Кіріспе

Люцера (Lucerino: Lucére) – Италиядағы Апулия аймағындағы Фоггия провинциясында 34 243 тұрғыны бар қала және Люцера-Троя диоцезінің орталығы. Тавольере жазығында, Дауния тауларының етегінде орналасқан Люцера 1579 жылдан 1806 жылға дейін Капитаната провинциясының және Молизе графының резиденциясы болды.

Климат

Қалаға Жерорта теңіз климаты тән, ұзақ, ыстық жаздар, күндізгі температураның күрт өзгеруі және жұмсақ қыстармен сипатталады. Бірақ, Дауния тауларына жақын болғандықтан температура 0 °C (32 °F) төмен түсуі мүмкін. Желдер жиі соғады, кейде күшті болғанымен, көбінесе орташа күшті болады. Жылдық орташа температура шамамен 15 °C (59 °F) құрайды, ал жауын-шашын мөлшері аз, қар жаууы сирек кездеседі.

Антикалық дәуір және ерте орта ғасырлар

Луцера ежелгі Дауни тайпасының аумағында орналасқан. Археологиялық қазбалар қала шекарасында қола дәуіріндегі ауылдың болғанын көрсетеді. Луцераға, болжам бойынша, Даун патшасы Люцийдің есімі берілген немесе Лукс Церерис қасиетіне арналған ғибадатхананың аты берілген болуы мүмкін. Үшінші мүмкіндік – қаланы этрусктер құрып, атын берген, онда есімнің мағынасы «қасиетті орманы» (luc = «орман», eri = «қасиетті») дегенді білдіруі мүмкін. Б.з.д. 321 жылы рим әскері Самниттер Луцераны қоршап алған деп алданып, қалаға баруға асықты. Олар тұтқынға түсіп, атақты Каудин шатқалары шайқасында жеңіліске ұшырады. Самниттер Луцераны басып алды, бірақ халық көтерілісінен кейін олардан қуылды. Қала римдік қорғау іздеді және б.з.д. 320 жылы Colonia Togata мәртебесін алды, яғни Рим Сенатымен басқарылды. Екі қала арасындағы байланысты нығайту үшін 2500 римдік Луцераға көшіп келді. Осыдан бастап Луцера Римнің адал қолдаушысы ретінде танылды. Республиканың соңғы кезеңіндегі азамат соғыстары кезінде Помпей штабын Луцерада орнатты, бірақ Юлий Цезарь жақындағанда қаланы тастап кетті. Луцера тез одақтастығын өзгертті және Цезарьдің кешірімі оны зардаптан сақтады. Октавиан мен Марк Антоний арасындағы келесі азамат соғысында қала оңай құтыла алмады. Соғыстан кейін Октавиан көптеген қарт сарбаздарды қираған қаланың жеріне орналастырды. Бұл Луцераның тез жаңаруына көмектесті және өркендеу дәуірін бастады. Осы Август кезеңінен сақталған римдік ескерткіштердің көптеген мысалдары бар, соның ішінде Луцера амфитеатры. Батыс Рим империясы құлағаннан кейін Луцера қаласы құлдырауға ұшырады. 663 жылы қала Ломбардтардан басылып алынып, Шығыс Рим императоры Констанций II тарапынан қиратылды. Бір жылдан кейін, 664 жылы, Византия империясы қаланы Оңтүстік Италияға мұсылмандық экспансияны тоқтату үшін тонады.

Ислам дәуірі

1224 жылы Сицилиядағы діни көтерілістерге жауап ретінде Киелі Рим императоры Фредерик II аралдан барлық мұсылмандарды қуды, көпшілігін келесі 20 жыл ішінде Луцераға (арабша Lugêrah деп аталатын) көшірді. Бұл бақылаудағы ортада олар патша билігіне қарсы тұра алмады және салық төлеу және әскери қызмет арқылы патша қазынасына пайда әкелді. Олардың саны ақырында 15 000-20 000-ға жетті, соның салдарынан Луцера Lucaera Saracenorum деп аталды, себебі ол Италиядағы исламның соңғы бекінісін білдірді. Тыныш уақытта Луцерадағы мұсылмандар көбінесе шаруалар болып жұмыс істеді. Олар қатты бидай, арпа, көкөністер, жүзім және басқа да жемістер өсірді. Мұсылмандар сондай-ақ бал алу үшін ара шаруашылығымен де айналысты. Осы колония 75 жыл бойы гүлденді, бірақ 1300 жылы Неапольдің Карл II-сінің келісімімен Джованни Пиппино ди Барлетта басқаратын христиан әскерлері шабуыл жасады. Қаланың көптеген мұсылман тұрғындары қырғынға ұшырады немесе, шамамен 10 000-ы құлдыққа сатылды. Олардың тастап кеткен мешіттері бұзылды, ал олардың орнына, С. Мария делла Виттория соборы сияқты, әдетте шіркеулер салынды. Қаланың осы кезеңдегі тарихы Тарик Алидің «Палермодағы сұлтан» романында көрсетілген. Мұсылмандар Луцерадан қуылғаннан кейін Карл христиандарды қалаға қоныстандыруға тырысты. Христиан дініне өткен мұсылмандар өздерінің мүлкінің бір бөлігін қайтарып алды, бірақ ешкімнің бұрынғы саяси немесе экономикалық беделі қайта орнатылмады. Уақыт өте келе қалада астық өндірісі азайды, ал 1339 жылы қалада ашаршылық болды. Христиандарға мұсылмандар сияқты егін шаруашылығымен айналысуға рұқсат берілді.

Экономика

Луцера коммунасында Denominazione di origine controllata (DOC) шарабы Cacc'e mmitte di Lucera өндіріледі. Бұл қызыл итальян шарабының атауы жергілікті диалектте шарапты бочкадан тостағанға құю және қайта-қайта ішу әрекетімен байланысты деп есептеледі. DOC аймағына 80 гектар (198 акр) жер кіреді, және DOC шарабын өндіруге арналған барлық жүзім 14 тоннадан аспайтын өніммен жиналуы тиіс. Шарап негізінен (35-60%) Uva di Troia жүзімінен (Луцерада Sumarello деген атпен белгілі), Montepulciano, Sangiovese және Malvasia nera (соңғы үш жүзім қоспаның 25-35% құрайды) жасалады. Бұл қызыл шарапта ақ жүзім сорттарына да рұқсат етіледі, олардың ішінде Trebbiano Toscano, Bombino bianco және Malvasia del Chianti қоспаның 15-30% құрауы мүмкін. Cacc'e mmitte di Lucera DOC деген атаумен сату үшін дайын шараптың спирт мөлшері кемінде 11,5% болуы керек.