстік Үндістанның тропикалық ылғалды кең жапырақты ормандық аймағы. Ол Керала, Карнатака және Тамил Наду штаттарындағы Батыс Гаттар тауларының оңтүстік бөлігі мен Нилгири жоталарын 250 мен 1000 метр биіктікте қамтиды.

География

Экорегионның ауданы құрайды. Оған Батыс Гаттардың оңтүстік жоталары, Ағастыямалай және Анамалай таулары, сондай-ақ Нилгири және Пални тауларының шығыс етегі кіреді. Солтүстік Кераладағы Вайанда ормандары солтүстікке қарай Солтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандарына өтуді көрсетеді. Батыс жағында Малабар жағалауының ылғалды ормандары экорегионы 250 метрлік биіктік контуры мен Малабар жағалауы арасындағы жағалау аймағында жатыр. Шығысқа қарай экорегион Батыс Гаттардың құрғақ жаңбырлық аймағында орналасқан Оңтүстік Декан жазық алқаптарының құрғақ жапырақты ормандары экорегионына ауысады. Ол 1000 метрден жоғары биіктікте орналасқан Оңтүстік-Батыс Гат таулық жаңбырлы ормандары экорегионын қоршап тұрады.

Оңтүстік-Батыс Гат тауларындағы жаңбырлы ормандар

Оңтүстік-Батыс Гат тауларындағы таулық жаңбырлы ормандар – Оңтүстік Үндістанның экологиялық аймағы, Карнатака, Керала және Тамил Наду штаттарындағы Батыс Гат тауларының оңтүстік бөлігін, 1000 метрден жоғары биіктікте қамтиды. Олар төменгі биіктіктегі Оңтүстік-Батыс Гаттардың ылғалды жапырақты ормандарынан салқын және ылғалдырақ.

География

Экорегионның аумағы шамамен 3200 шаршы километрді құрайды. Бастапқы орманның үштен екі бөлігі кесілген, ал бүкіл аумақтың тек 13 пайызы, яғни 3200 шаршы километрі қорғалып сақталған. Батыс Гаттың оңтүстік бөлігіндегі ең биік шыңдар, әсіресе Кераладағы Анай Муди тауы 2695 метр биіктікте орналасқан. Гат таулары Арабия теңізінен келетін ылғалды муссондық желдерді тоқтатады, орташа жылдық жауын-шашын 2800 мм-ден аспайды. Маусым мен қыркүйек айларындағы оңтүстік-батыс муссоны қазан және қараша айларындағы солтүстік-шығыс муссонымен толықтырылады. Оңтүстік-Батыс Гаттар – Үндістан құрлығының ең ылғалды бөлігі және шығыс және солтүстік жағынан құрғақ экорегиондармен қоршалған.

Флора

Экорегион – Үндістан түбегіндегі ең түрлерге бай аймақ, және көптеген эндемикалық түрлердің мекені. Салқын және ылғалды климат, мол жауын-шашын және биіктік және жарыққа түсудегі айырмашылықтардың нәтижесінде пайда болған микроклиматтардың алуан түрлілігі, жапырақты және әртүрлі орманды қолдайды; өсімдік түрлерінің 35% осы экорегионға тән. Ылғалды мәңгі жасыл тау ормандары – басым мекен ету ортасы. Тау мәңгі жасыл ормандары түрлердің ұлы алуандығын қамтамасыз етеді. Ағаштар әдетте 15-20 метр биіктікте шатыр құрайды, ал ормандар көп қабатты және эпифиттерге, әсіресе орхидеяларға бай. Шатыр құрайтын ағаштарға Cullenia exarillata, Mesua ferrea, Palaquium ellipticum, Gluta travancorica және Nageia wallichiana жатады. Nageia – ежелгі Гондвана суперконтинентінен шыққан подкарптық конус тәрізді өсімдік. Бұрын Үндістан оның бір бөлігі болған, және экорегиондағы көптеген басқа өсімдіктер де Гондванадан шыққан. Тау орманындағы басқа мәңгі жасыл ағаш түрлеріне Calophyllum austroindicum, Garcinia rubroechinata, Garcinia travancorica, Diospyros barberi, Memecylon subramanii, Memecylon gracile, Goniothalamus rhynchantherus және Monosis travancorica кіреді. Экорегиондағы тағы бір маңызды мекен ету ортасы – 1900-2220 метр биіктікте орналасқан шола шалғынды кешені. Шола – бұл кішкентай ағаштардың жоғарғы қабаты бар, әдетте Prunus ceylanica, Heptapleurum racemosum, Chionanthus ramiflorus, Syzygium spp., Rhododendron nilgiricum, Mahonia nepalensis, Elaeocarpus recurvatus, Ilex denticulata, Magnolia nilagirica, Actinodaphne bourdellonii және Litsea wightiana. Жоғарғы қабаттың астында төменгі ағаш және тығыз бұталы қабат орналасқан. Бұл шола ормандары тау шалғындарымен араласып жатыр, олар Chrysopogon zeylanicus, Cymbopogon flexuosus, Arundinella ciliata, Arundinella mesophylla, Arundinella tuberculata, Themeda tremula және Sehima nervosum сияқты аязға және отқа төзімді шөп түрлерімен сипатталады.

Фауна

Экоөңірде сондай-ақ бай фауна бар, ол да эндемизмге ие: 78 түрлі сүтқоректінің 10-ы эндемик, сонымен қатар балықтардың 42%, бауырымен жорғалаушылардың 48% және қосмекенділердің 75% эндемиктер. 309 түрлі құстың 13-і эндемик. Экоөңір Үндістанның ең ірі піл популяциясына және қауіп төндірілетін жолбарысқа (Panthera tigris), барысқа (Panthera pardus), жалқау аюға (Melursus ursinus), гаурға (Bos gaurus) және жабайы итке (Cuon alpinus) мекендейді. Сирек кездесетін және эндемик Нилгири тахры (Hemitragus hylocrius) солтүстіктегі Нилгири тауларынан оңтүстіктегі Ашамбу тауларына дейінгі 400 шақырымдық шолалы орман-дала мозаикасында ғана кездеседі. Арыстанқұйрықты макак (Macaca silenus) және Нилгири макакі (Semnopithecus johnii) – құрып кету қаупі төнген эндемик примат түрлері. Үндістанның 484 бауырымен жорғалаушы түрінің 90-ы осы экоөңірге тән, оның ішінде сегіз эндемик тұқымдасқа жатады (Brachyophidium, Dravidogecko, Melanophidium, Plectrurus, Ristella, Salea, Teretrurus және Xylophis). Үндістанның 206 қосмекенді түрінің шамамен 50% осы экоөңірге тән, алты эндемик тұқымдас бар (Indotyphlus, Melanobatrachus, Nannobatrachus, Nyctibatrachus, Ranixalus және Uraeotyphlus).