Жан III Хольштейн-Плёнский (1297-1359): биография, правление в Хольштейне и Шлезвиге, родственные связи с датскими королями Эриком VI и Кристофером II.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоанн III Гольштейн-Плёнский (шамамен 1297–1359), «Мейірімді Иоанн» атымен белгілі, Шоуэнбург және Гольштейн-Плён және Гольштейн-Киль графтары болды. Ол Гольштейн-Плёнді (1312–1316 және қайта 1350–1359) және Гольштейн-Кильді (1316–1359) биледі. Гольштейн-Рендсбургтың Герхард III графымен бірге Иоанн III 1332–1340 жылдары Данияның Шлезвиг герцогтығын қамқорлықпен басқарды. Ол «Мейірімді Иоанн» деп танымал болды.
John III of Holstein Plön (c. 1297–1359), called John the Mild, was a Count of Schauenburg and Holstein Plön and Holstein Kiel, ruling Holstein Plön (1312–1316 and again 1350–1359) and Holstein Kiel (1316–1359). Together with Count Gerhard III of Holstein Rendsburg, John III was the lord ruling in guardianship the Danish Duchy of Schleswig 1332–1340. He was known as “John the Mild”.
Өмір
Ол Холштейн-Плон графы Герхард II Соқырдың және Дания патшасының жесірі, Бранденбург асылы Агнесстің ұлы болды, осы факті оны Эрик VI мен Кристофер II-нің анасынан туған жартылай бауыры етті. 1312 жылы Иоанн мен оның әкесінен туған ағасы Герхард IV әкелерінен кейін Холштейн-Плон графтарының бірлескен билеушілері болды. 1316 жылы Иоанн III әкесінің туысы Иоанн II Біркөзден Холштейн-Кильді мұраға алды және осылайша Холштейн-Плонды ағасы Герхард IV-ке жалғыз билеуші ретінде қалдырды. Мұрагерлікпен бай болған Иоанн ертеде-ақ күшті жергілікті князь ретінде әрекет етіп, Дания соғыстарын қаржыландырып, өзінің бірінші туысы Герхард III-мен ынтымақтастықта жұмыс істеді. Дания патшаларына қаржылық қолдау көрсеткені оны олардың жетекші кредиторларының біріне айналдырды, оның Фунендегі басты мүлігі болды. 1326 жылы Кристофер II-ге қарсы көтеріліс кезінде Иоанн Герхард III және даниялық магнаттарды қолдады және Даниядағы өзінің иеліктерін кеңейтті. Иоанн III пен Герхард III арасындағы өсе берген бәсекелестік оны 1330 жылы жартылай бауыры Кристофер II-ні патша ретінде қайта орнатуға қолдау көрсетуге итермеледі, бірақ 1331 жылы ағайындылардың Герхард III-ке қарсы бірлескен әрекеті жеңіліспен аяқталды. Иоанн осы соққыдан саяси тұрғыдан аман қалды, бірақ Герхард III-ті өзінен жоғары тұрған деп қабылдауға мәжбүр болды. 1332 жылдан 1340 жылға дейін Иоанн Ұлы белдеудің шығысындағы Данияның билеушісі болды. Алайда, 1332 жылы ол неміс билігіне қарсы көтеріліп, швед патшасына бағынған Сканияны жоғалтты. Герхард III-пен бірлесіп билік жүргізсе де, Иоанн үлкен саяси рөл атқармады және өзінің экономикалық пайдасына назар аударғанды жөн көрді. Герхард III сияқты, ол өзінің кіші кредиторларымен мазаланды. Герхард III-нің өлімінен және 1340 жылы Холштейн-Рендсбург билігінің құлауынан кейін, Иоанн бастапқыда ақшасын қайтару үшін король Вальдемар IV-пен ынтымақтастыққа түсті, бірақ келесі жылдары соғыстар мен тиімсіз экономикалық мәмілелер нәтижесінде оның барлық Дания иеліктері жоғалды. 1350 жылы оның жүрегі туысы Герхард V, Холштейн-Плон графы, Иоаннға Холштейн-Плонды мұра етті. Ол қайтыс болғаннан кейін оның Германиядағы Холштейн-Плон және Холштейн-Киль иеліктері оның ұлы Адольф IX-қа мұрагерлік етті. Дания дәстүрінде Иоанн Даниядағы Холштейн билеушісі ретінде Герхард III-нің көлеңкесінде қалды. Шындығында, Иоаннның мінезі туралы көп нәрсе белгілі емес, бірақ ол ақылды дипломат болған сияқты, оның амбициялары жағдайларға байланысты біртіндеп экономикалық талаптармен шектелген.
He was the son of Count Gerhard II the Blind of Holstein Plön and of the Danish Queen Dowager Agnes of Brandenburg, a fact that made him a maternal half brother of Eric VI and Christopher II. In 1312 John and his paternal half brother Gerhard IV succeeded their father as co ruling counts of Holstein Plön. In 1316 John III inherited Holstein Kiel from his father's cousin John II the One Eyed and thus left Holstein Plön for his brother Gerhard IV as sole ruler. A wealthy man by inheritance John very early acted as a powerful local prince funding Danish warfare and co operating with his first cousin Gerhard III. His financial support of the Danish kings quickly made him one of their leading creditors with his chief possession in Funen. During the rebellion against Christopher II 1326 John supported Gerhard III and the Danish magnates and enlarged his Danish possessions. The growing rivalry between John III and Gerhard III led him to support the restoration of his half brother Christopher II as king in 1330, but in 1331 a co operative effort against Gerhard III by the half brothers ended in defeat. John politically survived this setback but had to accept Gerhard III as his superior. From 1332 to 1340 John was the master of Denmark east of the Great Belt. However, by 1332 he lost Scania which rebelled against the German rule and submitted to the Swedish king. Though a supposed co ruler with Gerhard III, John did not play a very great political role and preferred to concentrate on his economic profit – like Gerhard III he was pestered by his own minor creditors. After Gerhard III's death and the collapse of Holstein Rendsburg's rule in 1340, John at first co operated with King Valdemar IV in order to get his money back but during the following years all his Danish possessions were lost through wars and unfavorable economic transactions. In 1350 his nephew, Gerhard V, Count of Holstein Plön, bequeathed Holstein Plön to John. At his death, his German possessions of Holstein Plön and Holstein Kiel were inherited by his son Adolph IX. In Danish tradition John is overshadowed by Gerhard III as a Holstein ruler in Denmark. In fact not much is known about John’s character but he seems to have been a clever diplomat whose ambitions owing to circumstances were gradually limited to economic demands.