Кіріспе

Британдық антрополог Найджел Фредерик Барли (1947 жылы туған) – британдық антрополог, ол өзінің антропологиялық далалық зерттеулеріне негізделген кітаптарымен белгілі, олар саяхат әдебиеті ретінде қарастырылған. Оның алғашқы кітабы "The Innocent Anthropologist" (1983) Камерунды зерттеу туралы баяндама болып табылады және жағымды пікірлер алды. Кейін ол Индонезияда далалық зерттеулер жүргізді. 2003 жылдан бері ол жазушылық қызметін кеңейтті. Ол уақытын Ұлыбритания мен Индонезия арасында бөліп жүреді. Оның "Қауіпті емес спорт" (1989) кітабы Тана Тораджадағы зерттеулері туралы айтады. Одан бері ол көптеген басқа да туындылар, соның ішінде көркем әдебиеттер жазды. Ол Балиде өмірінің көп бөлігін өткізген неміс суретшісі Уолтер Шписке арналған "Жын аралы" (2009) тарихи романын жазды.

Өмірбаян

Барли 1947 жылы Темзадағы Кингстон қаласында дүниеге келген. Ол Кембридж университетінде қазіргі тілдер бойынша бакалавр дәрежесін, ал Оксфорд университетінде әлеуметтік антропология бойынша докторлық дәрежесін алды. Кейбір жылдар бойы ол Лондон университетінің колледжінде антропология пәнінен оқытумен айналысты. Мансабының көп бөлігін 1980 жылдан 2003 жылға дейін Британ мұражайында этнография бөлімінің ассистенті ретінде өткізді. Осы кезеңде ол алыс аймақтарда антропологиялық далалық зерттеулер жүргізді. Барли антропологиялық зерттеулеріне арналған бірнеше саяхат кітабын жазды. Оның тұңғыш естелігі – «Кінәсіз антрополог» (1983) – Камерунның довайо тайпасы арасындағы антропологиялық далалық жұмыстың кең таралған суреттемесі болды, сондай-ақ Саравактың «ақ раджасы» сэр Джеймс Брук туралы да айтады. Ол екі рет «Жылдың жазушысы» сыйлығына үміткер болды. 2002 жылы ол саяхат жазуы үшін Шетелдік баспасөз қауымдастығының сыйлығын жеңіп алды. Антрополог Тони Уотерс «Кінәсіз антропологты» естеріңізге түсетіндей жазылған туынды деп сипаттады. «Этнография» журналындағы мақаласында ол бұл кітапты студенттерге «далалық жұмыс, этнография және мәдени антропология» ұғымдарын түсіну үшін ұсынатынын айтты. Уотерс кітапты шынайы бағалайды, себебі ол далалық тәжірибе туралы нақты көрініс береді, бірақ «Қызығы, оны оқыған антропологтардың өте аз екенін, тіпті оның аты естілмегенін де байқадым». Бірақ оның пікірінше, Барлидің жазуы О’Хенлонға қарағанда «постколониалдық әлемде» уақыттың сынағынан әлдеқайда жақсы өтті, себебі антрополог ретінде ол жазған адамдар туралы бақылаулары «кәсіби далалық жұмыс, тілдік дайындық және зерттеулермен» негізделген. Ханниган Барлидің прозасын «күш салмай, көңіл көтеруге шақыратын, тұрақты жақсы көңіл-күймен» сипаттады. Бірақ сонымен қатар, ағылшын саяхат әдебиетінің ең жақсы туындыларына тән, түсініксіз меланхолияның ишараты да бар. Жалпы алғанда, Ханниган оны тамаша саяхат кітабы деп санайды, ол «басқа біреудің саяхатындай», ойын-сауық пен оқырманды «әуесқойлықтан аулақ» етуге бағытталған құнды туынды.

Африка

Символикалық құрылымдар. Довайо мәдениетінің зерттеуі, Кембридж университетінің баспасы, Кембридж 1983 ж.
"Кінәсіз антрополог: саз үйден жазбалар", 1983 ж. (Лонг-Гроув, Иллинойс: Waveland Press, 2000; Лондон: Eland Books, 2011 ж. қайта басылды)
"Саз үйден шыққан оқиғалар: шетелдегі кінәсіз антрополог", Vanguard Press, 1984 ж.
"Қапшаңдардың қырылысы: Африка даласына оралу", Viking Press, 1986 ж.
"Салтанат: Африка даласындағы антропологтың басынан өткендері", Henry Holt, 1987 ж.
"Жағалау", 1991 ж.
"Қарлығаштарды қирату", 1994 ж.
"Нигерия өнеріне қайта қарау", Barbier Mueller мұражайы, Женева 2015 ж.

Басқа

Even: Өшпенділік және бақытсыздық туралы повесть, 2012. Requiescat: Ұлыбритания мұражайындағы мысықтың өмірі, 2013. "Коронация тауығы", 2014. "Шыны гармоника", 2018 жыл. "Төбелерден артық: Уэльстің ұлы қашуы", 2019 жыл. "Күлгін жолдар: Себастьян Мелмот Оскар Уайльд туралы", 2022 жыл. "Даланың пантерасы: Фриц Жуберт Дюкен", 2023 жыл. "Ысқырықтар мен апельсин қабығы": Чарли Чаплин, 2024 жыл.